Γιατί ο κύκνος δεν θα γίνει ποτέ λύκος ή πρόβατο-© ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΩΣΤΑΚΗ

Σήμερα είχα μια μικρή έκπληξη ανοίγοντας τον λογαριασμό μου στο Linkedin.

Ο συγκεκριμένος ιστότοπος είχε μπλοκάρει προσωρινά την εφαρμογή αποστολής προσκλήσεων, απλά δεσμεύοντας με να χρησιμοποιήσω το email των παραληπτών.

Καλά μέχρι εδώ, γιατί απλούστατα το εν λόγω μπλοκάρισμα έσβησε με ενα κλίκ πάνω στην ένδειξη οτι γνωρίζω τους κανονισμούς του Linkedin.

Είναι φυσικό για έναν ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης να προστατεύει τα μέλη του από παρείσακτους ή εισβολείς!

Ήδη έχω δραστηριοποιηθεί αρκετά σε αυτούς τους χώρους, για να γνωρίζω πως λειτουργούν, αλλά το ίδιο καλά για να γνωρίζω και πως αντιδρούν οι άνθρωποι απέναντι σε κάτι νέο και διαφορετικό.

Βέβαια η δημιουργικότητα δεν είναι κάτι νεο στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Δημιουργοί άνθρωποι πάντα υπήρχαν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν.

Διαφορετικοί άνθρωποι όμως είναι λίγοι.

Όταν όλοι λειτουργούν σαν πρόβατα ή σαν λύκοι , το να είσαι κύκνος στην γαλάζια λίμνη ε...είναι κάτι διαφορετικό.

Για ποιό λόγο;

Μα φυσικά ένας λευκός κύκνος μπορεί να κολυμπά στα καθαρά, βαθειά νερά της λίμνης, να κοιμάται στις δροσερές φυλλωσιές, να πετάει ψηλά  πάνω απο τις στάνες και τα οχυρά των λύκων και να τους βγάζει την γλώσσα περιπαιχτικά (αν και δεν χρειάζεται...).

Ένας κύκνος θα ζευγαρώσει  με έναν κύκνο (έστω και αν είναι μαύρος ), αλλά θα διατηρήσει την διαφορετικότητα του μέσα στην ζούγκλα.

Ο κύκνος θα παραμείνει κύκνος, ενώ τα πρόβατα όταν δούνε εξουσία, ως συνήθως μετατρέπονται σε  λύκους, ενώ οι λύκοι όταν δεν έχουν τι να φάνε δηλ. τα πρόβατα, τρώνε ο ένας τον άλλον.

Μιας και ζω χρόνια ανάμεσα σε πρόβατα που βελάζουν μπεεε, και λύκους που λειτουργούν κατά βάθος σαν πρόβατα, αλλά επειδή ούτε στην στάνη, ούτε και στα λημέρια των λύκων  μπήκα,αποφάσισα να μείνω κύκνος, και ας με κορόιδευαν (και συνεχίζουν να κοροϊδεύουν  οι άλλοι) σαν ασχημόπαπο.

Τώρα μιας και μιλάμε για το Linkedin, ο χώρος αυτός όπως και τόσοι άλλοι, δεν είναι παρά ο μικρόκοσμος του μακρόκοσμου.

Οσοι πάτησαν το I don't know είναι εκείνοι που πράγματι δεν γνωρίζουν, αλλά βασικά δεν θέλουν να μάθουν.

Απλά θα ήθελα να επισημάνω οτι εαν κάποιοι που δεν σε έχουν συναντήσει παρότι δουλεύεις στον ίδιο χώρο δεν σε αναγνωρίζουν ή δεν ψάχνουν να ρωτήσουν για εσένα, τι να πω και για εκείνους, που ενω δουλεύουν μαζί σου εδω και χρόνια και μάλιστα στον ίδιο χώρο εργασίας  για οκτώ καθημερινές ώρες, κάνουν οτι δεν σε ξέρουν;

Είναι αυτή η παραμόρφωση της Ελληνικής κοινωνίας, και η  έλλειψη γνώσης ενός κόσμου, που καθημερινά εκφυλίζεται σε...ζόμπι ;

Καθόλου τυχαίο βέβαια, γιατί οι περισσότεροι έχουν ευεργετηθεί απο την καλή μου πρόθεση, αλλά...

