Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ: Η Αποκάλυψη της Φύσης (ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΦΕΡΝΕΙ Ε...

Αν και λίγο καθυστερημένα λόγω αυξημένων υποχρεώσεων (!) αναδιαβιβάζω ένα απόσπασμα από το βιβλίο φαντασίας μου ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΦΕΡΝΕΙ ΕΛΠΙΔΕΣ, το οποίο φιλοξενήθηκε  στο μπλόγκ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ.

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ: Η Αποκάλυψη της Φύσης (ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΦΕΡΝΕΙ Ε...: Κατερίνα Κωστάκη ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΦΕΡΝΕΙ ΕΛΠΙΔΕΣ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ)-E book (Lulu.com) ©  Κατερίνα Κωστάκη/ Katerina Kostaki ...

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ: Παγκόσμια αφύπνιση και ο μύθος των Δαναϊδων-Κατερίνα Κωστάκη

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΜΟΥ "ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΚΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΩΝ ΔΑΝΑΙΔΩΝ" ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ "Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ"

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ: Παγκόσμια αφύπνιση και ο μύθος των Δαναϊδων: Στις δύσκολες στιγμές εκείνο που ενώνει τους λαούς του κόσμου είναι ένα κοινό -πνευματικό όραμα. Ένα όραμα που έχει σκοπό την οικο...

Συμπαντικά Ειδύλλια-Παρουσίαση Παναγιώτη Κάρδαρη στο Mindhack.gr

Παρουσιάζει ο Παναγιώτης Κάρδαρης

"Η συγγραφέας και εμπνέυστρια της ενναλακτικής ακαδημίας “Inner Light”, Κατερίνα Κωστάκη Katerina Kostaki, σας ταξιδεύει μέσα από παράλληλα σύμπαντα και αόρατες χρονογραμμές προσδίδοντας άρωμα Αγάπης και Ελπίδας. Το βιβλίο της Συμπαντικά Ειδύλλια είναι ένα εναλλακτικό και ενορατικό μονοπάτι για όσους αναζητητές έχουν την πρόθεση να βαδίσουν μέσα από το πρίσμα της Αγάπης και του Φωτός με τελικό σταθμό την Γνώση."

Mindhack.gr - Σπάσε τα δεσμά του Νού

Διαβάστε ολόκληρη την παρουσίαση στο Mindhack.gr

Katerina Kostaki about.me/katerinakostaki

Οι αποσκευές του παρελθόντος- © Kατερίνα Κωστάκη-Thinkingpeople.gr

Το Thinkingpeople.gr για μια ακόμη φορά παρουσίασε ενα ακόμη άρθρο μου, το οποίο παρεπιμπτόντως έχει παρουσιαστεί και στα αγγλικά από το περιοδικό The Eden Magazine: http://endlesslifejourney.blogspot.gr/…/the-luggages-of-pas….
 

Οι αποσκευές του παρελθόντος είναι τα δεσμά, αλλά και η λύτρωση σου, γιατί βιώνοντας την δυσκολία να μεταμορφώσεις τον εαυτό σου, ανακαλύπτεις ότι η Δύναμη σου είναι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που αρχικά νόμιζες οτι διέθετες.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα του ThinkingPeople.gr και τον Nick Ginargiros, καθώς και σε όσους διαβάζουν, δηλώνουν ότι τους αρέσουν και κοινοποιούν τις αναρτήσεις /άρθρα μου τόσο στο facebook, όσο και σε άλλα δίκτυα μέσω των εφαρμογών που υπάρχουν στο τέλος κάθε ανάρτησης.

Οι αποσκευές του παρελθόντος στο Thinking.gr-Πατήστε εδω! 

 © Kατερίνα Κωστάκη 



 All Books here/Όλα τα βιβλία εδω

*Τα βιβλία μου στο Lulu.com/My books on Lulu.com 
*My book COSMIC LIGHT on Xlibrispublishing.co.uk
*Το βιβλίο μου ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΑ ΕΙΔΥΛΛΙΑ  

ALL BOOKS/ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ

 THE ANGELS PLANET

 


 ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΦΩΣ

COSMIC LIGHT

ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΑ ΕΙΔΥΛΛΙΑ

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΦΕΡΝΕΙ ΕΛΠΙΔΕΣ

Παρουσίαση του βιβλίου ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΑ ΕΙΔΥΛΛΙΑ στην ομάδα του Facebook :Intellectual Corner

Μια ευχάριστη έκπληξη με περίμενε σήμερα το πρωί (18-09-2015) στην υπέροχη και πραγματικά Intellectual Corner, ομάδα του αγαπητού φίλου συγγραφέα Panagiotis Kardaris. 

