Η Πίστη και η Δύναμη του Νου

Είναι στιγμές που ακόμη και  εγώ η ίδια προσωπικά αναρωτιέμαι πόσο δυνατή μπορεί να είναι η Δύναμη της Ψυχής,αλλά και ακόμη περισσότερο ,πόσο εξυγιαντική μπορεί να είναι η Δύναμη του Νου.

Ναι,εκείνη η Δύναμη που αποτελεί το καθαρτήριο της Ψυχής, και που στις δύσκολες στιγμές αναλαμβάνει το τιμόνι και μας βγάζει έξω από τις καταιγίδες και τις ανεμοθύελλες της πραγματικότητας.

Κάπως έτσι λειτούργησε η νόηση και σήμερα δίνοντας μου μηνύματα για την καταγραφή αυτού του κειμένου.

Αναζητώντας παλιά μου κείμενα μέσα στο αρχείο μου έπεσα σε ένα ημερολογιακό σκεπτικό το οποίο έγραψα πριν από τρία χρόνια ,πιθανόν - και όπως συνήθως- από τα έντονα συναισθήματα μου ή αλλιώς συναισθηματικό καταιγισμό.

Αν και προσπαθώ να θυμηθώ τους λόγους που με οδήγησαν στην συγγραφή αυτού του κειμένου, δυστυχώς δεν καταφέρνω παρά να ανακατέψω την νοητική πλοκή και  να ταράξω τα ύδατα της ψυχής .

Ένα απομένει λοιπόν να πω,πως η οργή και  ο θυμός,ακόμη και εκείνη η έντονη θλίψη αποτελούν ένα ανεξερεύνητο και παντοδύναμο υλικό δημιουργίας ,αρκεί ο άνθρωπος που υποκινείται από τα δυνατά συναισθήματα, να είναι ένας ικανός σεφ δημιουργικότητας και μετατροπέας των εύφλεκτων συναισθηματικών υλικών σε γόνιμη νοητική τροφή.

Έτσι απλά.

"Μακάρι να μπορούσα πάντοτε να μεταφέρω τις σκέψεις μου από το αρχείο που λέγεται μυαλό στο χαρτί ή ακόμη καλύτερα να τις εκφράσω σε κάποια ηχογράφηση.

Πάντοτε το μυαλό είναι το καλύτερο ημερολόγιο, και το συναίσθημα το καλύτερο μελάνι στον χάρτη του απείρου που είναι η μνήμη .
Η διαδρομή μου θα ήταν μια διαδρομή μέσα στο Φως όπου θα ανακάλυπτα όλα όσα δεν είχα ανακαλύψει μέχρι σήμερα .

Με λίγα λόγια, να ξεπεράσω όλα τα αξεπέραστα  εμπόδια που έθεσαν -και ακόμη συνεχίζουν να θέτουν- εκείνοι που χρησιμοποιούν το ανθρώπινο είδος για λαϊκή κατανάλωση.

Όμως πέρα από καθετί, που μπορεί να είναι ψεύτικο , απατηλό...οτιδήποτε άλλο μπορεί να φανταστεί κάποιος, πέρα από τις ψευτιές και τις ατιμίες, πάντα υπάρχει η Αλήθεια και η Ειλικρίνεια .

Όσο και να παραπλανήσουν κάποιοι, όσο και να παίξουν με τα ανθρώπινα αισθήματα, υπάρχει μια δύναμη πιο μεγάλη, και αυτή είναι ο ίδιος ο Θεός (Πρωταρχικός Δημιουργός) .

Όσα ζούμε λοιπόν δεν είναι παρά μια ακόμη κίνηση προς το Θεό, που ποτέ δεν μας ξεχνάει και είναι συμπονετικός.