 "Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός παρά του ευεργετηθέντος αχαρίστου." Ηράκλειτος

Θα μπορούσα εδω και χρόνια να εχω δημοσιοποιήσει την ζωή μου και τα όσα όμορφα και άσχημα έχω βιώσει σε πολλούς διαφορετικούς τομείς της ζωής μου, να κάνω δηλαδή την ζωή μου σαπουνόπερα και να την πουλήσω, όπως κάνουν τόσοι και τόσοι άλλοι δημιουργοί και οχι μόνο.

Το υλικό είναι άφθονο, δεν εχω παράπονο γι' αυτό!

Θα μπορούσα να γράψω τόνους βιβλία με το πόσο αγωνίστηκα για να φθάσω ως εδώ χωρίς να χρησιμοποιήσω δεκανίκια ή σάπιες σανίδες στην καλύτερη περίπτωση, και στην χειρότερη χωρίς να προσδεθώ στο άρμα κάποιων ομάδων ή κυκλωμάτων αναγκαζόμενη να δουλεύω για άλλους, αλλά όχι για εμένα, γιατί πολύ απλά...δεν θα ήμουν κύκνος,αλλά λύκος ή πρόβατο!!

Δεν συντρέχει κανένας λόγος να ξεπουλήσω οτιδήποτε, γιατί οι εποχές έχουν αλλάξει ως ενα σημείο, δηλαδή την τεχνολογική εξέλιξη, και τα νέα φθάνουν γρήγορα,γρηγορότερα από ότι παλιότερα, αλλά δεν έχουν αλλάξει σε ένα σημείο : οι άνθρωποι διψούν για να μαθαίνουν για τον διπλανό τους, για το τι γίνεται στην κοινωνία τους.

Αυτό είναι ενα ατού, γιατί αφήνω στους ανθρώπους να ανακαλύψουν ποιά είναι η πραγματική Κατερίνα Κωστάκη, πέρα απο τα βιβλία, τα ποιήματα και τα άρθρα μου, την Κατερίνα  που κάποιοι δεν ήθελαν και δεν θέλουν να μάθουν.

Το  απίστευτο είναι πως ενώ οι άνθρωποι που υποτίθεται αποτελούν το περίγυρο μου ζουν σε μια απίστευτα βαθιά άρνηση σχετικά με το έργο μου, και δεν συμμετέχουν καν στις εκδηλώσεις και παρουσιάσεις μου, ο αριθμός των μελών στις σελίδες μου αυξάνεται ραγδαία, όπως και τα μηνύματα θαυμασμού προς το έργο μου.

Μακρινοί επισκέπτες του δικτύου μου (Academy of Inner Light), της προσωπικής μου ιστοσελίδας, της σελίδας μου στο Facebook, Twitter, Youtube Channel κ.α. δεν παραλείπουν να με συγκινούν με τα όμορφα σχόλια τους.

Ξέρετε γιατί;

Γιατί δεν φοβούνται την Δημιουργία.

Όταν η Δημιουργία γίνεται εχθρός...τότε και η κοινωνία μας γεμίζει απο αχάριστους, αδιάφορους λύκους και λυκόπουλα, ή φοβισμένα πρόβατα, που τρέμουν να πλησιάσουν αυτόν που δημιουργεί, γιατί εκπροσωπεί αυτό που πάντα θα ήθελαν να είναι (αλλά δεν είναι).

Ενα εχω να πω ... ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη αγαπάει και τον νοικοκύρη.

"Οι Δημιουργικοί άνθρωποι δεν φοβούνται κανέναν, γιατί έχουν φτερά στην πλάτη τους και πετάνε και εκεί που φτάνουν τα μίση και τα πάθη του κοσμάκη δεν μετράνε".

© ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΩΣΤΑΚΗ

Οραματική συγγραφέας-ποιήτρια-λογοτέχνιδα

Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΩΣΤΑΚΗ ΣΤΟ ΑΜΑΖΟΝ:https://www.amazon.com/Katerina-Kostaki/e/B005VBDUI2/ref=dp_byline_cont_book_1#

*Αστερισμός του Κύκνου

Ο σπόρος της αλήθειας

Έχει ήδη περάσει αρκετός καιρός από την τελευταία φορά που έγραψα κάποιες γόνιμες και δημιουργικές σκέψεις στο μπλογκ μου.

Γενικά η ιδέα του ιντερνετ και του μέσου με το οποίο σερφάρουμε σε αυτό, δηλαδή του υπολογιστή, με απωθεί αφάνταστα.

Προτιμώ την υπαρξιακή μοναξιά μου να την μοιράζομαι μόνη μου (τρόπος του λέγειν…), όσο μόνος μπορεί να είναι κάποιος την στιγμή που οι σκέψεις του διαχέονται παντού...

Το Σύμπαν έχει τον δικό του τρόπο να μας αφουγκράζεται , όπου και να βρισκόμαστε, παρότι εμείς ως νοήμονα όντα δεν το αντιλαμβανόμαστε .

Κάπου ανάμεσα στην μοναξιά και στην πολυκοσμία κρυβόμαστε όλοι από τις αδιάκριτες ματιές , κρύβουμε και την ίδια την πνευματικότητα μας , πιστεύοντας ότι έτσι φυλάγουμε κάτι μοναδικό και ιερό, την ύπαρξη μας .

Η σταδιακή αυτή μοναχική πορεία αφενός ωφελεί ποικιλοτρόπως , γιατί με βοηθάει να ανακαλύψω ξανά την πίστη μου στους ανθρώπους την οποία προσπαθώ να διασώσω από τις χρόνιες επιθέσεις (έχει καταντήσει σαν χρόνια πάθηση…), αφετέρου να αφουγκραστώ τον ίδιο μου τον εσώτερο εαυτό.

Τελικά αυτός ο τελευταίος (εσώτερος εαυτός ) είναι που διεκδικεί την αποκλειστικότητα μας , όταν εμείς οι ίδιοι σπαταλάμε τον χρόνο μας και την ενέργεια μας σε επουσιώδη θέματα.

Αναζητώντας μέσα μου τις μεγάλες αλήθειες που δεν μας έμαθαν ή είπαν ποτέ , την εσωτερική δύναμη και την αξία μου , διαπιστώνω ότι τα περισσότερα χρόνια της γήινης ζωής μας είναι βουτηγμένα μέσα στο αμάγαλμα της ψευτιάς, της απαξίωσης και της παραπλάνησης .

Το μόνο που απομένει τώρα είναι να διαπιστώσω πόσο βαθιά είναι αυτή η μόλυνση , η διεφθαρμένη ουσία που έχουν κολλήσει πάνω μας και προσπαθούμε να την αποκολλήσουμε επώδυνα .

Έτσι ψάχνοντας, διαπιστώνω ότι ο ατόφιος εαυτός μου , ναι εκείνος ο -γεμάτος αξίες και ταλέντα - εαυτός , εκείνος ο εαυτός που τον λασπολόγησαν και απαξίωσαν γνωστοί –άγνωστοι, αυτός ο αδικημένος εαυτός που τον ποδοπάτησαν κάποιοι για να αναρριχηθούν και να πάρουν τον έλεγχο , είναι ακόμη καθαρός και αγνός.

Ίσως γιατί σαν σπόρος πατήθηκε στα μαλακά εδάφη , στην λάσπη , αλλά …όπως έγραψε και ο Ντίνος Χριστιανόπουλος (ποιητής) :

«και τι δεν κάνατε για να με θάψετε

αλλά ξεχάσατε ότι είμαι σπόρος»

Θα πρόσθετα ότι όχι μόνο φυτρώνω , αλλά και εξαπλώνομαι και καρπίζω , σαν δημιουργικός και δραστήριος άνθρωπος .

Άλλες στιγμές , όπως τώρα που γράφω αυτές τις λίγες σειρές , έχω την αποκλειστική συντροφιά του σκυλάκου μου, του Πάρη.

Πάντα πιστός , στοργικός , χαδιάρης και κυριολεκτικά φύλακας , με όλη την σημασία της λέξης .