Ένα μοναδικό αφιέρωμα στο νέο μου βιβλίο ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΑ ΕΙΔΥΛΛΙΑ (http://alloste.gr/a/58-symbantika-eidyllia.html) με μια Θεϊκή εικόνα που απεικονίζει όλη την μαγεία των Νηρηίδων, της Θάλασσας και όλου του υδάτινου κόσμου, της Αγάπης και της Φαντασίας στην οποία σε ταξιδεύουν αυτά τα τόσο ξεχωριστά πλάσματα.

Intellectual Corner: https://www.facebook.com/groups/320387144797761/

για όσους επιθυμούν να γίνουν μέλη.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ INTELLECTUAL CORNER

Τελειώνοντας την δεύτερη ποιητική εβδομάδα στην Intellectual Corner! Θα θέλαμε να σας παρουσιάσουμε μια εναλλακτική ταλαντούχα ποιήτρια και συγγραφέα, πρόκειται για την κυρία Κατερίνα Κωστάκη:

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΩΝ ΝΗΡΗΙΔΩΝ , ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΑ ΕΙΔΥΛΛΙΑ Κατερίνα Κωστάκη

Οι Νηρηίδες δεν ξεχνούν ποτέ

Μοναχικές μείναμε ψυχή μου

και ας έλεγαν πως πάντα θα’ μαστε μαζί.

μας άφησαν και κλαίμε

πάνω στης καρδιάς τα πέταλα.

Σταγόνα –σταγόνα 

κλαίει η ψυχή μου

και εσύ μου μίλαγες 

για αγάπη

Όμως η αγάπη σου 

ήταν άγραφο χαρτί

άσπρο και ανέπαφο

Τράβηξα και εγώ

μια μονοκοντυλιά

πάνω σε αυτό

σε ξέγραψα 

μια και καλή.

Και μετά στου ωκεανού 

το βάθρο έκλαψα.

Για όλες τις ξεχασμένες 

αγάπες και τους όρκους

όλης της πλάσης 

όλου του κόσμου

Έκλαψα πιότερο από όλους 

γιατί έκλαψα για όλους 

τους ανθρώπους.

μήπως για τον πόνο

μικρότερο τον κάνω

για όσους δυστυχούν.

Οι Νηρηίδες δεν ξεχνούν ποτέ

δεν μοιάζουν με όλα τα άλλα 

πλάσματα.

Όταν αγαπούν

αγαπούν για πάντα.

Η αγάπη τους είναι βαθύτερη

και από του ωκεανού 

τα βάθη.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Κατερίνα Κωστάκη είναι οραματική συγγραφέας, ποιήτρια, αρθρογράφος, δημιουργός βίντεο, μέντορας και δημιουργός του Διεθνούς Δικτύου με την επωνυμία «Academy of Inner Light”.

Μέλος του Ομίλου για τη ΟΥΝΕΣΚΟ Τ.Λ.Ε.Ε. από το 2015.

Συνεργάτιδα του Διεθνούς Περιοδικού “ The Eden Magazine” (από το 2011), με Εκδότρια του Περιοδικού την Maryam Morrison, έδρα Καλιφόρνια, Η.Π.Α.

Πρόσφατα δημοσιευμένο έργο της είναι τα “Συμπαντικά Ειδύλλια», (2015), Εκδόσεις Άλλωστε για λογαριασμό της Academy Of Inner Light και της Katerina Kostaki

Άλλες εκδόσεις :”Το ταξίδι της ζωής φέρνει ελπίδες”, “Συμπαντικό Φως”, “Cosmic Light” & “The Angels Planet”.

Η συγγραφέας δηλώνει ότι “το βασικό κίνητρο για το ξεκίνημα της συγγραφής τόσο των βιβλίων της , όσο και των άρθρων, newsletter, αλλά και ποιημάτων της ήταν και συνεχίζει να είναι η πρόθεση της να βοηθήσει κάθε άνθρωπο να ξεκινήσει ένα ταξίδι ζωής μέσα από τις λέξεις και τις εικόνες, ένα μυστηριώδες ταξίδι στις άπειρες χρονογραμμές που επιτρέπουν στην φαντασία να κυριαρχεί και να παρέχει στους ανθρώπους ανεκτίμητες αξίες και πρότυπα που ενδυναμώνουν το μυαλό και το σώμα”.

Επίσημη ιστοσελίδα: http://www.academyofinnerlight.net

Blog: http://www.academyofinnerlight.com

Η Αποκάλυψη της Φύσης (ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΦΕΡΝΕΙ ΕΛΠΙΔΕΣ)- © Κατερίνα Κωστάκη

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΦΕΡΝΕΙ ΕΛΠΙΔΕΣ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ)

© Κατερίνα Κωστάκη/Katerina Kostaki

To πρωινό τους ξύπνημα ξεκίνησε νωρίς. 

Θα πήγαιναν, μαζί με τον Ορφέα σε κάποιο σημείο, άγνωστο στην Ιάσμη να συναντήσουν ένα παλιό φίλο του Λαέρτη. 