Όσο για εκείνους που ζουν με την ψευδαίσθηση ότι είναι Θεοί ,τότε δεν πράττουν τίποτε άλλο παρά να είναι ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ψεύτες και παραπλανητές  σε αυτό που είναι ή που δεν είναι, αλλά τελικά ποτέ δεν θα είναι γνήσιοι άνθρωποι, δηλαδή θεϊκές υπάρξεις που έχουν Ελεύθερη Βούληση (ακόμη και όταν κάποιοι την καταπατούν).

Με την πίστη μου ακλόνητη και την δύναμη της αγάπης που έχει δυναμώσει και ριζώσει μέσα μου, πλάθω τα καλύτερα όνειρα και κάνω μια προσευχή : 

Να με φωτίσει ο Θεός να επιστρέψω στην θεϊκή, πατρική γη, και να ολοκληρώσω  το έργο μου, όπως θα έπρεπε να το ολοκληρώσω, τιμημένα, με αγάπη και με ευτυχία .

Προπαντός ευτυχία , ώστε να την μοιράζομαι με άλλους συνανθρώπους μου, προκειμένου να δημιουργήσουμε ένα κόσμο ευτυχισμένο.

Αν υπάρχει μέσα μου πικρία, τότε αυτή θα είναι το έναυσμα ώστε να γίνω καλύτερη, να καθαρίσω τον εαυτό μου από κάθε αρνητικός στοιχείο και να εξελιχθώ πνευματικά .

Θεέ μου μέσα από την καρδιά μου σε ευχαριστώ για όσα μου έχεις προσφέρει μέχρι σήμερα.

Αμήν

Κατερίνα

18-05-2010"

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ

Λένε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου είναι ο ίδιος του ο εαυτός. Κάποτε οι πόλεμοι λάμβαναν μέρος σε ανοικτούς χώρους, κάτω από το ανελέητο βλέμμα μιας πρωτόγονης φύσης, κάτω από άγνωστους ουρανούς, μέσα από τα σκοτεινά μονοπάτια της ίδιας της ανεξήγητης πορείας του ανθρώπου, όπου τα πάντα φάνταζαν απροσδιόριστα.

Σήμερα η εποχή μας επιτάσσει να αναζητήσουμε τον σκοτεινό δρόμο της αυτογνωσίας μέσα στον ίδιο μας τον εαυτό, εκεί όπου το μόνο όπλο που μπορεί να διαφωτίσει το χάος και το απρόσμενο είναι η ίδια μας η Πίστη και η εσωτερική Δύναμη που επιδεικνύουμε απέναντι στο «άγνωστο».

Σας πληροφορώ ότι ούτε ο δρόμος, ούτε τα μέσα είναι γνωστά , αλλά και το αποτέλεσμα αμφιλεγόμενο. Δεν είναι όμως με κανένα τρόπο μάταιο!

Όσα εμπόδια και αν υψωθούν, εσωτερικά ή εξωτερικά , το ίδιο το ταξίδι αποζημιώνει .

Μοιάζει με ένα μικρό καράβι που ταξιδεύει με τα κουπιά της ψυχής μας μέσα από άγνωστα νησιά, Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες, δελεαστικές Σειρήνες και αδηφάγα θηρία. Αυτή την μικρή μας « Οδύσσεια » καταγράφουμε ξανά και ξανά από την αρχή κάθε ημέρα με άλλα λόγια και σκέψεις.

Εκείνο που μένει στο τέλος κάθε ιστορίας είναι η Δύναμη της Αγάπης και ο οραματισμός που δείχνουμε σε κάθε μας προσπάθεια.

Κάθε ματαιοδοξία και απληστία εξαϋλώνεται μπροστά σε αυτή την Δύναμη και εκείνο που μένει στο τέλος είναι η καθαρή ανάσα μια ονειρεμένης και εξαγνισμένης πορείας.

Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-Αρθρογράφος

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα "Ταχυδρομικός Κόσμος" (Απρίλιος 2006)

Πηγή: http://www.endless-journey.gr/ar10.htm

http://www.endless-journey.gr/