Είναι πράγματι αξιοθαύμαστο ότι μόνο συμβιώνοντας με τα ζωάκια , αλλάζεις ως άνθρωπος, βελτιώνεσαι , αλλάζεις φιλοσοφία ζωής , γιατί μαθαίνεις να μοιράζεσαι τον κόσμο σου με κάτι διαφορετικό και τόσο όμορφο.

Παρακολουθώντας την συμπεριφορά των μικρών ζώων έχω αρχίσει να διαπιστώνω ολοένα και πιο έντονα ότι τα ζωάκια είναι περισσότερο « άνθρωποι » από τους ίδιους τους ανθρώπους.

Οι μέρες μας το δηλώνουν ακατάπαυστα .Βιώνουμε μια από τις πιο περίεργες εποχές, όπου επικρατεί μια σταθερή μεταμόρφωση των ανθρώπων και κατ’ επέκταση της κοινωνίας μας.

Επιφανειακά η μεταμόρφωση αυτή παρουσιάζεται ως μη θετική ή ακόμη και άκρως αρνητική.

Προφανώς αυτή είναι η αλήθεια για όσους δεν φρόντισαν και δεν φροντίζουν να αλλάξουν συμπεριφορά –προς το καλύτερο- και φυσικά βουλιάζουν στην κινούμενη βάλτο της πραγματικότητας.

Μόνο που η κινούμενη βάλτος δεν είναι μια λασπερή γωνιά , αλλά μια αηδιαστική εστία φόβου.

Γι αυτό όσοι έχουν λερώσει τα ιμάτια τους, από τον φόβο δεν μπορούν εύκολα να ξεφύγουν, γιατί τόσο ο φόβος όσο και ο εγωισμός τους δεν τους επιτρέπει να διαφύγουν.

Ενώ οι συγκυρίες μας οδηγούν σε μια ενδοσκόπηση , ο φόβος να ξεγυμνωθεί ο εαυτός τους αποτρέπει απο κάθε προσπάθεια εξυγίανσης.

Ίσως γι αυτό βλέπουμε τριγύρω μας τόσους ανθρώπους , που εν γνώσει τους δεν αποδέχονται τα σφάλματα τους και παλεύουν με νύχια και με δόντια να τα υπερασπιστούν.

Τώρα που τα φαντάσματα των σφαλμάτων, των λαθών και των σκοπιμοτήτων κυκλοφορούν στους διαδρόμους του μυαλού των περισσότερων ανθρώπων, η ενδοσκόπηση και η αυτογνωσία δίνουν την δική τους μάχη.

Ποιος θα νικήσει άραγε ;

Κανείς δεν το γνωρίζει…

**Σε όσους πίστεψαν οτι ζωή σημαίνει λήθη, απαξίωση και έλλειψη αξιών , αφιερώνω το ποίημα μου απο το βιβλίο μου ποίησης "Συμπαντικό Φως" , το οποίο ήδη έχει εκδοθεί στα αγγλικά ως "Cosmic Light" (πατήστε στο όνομα) .

Αναζητώντας την αλήθεια

Αναζητούσα

την αλήθεια

που κρυβόταν μέσα μου.

Χρόνια πολλά

και δύσκολα

κρατιόμουν

από το χέρι

της Ελπίδας

και επέζησα.

Επέζησα

για να κατανοήσω

πως ήμουν εδώ

για ένα σκοπό.

Ο αγώνας μου δεν έχει τέλος.

Έχει πάνω απ’ όλα όραμα…

Όσοι δεν είδαν

δεν κατάλαβαν…

δεν ένιωσαν…

δεν ξέρουν ότι

το χέρι του Θεού

όλα τα ξεχωρίζει πλέον!

Μόνο η Αγάπη

απ’ άστρα

έρχεται

μας αγκαλιάζει

και πάλι στ’ άστρα

ψηλά μας ανεβάζει !

Με εκτίμηση

Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-ποιήτρια

και δημιουργός βίντεο

*Όλα τα δικαιώματα του παραπάνω κειμένου είναι κατοχυρωμένα . Επιτρέπεται η αναδημοσίευση αρκεί να φέρει τα πλήρη στοιχεία της συγγραφέως (όνομα – ενασχόληση - ιστοσελίδα- ηλεκτρονική διεύθυνση).