Το κατέβασμα από τον λόφο της φάνηκε πιο εύκολο, γιατί ένιωθε πιο ξεκούραστη μετά από τις πρόσφατες ταλαιπωρίες. 

Περπάτησε μαζί με τον Ορφέα μέσα από τα ίδια χωράφια και έφτασαν στον κάμπο, πριν το καταλάβουν καλά - καλά. 

Όμως αντί να ακολουθήσουν την διαδρομή προς την παραλία, προχώρησαν αριστερά κατά μήκος του ποταμού και συνάντησαν ένα πυκνό δάσος με απογυμνωμένα δέντρα. 

Οι όχθες του ποταμού ήταν σκεπασμένες από τα πεσμένα φύλλα, που είχαν σχηματίσει ένα παχύ σάπιο στρώμα. 

Το ποτάμι ήταν αρκετά ορμητικό και σε κάποια σημεία υπήρχαν κορμοί δέντρων ριγμένοι κατά μήκος της όχθης. 

«Που πάμε Ορφέα, γιατί δεν ακολουθούμε την ίδια διαδρομή;»

«Έλα, θα σου δείξω κάτι…»

Προχώρησαν προς την όχθη του ποταμού και ο Ορφέας σταμάτησε για να τραβήξει ένα τεράστιο κορμό, τον οποίο σταθεροποίησε και κάλεσε την Ιάσμη να περάσουν απέναντι. 

Η Ιάσμη ακολούθησε γεμάτη περιέργεια. 

Είχε πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη σε αυτόν τον άνδρα. Ένιωθε μια περίεργη ασφάλεια, και η διαίσθηση της δεν την είχε προδώσει ποτέ!

Πέρασαν με σχετική δυσκολία, αλλά ευτυχώς δεν έπεσαν στο νερό. 

Βγήκαν στην απέναντι όχθη και βάδισαν μέσα από πυκνές δενδροστοιχίες, όπου υπήρχαν κάποια φυλλώματα, λιγοστά μεν αλλά αρκετά για να δημιουργήσουν κάποια αίσθηση αισιοδοξίας, μια νότα θετική μέσα στην μαυρίλα. 

«Θα πάμε κάπου, όπου θα συναντήσουμε κάποια άγνωστα σε εσένα άτομα…», της είπε ο Ορφέας. 

«Εσύ γνωρίζεις καλύτερα…»

Προχωρώντας μέσα από το δάσος ένα παχύ στρώμα από φύλλα τράβηξε την προσοχή της…

Μια ενδόμυχη αίσθηση την πληροφόρησε ότι ήταν πλατανόφυλλα. 

Περπάτησαν πάνω σε αυτό το μαλακό στρώμα και ένιωσαν τον απαλό ήχο που κάνουν τα φύλλα όταν τρίζουν, δημιουργώντας στο μυαλό της μια απερίγραπτη αίσθηση. 

Ποιος είπε ότι η φύση πάντα εκδικείται; Μέσα στην θλίψη και στην μιζέρια αυτή η φυσική γωνιά ζούσε στους δικούς της ρυθμούς και γεννούσε τα δικά της τραγούδια, ήχους παλιούς και γνώριμους, σαν μικρά κουδουνίσματα από μικρά ξεχασμένα καμπανάκια. 

Όλα αυτά άρχισαν να τραγουδάνε μόνα τους ένα δικό τους γλυκό και μεθυστικό τραγούδι, τους στίχους του οποίου δεν ήξεραν, αλλά ήταν κομμάτι από τον εαυτό τους…

Μια αιθέρια μουσική τους άγγιξε, όπως αγγίζει μια μικρή νεράιδα με το ραβδάκι της μια πέτρα και της δίνει ζωή…

Η φύση υπάρχει και λειτουργεί, με τους δικούς της ρυθμούς, κρυμμένους μέσα σε άγνωστες διαστάσεις που βέβηλα χέρια δεν θα μπορούσαν να αγγίξουν…

Ανοίγει μόνο σε εκείνους που ξέρουν να αισθάνονται, που δεν έχασαν την έννοια της ποίησης και της αίσθησης, εκείνους που ξέρουν να ταξιδεύουν σε άγνωστους - για τους περισσότερους ανθρώπους- χωροχρόνους, που δεν βάζουν όρια και δεν παγιδεύουν και παγιδεύονται σε μίζερες καταστάσεις και γεγονότα. 

Έσκυψε και ακούμπησε το χώμα, ένιωσε το έδαφος, την υγρή γη και την λάσπη. 

Κοίταξε τα χέρια της και ένιωσε την λάσπη σαν τα μικρά παιδιά, που μόλις γνωρίζουν την ζωή και γεύονται κάθε τι με μια ανείπωτη περιέργεια. 

Κάποια άλλη στιγμή θα ήθελε να αποφύγει μια τέτοια ενέργεια…

Τότε θεωρούσε δεδομένη κάθε στιγμή και κάθε γεγονός, ακόμη και την ίδια την ζωή την θεωρούσε δεδομένη. 

Όμως η ίδια η ζωή αποφάσισε να της αποδείξει την μη καθορισμένη υπόσταση της και διάρκεια της. 

Τίποτα δεν είναι δεδομένο, ακόμη και η ύπαρξη μας εξαρτάται από πολλούς διαφορετικούς παράγοντες, τόσο συγκεκριμένους και ορατούς, ώστε εμείς να είμαστε τραγικά τυφλοί και κουφοί, ώστε να μην τους βλέπουμε, ούτε καν να τους ακούμε!

Η σκέψη της αντηχούσε τόσο δυνατή μέσα στο μυαλό της σαν ένα καμπανάκι σε κατάσταση κινδύνου. 

«Μάθαμε να ακούμε και να βλέπουμε μόνο ότι είναι υλικά χειροπιαστό, και επιστημονικά επεξεργασμένο, για να γαργαλάει τις αισθήσεις μας και να καλύπτει τον άκρατο εγωισμό μας. 

Τώρα που χάσαμε την άνεση μας, τις υλικές απολαύσεις και την εξάρτηση μας από τις μηχανές, κινδυνεύουμε να χάσουμε και την αίσθηση μας. 

Βαδίζουμε αποπροσανατολισμένοι σαν καράβια χωρίς φάρο μεσοπέλαγα. Μάθαμε να ζούμε εξαρτημένοι, από άνοστες και κονσερβοποιημένες ενέργειες και χάσαμε την γνώση του να συνυπάρχουμε με τον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας. Η φύση… μα η ίδια η φύση μας καλεί και μας το θυμίζει συνέχεια…Ναι σε μένα την ίδια στέλνει ένα κάλεσμα! Μιλάει μέσα στην καρδιά μου, και εγώ… εγώ νιώθω τραγικά χαμένη μέσα σε ένα μαγικό σύννεφο από εικόνες λέξεις, όνειρα και γεγονότα, που δεν ξέρω τι σημαίνουν και που στοχεύουν! Πρέπει να βρω τον κώδικα που τα ενώνει όλα αυτά…Πρέπει να βρω το χρυσό κλειδί της αλήθειας και της γνώσης, πρέπει να μάθω, να γνωρίσω, να ερμηνεύσω…» 

Ένιωσε ότι ένα άγρυπνο βλέμμα είχε στραφεί πάνω της, και την παρακολουθούσε σιωπηλά. 

Κοίταξε τον Ορφέα, που στεκόταν αμίλητος σε μια άκρη, καθισμένος σε ένα πεσμένο κορμό. 

«Δεν ήθελα να διακόψω τους συλλογισμούς σου! Ήταν μια περίεργη σκηνή έτσι όπως κοιτούσες συλλογισμένη την λάσπη και τα φύλλα…»

«Ένιωσα… σαν να είχα γνωρίσει κάποια πράγματα από την αρχή… σαν να ήξερα και να μην ήξερα ταυτόχρονα! Η φύση με κάλεσε να ανακαλύψω, κάτι που ήδη γνωρίζω, αλλά το έχω κλειδώσει σε ένα συρτάρι του μυαλού μου! Τώρα απομένει να βρω το κλειδί που ανοίγει αυτό το συρτάρι» 

Κάθισε δίπλα του στον κορμό και δεν μίλησε, αλλά αναστέναξε βαριά. 

«Νομίζω ότι κάποιος πήρε το κλειδί και το πέταξε μακριά… Ίσως να μην βρω ποτέ τον τρόπο να ξεκλειδώσω αυτό που είναι βαθιά κλειδωμένο μέσα μου…» 

«Όλοι οι άνθρωποι κατά κάποιο τρόπο έτσι νιώθουν, αλλά δεν ξέρουν το γιατί. Μπορεί να περάσουν χρόνια και να μην αναζητήσουν ποτέ να βρουν, τι είναι αυτό που τους κάνει να νιώθουν περίεργα…»

«Περίεργα;»

«Μάλλον άβολα θα έπρεπε να πω! Κάτι δεν τους ευχαριστεί με την ζωή τους, αλλά ποτέ δεν ψάχνουν να βρουν την αιτία. Μπορεί να βολεύονται με αυτήν την κατάσταση και έτσι διαιωνίζουν μια ανίερη υποψία απέναντι σε όλα και όλους…»

«Ναι, αλλά για να βρεις κάτι, πρέπει να ξέρεις τι ζητάς ή να σου δοθεί η ευκαιρία ή ένα ερέθισμα… Αν έχεις πάψει να λειτουργείς με τις αισθήσεις και έχεις σβήσει κάθε ελπίδα να αφουγκράζεσαι τις δονήσεις γύρω σου, δεν πρόκειται ποτέ η ευκαιρία να σου χτυπήσει την πόρτα…Για όλα υπάρχει μια εξήγηση…Για να ακούς και να βλέπεις πέρα από τις δονήσεις της απτής καθημερινότητας πρέπει να έχεις χάρισμα. 