Περισσότερες λεπτομέρειες στους παρακάτω συνδέσμους :

http://www.facebook.com/authorkaterinakostaki

http://www.youtube.com/user/katerinakostaki1966

http://www.twitter.com/katerinakostaki

HubPages Page (Η σελίδα μου στην ιστοσελίδα HubPages)

&

Squidoo Lensography 

Αναμνήσεις.... απο το παρόν

Εδω και καιρό εχω προετοιμάσει το νέο μου newsletter , το οποίο όπως συνήθως περιέχει αρκετά στοιχεία συμβουλευτικής σε συνδυασμό -όπως πάντα- με αρκετές Συμπαντικές Αλήθειες , για την νέα μου ανάρτηση σε αυτό το μπλόγκ.

Η ανάρτηση των συγκεκριμένων κειμένων που ονομάζονται newsletters , και είναι κείμενα γραμμένα απο την καρδιά μου έχουν , όπως είναι γνωστό την ονομασία "Το Φως της Αυγής".

Μια "Αυγή" που τόσο καιρό αναμένουμε όλοι οι αφυπνισμένοι , ενορατικοί, σκεπτόμενοι , δημιουργικοί , διαισθητικοί, φωτισμένοι....και κατά συνέπεια ιδεαλιστές ή ονειροπόλοι (για ορισμένους ...) ή βαρεμένοι και ψυχώ (για κάποιους άλλους ...).

Το αστείο είναι ότι ενω λίγο πολύ , όλοι περιμένουν με αγωνία αυτήν την αλλαγή , την αρμονία , την βελτίωση στην πραγματικότητα μας , και ενω ζούν με το όνειρο μιας ανθρωπότητας χωρίς σκοτάδι , τελικά το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου ζει μέσα στο σκοτάδι του , στην ανησυχία για το αύριο, την άνοστη ζωή και την ανία , στην αδικία ,και εν τέλει δεν κάνει τίποτε απολύτως για να αλλάξει!

Έτσι λοιπόν , ενω ήμουν έτοιμη να κάνω άλλη μια ανάρτηση με υλικό που έχει σχέση με την αναβάθμιση και εξέλιξη των συνανθρώπων μου , μια ακόμη φορά ένιωσα την εσωτερική μου φωνή να μου δείχνει άλλη κατεύθυνση .

Βέβαια αυτή η εσωτερική φωνή δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα τεράστιο ερώτημα ,που αιωρείται πάνω απο το κεφάλι μου εδω και χρόνια ...

"Εάν πράγματι οι άνθρωποι προτίθενται να αλλάξουν , και αν ναι , τότε γιατί , τα μηνύματα που στέλνω τόσο εγω όσο και άλλοι συνοδοιπόροι του Φωτός δεν έχουν την ανταπόκριση που θα έπρεπε να έχουν ;"

Τι είναι εκείνο που κάνει τους ανθρώπους να αντιστέκονται στην αλλαγή , να αντιστέκονται στην χάρη , να επιλέγουν την αδιαφορία , την επιφανειακή αντίληψη των γεγονότων και τελικά να ζούν μεταφέροντας τις ευθύνες πάντα στους άλλους;

Δεν έχει περάσει παρά ένας χρόνος απο τότε που έγραψα το κείμενο "Πνευματικότητα το τελευταίο μας οχυρό", στο οποίο ανέφερα γεγονότα που ζούμε σήμερα , είχα δηλαδή προειπεί όσα θα ακολουθήσουν.

Κάτι που δεν συμβαίνει για πρώτη φορά ...

Στο βιβλίο μου "Το ταξίδι της ζωής φέρνει ελπίδες " αναφέρομαι (το βιβλίο γράφτηκε το 2004...) στην λεηλασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας , αλλά και στην κατάπτωση ,στις επιθέσεις και επιδρομές εναντίον αθώων , στον πόλεμο , στην ισοπέδωση , στον πόλεμο ενάντια της πνευματικότητας και των ηθικών αξιών , στην νοσηρότητα , αλλά και στην προσπάθεια να αναστηλωθεί ο κόσμος μέσα απο το Φως .