Χάρισμα είναι να κλείνεις τα αυτιά σου στις ερινύες της ζωής και να αφουγκράζεσαι μόνο όσα μιλούν κατευθείαν στην καρδιά… Αυτό ένιωσα και εγώ μιλώντας με την ίδια την φύση…»

Ο Ορφέας κούνησε το κεφάλι τους συμφωνώντας με όσα έλεγε η Ιάσμη. 

«Αυτό για κάποιους ανθρώπους ίσως να πάρει μια ζωή, μέχρι να το καταλάβουν. Σε κάποιους άλλους, η αφύπνιση ίσως να μην έρθει ποτέ» 

«Κάποιοι όμως, την κατάλληλη στιγμή, βλέπουν να πραγματοποιείται!», είπε η Ιάσμη, νιώθοντας σαν να έκανε την μεγαλύτερη ανακάλυψη της ζωής της. 

Έμειναν εκεί για αρκετή ώρα, κοιτώντας τα πανύψηλα δέντρα, που τους περιτριγύριζαν.

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΦΕΡΝΕΙ ΕΛΠΙΔΕΣ

 © Κατερίνα  Κωστάκη

 Image Source: http://realityintolerant.deviantart.com

*ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΦΕΡΝΕΙ ΕΛΠΙΔΕΣ 

ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΑΜΑΖΟΝ!

👉 ΑΓΟΡΑ ΣΤΟ CREATESPACE.COM
👉 AΓΟΡΑ ΣΤΟ ΑΜΑΖΟΝ (KINDLE)
👉 ΑΓΟΡΑ ΣΤΟ ΑΜΑΖΟΝ (PAPERBACK)

Poetics @ GR:Νικήτρια της ζωής (Συμπαντικό Φως-Κατερίνα Κωστάκη)

Ενα μεγαλο ευχαριστώ στον ποιητή Κο Κρανιώτη για την ανάρτηση στον υπέροχο ιστότοπο του GREEKPOETICS του ποιήματος μου "Νικήτρια της ζωής" από το βιβλίο ποίησης μου με τίτλο "Συμπαντικό Φως".

Πηγή: http://greekpoetics.blogspot.gr/search/label/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B1%20%CE%9A%CF%89%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B7?m=1

Ομιλία της Κατερίνας Κωστάκη στην Τεχνόσφαιρα -13/05/2012

**Note for English speaking followers :

4 th ART AND CULTURAL EVENT HELD BY  TECHNOSFAIRA GROUP 

VIDEO WITH ENGLISH SUBS

Ο Δήμος Χαϊδαρίου και η «ΤΕΧΝΟΣΦΑΙΡΑ»-Σύλλογος Ελλήνων Εικαστικών και
Πολιτισμικών Δημιουργών πραγματοποίησαν  την 4η Εικαστική Έκθεση, με Τίτλο:
«ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΤΩΡΑ..».

Μια σειρά Πολιτισμικών Εκδηλώσεων διενεργούνταν καθημερινά παράλληλα με την
Έκθεση,η διάρκεια  της οποίας ήταν  από την Παρασκευή 11/5 έως την Τρίτη 
15/5,στο Αμφιθέατρο του Δημαρχείου Χαιδαρίου  –Λεωφ.Αθηνών και  Καραϊσκάκη.



Την Κυριακή 13-05-2012 πραγματοποιήθηκε  Σύγχρονη Λογοτεχνική βραδιά με
παρουσίαση-Απαγγελία Ποιημάτων και Αποσπασμάτων Λογοτεχνικών Κειμένων των
αξιόλογων συγγραφέων και ποιητών:  Βαρβούνη Μιλτιάδη-Συγγραφέας, Χρήστου
Λαζαρόπουλου-Δικηγόρος,Ποιητής, Ηλία Λάμπρου-Οικονομολόγος,Ποιητής
Κωστάκη Κατερίνα -Συγγραφέας,Ποιήτρια- & Παπουλάκου Νίκη 
Δημοσιογράφος,Ποιήτρια,Τραγουδοποιός



Ένα μεγάλο ευχαριστώ απο καρδίας στην Βασιλική Ταμπούρη για την τιμή που μου έκανε να με εντάξει στην τόσο όμορφη και πλούσια σε δραστηριότητες εκδήλωση της, αλλά και για την συμπαράσταση της και στήριξη της στην επιθυμία μου να προσφέρω με το έργο μου την Ελπίδα ,το Φως και την Αγάπη στον κόσμο.

Η υποστήριξη της αποκτάει μεγαλύτερη αξία ,αν αναλογιστεί κανείς πως ανάλογοι φορείς,περισσότερο κοντά σε εμένα, επέδειξαν μεγάλη αδιαφορία και ασυνέπεια στο έργο μου.

Εκείνο που πέτυχε η Βασιλική ήταν  να  πραγματοποιήσει την Υπέρβαση στους κανόνες ,στις νόρμες και στο κατεστημένο ,που έχει κατασπαταλήσει το δημιουργικό δυναμικό των καλλιτεχνών/ δημιουργών,και στραγγαλίζει την κάθε δημιουργική και φωτεινή δύναμη, που δίνει αξία στον χώρο του Πνεύματος και της Τέχνης στην χώρα μας . 

*Συνιστάται η χρήση ακουστικών

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ «ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ  ΣΤΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΤΩΡΑ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ-ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΔΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΩΣΤΑΚΗ

Θα ήθελα να σας διαβάσω ένα άρθρο μου,το οποίο έγραψα πριν απο 4 ακριβώς χρόνια,στις 21-03-2008 και το οποίο έχει εμφανιστεί ως προφητικό,μιας και καθημερινά αντικρύζουμε γεγονότα και αλλαγές που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τις προηγούμενες δεκαετίες οτι θα συνέβαιναν στον κόσμο μας, και κατ’ επέκταση στην χώρα μας.

ΟΙ ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ ΠΕΤΡΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Η Ελλάδα διάγει μια δύσκολη, μεταβατική περίοδο, μια από εκείνες τις κρίσιμες εποχές ή διαστήματα, κατά την διάρκεια της οποίας αναζητάει την

" ταυτότητα " της ανάμεσα σε εξελίξεις, πολιτικές, οικονομικές , κοινωνικές κ.α.

Μοιάζουν με τις "συμπληγάδες πέτρες " της εξέλιξης, ένα πέρασμα από μια κατάσταση σε μια άλλη, όπου όλα μοιάζουν να είναι από ρηχά έως βαρετά, από κρίσιμα έως επικίνδυνα, νοσηρά έως σκοτεινά .

Δεν είναι ένα εύκολο πέρασμα από την μια κατάσταση στην άλλη , και μοιάζει με ένα είδος "Μαθήματος ", που πρέπει να διδαχτούμε ως έθνος.

Ανάμεσα στους πολλούς, στην μάζα που άγεται και φέρεται από διάφορους πειρασμούς, ποικίλες αρνητικές επιρροές, ανθρώπους και καταστάσεις,υπάρχει μια καθαρή ποιότητα, μια εικόνα ανθρώπων, που διψούν για κάτι καλύτερο και συνάμα διαφορετικό.

Αυτοί οι άνθρωποι είναι ανάμεσα μας, περπατούν, βλέπουν, κρίνουν, αντιλαμβάνονται τα γεγονότα, είναι άνθρωποι απλοί, καθημερινοί.

Ίσως να περπατούν δίπλα μας αόρατοι, απαρατήρητοι, είτε για έτσι επιθυμούν, είτε γιατί οι συνθήκες δημιούργησαν τον περίπλοκο ιστό τους και τους έχουν παγιδεύσει μέσα στα νήματα της ανασφάλειας, υποτίμησης ακόμη και ατολμίας.

Βρίσκονται όμως εκεί και περιμένουν υπομονετικά την σειρά τους να μιλήσουν, να αντιδράσουν , να δημιουργήσουν.

Αρκεί μια μικρή σπίθα και γίνεται φωτιά.

Πάντα η ιστορία γράφτηκε από τους απλούς ανθρώπους , που ποτέ ίσως δεν τους γνωρίσαμε αλλά υπάρχουν μέσα μας , γιατί η ιστορία δεν χάνεται.

Οι άνθρωποι της σημερινής Ελλάδας έχουν βαρεθεί την νοσηρότητα, την διαφθορά και επιθυμούν κάτι « νέο » , μια ελπιδοφόρα αλλαγή.

Αυτό το « νέο » δεν έχει σχέση με κόμματα πολιτικά, με τον ξεπερασμένο κοινωνικό ιστό, αλλά με την ουσία των γεγονότων.

Όσοι επιμένουν να χρωματίζουν τις αλλαγές στην κοινωνία μας, απλά διαιωνίζουν την συντήρηση, τον παλαιό τρόπο ζωής, ίσως γιατί στηρίζονται ή εν τέλει εξαρτώνται από αυτόν.

Πώς να δικαιολογήσουν άλλωστε την ύπαρξη τους ?

Το παλαιό σκηνικό έχει θρυμματιστεί και δεν ταιριάζει πλέον στο νέο που προετοιμάζεται να βγει στην επιφάνεια.

Οι αλλαγές σε μια κοινωνία προϋποθέτουν θυσίες και διορατικότητα, πίστη και επιθυμία για το καλύτερο.