...Και όμως υπάρχουν άνθρωποι σήμερα που ανατριχιάζουν στο άκουσμα των λέξεων "Αγάπη και Φως ", ενω χρησιμοποιούν την λέξη "ελπίδα" προσπαθώντας να δώσουν ψεύτικες ελπίδες , παραπλανώντας και χειραγωγώντας τους ανθρώπους.

Η αλήθεια είναι πως όλα τα παραπάνω (Αγάπη, Φως , Ελπίδα) υπάρχουν μέσα μας μαζί με ένα τεράστιο πέπλο που ονομάζεται Πίστη , και δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς κάπου αλλού παρά μόνο μέσα του .

Η στροφή προς την ελπίδα γίνεται προς τα μέσα μας και σίγουρα δεν χρειάζεται να ξοδευτούν εκατομμύρια για να διαφημιστεί η συγκεκριμένη λέξη , ούτε προώθηση ,ούτε προωθητές, ούτε διαφημιστές .

Επιστρέφω ξανά σε αυτό που ανέφερα στην αρχή , για την συγγραφή των κειμένων μου , την οποία ξεκίνησα πριν απο τρία και μισό χρόνια μαζί με την δημιουργία της ιστοσελίδας μου.

Η αρχή ήταν πολύ δύσκολη , γιατί δεν είχα ιδέα για το που θα κατευθυνόμουν , τι θα έγραφα , πως θα το έγραφα , πως θα το έστελνα , σε ποιούς θα το έστελνα.

Προχωρούσα εντελώς στα τυφλά .

Στην αρχή τα πρώτα κείμενα απευθύνθηκαν σε πέντε -έξι άτομα, φίλους .Κατόπιν έφτασα τα 20 , και σύντομα στα 60.

Λίγοι τα διάβαζαν και ακόμη λιγότεροι απαντούσαν ή σχολίαζαν.

Πολλές φορές ένιωθα οτι ήμουν μόνη μου σε έναν αφιλόξενο πλανήτη , και οτι δεν μπορούσαν να με κατανοήσουν παρά ελάχιστοι .

Σήμερα τα κείμενα μου απευθύνονται σε αριθμό πέρα απο ότι θα μπορούσα να ονειρευτώ , γιατί εκτός απο τα μέλη της ομάδας μου ENDLESS JOURNEY τα συγκεκριμένα κείμενα έχουν πλέον έχουν πάρει και την μορφή βίντεο , οπότε ο αριθμός είναι ανυπολόγιστος .

Σίγουρα είναι μια δικαίωση για εμένα που δεν υποστηρίχτηκα απο κανέναν παρά μόνο απο όσους ελάχιστους ανταποκρίθηκαν στις δονήσεις των μηνυμάτων μου .

Θα ήθελα να ευχαριστήσω λοιπόν εκείνους που δεν με εγκατέλειψαν όλα τα χρόνια που αγωνίζομαι για το Ανώτερο Καλό και για μια ανθρωπότητα αφυπνισμένη, αλλά και εκείνους που με συνόδεψαν και συνεχίζουν να με συνοδεύουν σε αυτό το ταξίδι στο άγνωστο .

Θα χαιρόμουν πραγματικά αν αυτοί οι συνοδοιπόροι αυξηθούν και αποτελέσουν μια πελώρια φωτεινή Δύναμη , γιατί μόνο σαν μια ενωμένη φωτεινή Δύναμη μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά και προς τα άνω σε αυτόν τον παραπλανητικό κόσμο.

Φιλικά

Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας ~ ποιήτρια ~λογοτέχνιδα

http://www.endless-journey.gr

Μυθιστόρημα : το ταξίδι της ζωής φέρνει ελπίδες

Απόσπασμα απο το μυθιστόρημα μου "Το ταξίδι της ζωής φέρνει ελπίδες".

Πληροφορίες -παραγγελίες στην προσωπική μου ιστοσελίδα :

http://www.endless-journey.gr/

blog: http://endlesslifejourney.blogspot.com/

e-mail: katerina.kostaki@gmail.com

Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Γνώρισα την αλήθεια
και αυτό με συγκινεί
Ποτέ πριν η ζωή
δεν ήταν πιο όμορφη
όσο τώρα.
Η αλήθεια τα σκεπάζει
όλα και φέρνει νόημα
στη ζωή.