Ως πολίτες πρέπει να αναζητούμε την ποιότητα, την διατήρηση του πολιτισμού μας, την αναγέννηση της κοινωνίας μας, την ενότητα, την αγάπη για τα ιδεώδη, τις αξίες μας, την κατατσαλακωμένη μας αυτοπεποίθηση,  την εξαφάνιση  της καχυποψίας αλλά και της υπεροψίας.

Πρέπει ως έθνος να αγαπήσουμε επιτέλους τους ανθρώπους που το αποτελούν, και να σταματήσουμε να βλέπουμε μονόφθαλμα και υστερόβουλα.

Οι αλλαγές έρχονται από μέσα μας, όταν σαν άνθρωποι πιστεύουμε στην βελτίωση μας και την εξέλιξη μας .

Εάν δεν πιστέψουμε σε εμάς σαν έθνος, είναι δύσκολο να πιστέψουν οι υπόλοιποι.

Νομίζω ότι πρέπει να αναλογιστούμε τις συνθήκες που επικρατούν και τις δράσεις που πρέπει να  αναλάβουμε.

Copyright Κατερίνα Κωστάκη

28-03-2008

  

Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του άρθρου θα ήθελα να σας μιλήσω για τις κοσμικές αλλαγές που επηρεάζουν τα δρώμενα στον πλανήτη μας και στην Ελλάδα.

Οι προηγούμενες δεκαετίες του Γήινου χρόνου σημαδεύτηκαν από ένα Κάλεσμα.

Οι σάλπιγγες της κοσμικής αλλαγής ήχησαν μέσα στο σκοτάδι στο οποίο βρισκόταν  εγκλωβισμένη η ανθρωπότητα εδώ και αιώνες.

Μέσα στα εκατομμύρια των ανθρώπων που περπατούν πάνω στον πλανήτη μας λιγοστοί ήταν εκείνοι που άκουσαν το Κάλεσμα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι παρέμειναν απασχολημένοι με τις ιαχές του ψεύτικου εαυτού τους, εγκλωβισμένοι μέσα στις ανάγκες τους, τις επίπλαστες επιθυμίες τους, και τα αρχέγονα πάθη τους.

Λίγοι άκουσαν το Κάλεσμα, αλλά σχεδόν όλοι όσοι το άκουσαν υπάκουσαν σε εκείνο που όρισε η Ανώτερη Πνευματική Αρχή, η Ψυχή του Σύμπαντος.

Ανάμεσα σε εκείνους τους τυχερούς, που άκουσαν και έλαβαν κοσμικές οδηγίες ήμουν και εγώ.

Όλοι εμείς που συμμετέχουμε σε αυτό το κοσμικό γίγνεσθαι, παραμένουμε υπομονετικά και καρτερικά στις προσκλήσεις και προκλήσεις (μιας και οι επιθέσεις δεν μας έλειψαν καθόλου ), και συνεχίζουμε να μετα-λαμπαδεύουμε το Φως, και το Αιώνιο Πνεύμα σε όσους δηλώνουν πρόθυμοι να το δεχτούν και να ακούσουν.

Ο αγώνας του Φωτός ενάντια στο Σκότος είναι αδυσώπητος και ανελέητος.

Η προσπάθεια να μεταδώσει κάποιος τις κοσμικές ιδέες δεν είναι μόνο δύσκολη στην πραγματοποίηση της, αλλά σχεδόν ένας υπερ-άθλος που αναλάβαμε να φέρουμε εις πέρας μόνοι μας.

Δεν  είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πως η κοινωνία στην οποία ζούμε δεν είναι δεχτική σε νέες ιδέες  και σε νέα δεδομένα.

Πάντα οι νέες ιδέες ξεσήκωναν πλήθος αντιδράσεων λόγω της αντίστασης των πεδίων , αλλά και των νοητικών εμφυτευμάτων που έχουν ενσωματωθεί  στο συλλογικό ασυνείδητο της ανθρωπότητας.

Για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος αυτής της ενσωμάτωσης χρειάζεται να κοιτάξει σε βάθος, και όχι επιφανειακά τα γεγονότα.

Να αναζητήσει τις αιτίες και τις αφορμές σε βάθος χρόνου, και να κατρακυλήσει στο τούνελ του ανθρώπινου φόβου και δέους με υπομονή ,πίστη και επιμονή.

Όσοι ελέγχουν την ανθρωπότητα και κατ’ επέκταση και την Ελλάδα έχουν θέσει βαθιές χαραγματιές στην ανθρώπινη ψυχή, και το έπραξαν με γνώμονα τις κατώτερες, εγωιστικές προθέσεις τους.

Μέσα μας κουβαλάμε βαρύ φορτίο και μνήμες ξεχασμένες από τους αιώνες και εμείς οι ίδιοι γεννηθήκαμε με προορισμό να βιώσουμε στην Γη το σκότος με σβησμένες τις μνήμες μας, και τις αναμνήσεις από άλλες ζωές.

Ξεχάσαμε ότι είμαστε ιερά παιδιά του Δημιουργού μας και ξεχάσαμε ότι κουβαλάμε το Φως.

Αυτό ήρθε να μας υπενθυμίσει το Κάλεσμα, το οποίο ήταν μόνο η αρχή.

Σήμερα ο πλανήτης μας βαδίζει προς το Φως, αλλά οι άνθρωποι βλέπουν το σκοτάδι, τις στάχτες και τα αποκαΐδια ενός κόσμου, που σαν τον Φοίνικα καίγεται για να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες του.

Η αλλαγή δεν θα έρθει μέσα μέσα από την επιφανειακή, ρηχή και σκόπιμη εναλλαγή πολιτικών προσώπων και κινημάτων, που δεν ελέγχουν τα νήματα της ανθρωπότητας, αλλά σίγουρα ελέγχονται από Κυρίαρχους Ελεγκτές, που το μόνο που στοχεύουν είναι ο φόβος και ο έλεγχος.

Αυτός ο φόβος και ο έλεγχος είναι το κλειδί της εξουσίας τους και με αυτό διακυβερνούν και την χώρα μας .

Όσο οι Έλληνες ακολουθούν την πεπατημένη και βλέπουν ανώριμα, μυωπικά, εγωιστικά και επιφανειακά τα γεγονότα, τόσο θα τρέφουν αυτού του είδους τις ενέργειες με τον φόβο τους .

Στην Ελλάδα του Τώρα που δοκιμάζεται από άγνωστες δυνάμεις και συνιστώσες, μόνο εμείς μπορούμε να συν-δημιουργήσουμε και να αλλάξουμε τις συνθήκες προς το καλύτερο .

Είμαστε μοναχικές οντότητες μέσα στον κόσμο του Μάτριξ, αλλά όλοι μαζί δημιουργούμε την αλλαγή στον κόσμο μέσα από την εσωτερική μας αλλαγή .

Αν κάποιοι κρατούν κλειδωμένο τον κόσμο των ανθρώπων και συστηματικά κακοποιούν την ψυχολογία μας, οφείλουμε να αφήσουμε την ψυχή μας να ακολουθεί τον δρόμο, που δικαιωματικά της ανήκει.

Οφείλουμε να αφήσουμε την ψυχή μας να αναπνεύσει, και αυτό θα συμβεί μόνο προς τα επάνω, προς τον μόνο δρόμο που ορίστηκε για τον κάθε άνθρωπο.

Τον δρόμο προς την Θέωση και την Πνευματική Εξέλιξη.

Γιατί όταν ο κάθε άνθρωπος προτίθεται να αλλάξει και να ανέβει, ο Δημιουργός του απλώνει το χέρι και τον έλκει προς το Φως.

Όλοι οι υπόλοιποι δρόμοι οδηγούν στο χάος, στην απελπισία και την παρακμή.

 Είναι αυτός ο δρόμος που επιθυμούμε να ακολουθήσουμε ?

Δικός σας ο δρόμος, δική σας και η επιλογή!

© Κατερίνα Κωστάκη

ACADEMY OF INNER LIGHT

www.academyofinnerlight.com

http://www.facebook.com/authorkaterinakostaki
http://www.twitter.com/katerinakostaki

Φωτογραφίες απο την Εκδήλωση

Βασιλική Ταμπούρη (Ομάδα Τεχνόσφαιρα)-Μιλτιάδη Βαρβούνης-Κατερίνα Κωστάκη

Κατερίνα Κωστάκη -Μαίρη Γκαζιάνη 

Κατερίνα Κωστάκη -Μαίρη Γκαζιάνη -Βασιλική Ταμπούρη

Κατερίνα Κωστάκη -Μαίρη Γκαζιάνη -Βασιλική Ταμπούρη

Ηλίας Λάμπρου-Μαριάννα Καστανία-Βάνα Αράπη

Νίκη Παπουλάκου-Βασιλική Ταμπούρη-Κατερίνα Κωστάκη

και Μιλτιάδης Βαρβούνης

Κατερίνα Κωστάκη-Μαριάννα Καστανία-Βάνα Αράπη-Κλεοπάτρα Δαρδάλη

Νική Παπουλάκου-Βασιλική Ταμπούρη-Χάρης Τρασάνης-Σωτήρης-Νικόλαος Κάσσος

Ηλίας Λάμπρου

Βασιλική Ταμπούρη-Μιλτιάδης Βαρβούνης

Μαριάννα Καστανία-Κατερίνα Κωστάκη

Άντζελα Μουστάκα -Κατερίνα Κωστάκη

Βασιλική Ταμπούρη-Μιλτιάδης Βαρβούνης

Μαριάννα Καστανία-Κατερίνα Κωστάκη

Βασιλική Ταμπούρη-Μιλτιάδης Βαρβούνης

Κατερίνα Κωστάκη-Ηλίας Λάμπρου