Ξέρω πως είμαι εδώ
για ένα σκοπό
τίποτε πιο απλό
και συνάμα ελκυστικό.

Κάποτε η ζωή
ήταν τόσο ανιαρή
Κανένα ίχνος
κανένα σημάδι
Έριξα δίχτυα
και έπιασα «ελπίδα»
Άγγιξα όνειρα
και αγκάλιασα την «πίστη».

Copyright Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-ποιήτρια

Ποίημα απο το βιβλίο ποίησης "Συμπαντικό Φως"

http://www.endless-journey.gr/page3_2.htm

http://ww.endless-journey.gr

http://endlessjourney.ning.com

english interpretation of this poem: http://endlesslifejourney.blogspot.com/2009/12/purpose-of-life.html

ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ

Ζωή είναι η ύπαρξη της αγάπης.

Λογική είναι η αγάπη που υπολογίζει .

Μελέτη είναι η αγάπη που αναλύει.

Επιστήμη είναι η αγάπη που ερευνά .

Φιλοσοφία είναι η αγάπη που σκέπτεται.

Θρησκεία είναι η αγάπη που αναζητάει το θεό.

Αλήθεια είναι η παντοδύναμη αγάπη.

Ιδανικό είναι η αγάπη που ανεβάζει.

Πίστη είναι η αγάπη που μεταδίδεται.

Ελπίδα είναι η αγάπη που ονειρεύεται.

Καλοσύνη είναι η αγάπη που βοηθάει.

Θυσία είναι η υπέρτατη αγάπη.

Απάρνηση είναι η αγάπη που εγκαταλείφθηκε.

Συμπάθεια είναι η αγάπη που χαμογελάει.

Δουλειά είναι η αγάπη που χτίζει.

Αδιαφορία είναι η αγάπη που κρύβεται.

Απελπισία είναι η αγάπη που χάνει τον έλεγχο.

Πάθος είναι η αγάπη που χάνει την απελπισία.

Ζήλια είναι η αγάπη που πληγώθηκε.

Υπερηφάνεια είναι η αγάπη που τραυματίστηκε.

Πρόκληση είναι η αγάπη που υποβαθμίσθηκε.

Τέλος το μίσος που σίγουρα πιστεύεις ότι είναι το αντίθετο της αγάπης, δεν είναι τίποτα άλλο από την αγάπη που αρρώστησε βαριά.



Αγάπα τον εαυτό σου και όλους όσους είναι γύρω σου και να θυμάσαι ότι Αγαπώ σημαίνει ζω.

Αγαπιέμαι σημαίνει αξίζω.

Αγαπιέμαι και αγαπώ σημαίνει αξίζω να ζω.



Άγνωστος συγγραφέας

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ

Λένε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου είναι ο ίδιος του ο εαυτός. Κάποτε οι πόλεμοι λάμβαναν μέρος σε ανοικτούς χώρους, κάτω από το ανελέητο βλέμμα μιας πρωτόγονης φύσης, κάτω από άγνωστους ουρανούς, μέσα από τα σκοτεινά μονοπάτια της ίδιας της ανεξήγητης πορείας του ανθρώπου, όπου τα πάντα φάνταζαν απροσδιόριστα.

Σήμερα η εποχή μας επιτάσσει να αναζητήσουμε τον σκοτεινό δρόμο της αυτογνωσίας μέσα στον ίδιο μας τον εαυτό, εκεί όπου το μόνο όπλο που μπορεί να διαφωτίσει το χάος και το απρόσμενο είναι η ίδια μας η Πίστη και η εσωτερική Δύναμη που επιδεικνύουμε απέναντι στο «άγνωστο».

Σας πληροφορώ ότι ούτε ο δρόμος, ούτε τα μέσα είναι γνωστά , αλλά και το αποτέλεσμα αμφιλεγόμενο. Δεν είναι όμως με κανένα τρόπο μάταιο!

Όσα εμπόδια και αν υψωθούν, εσωτερικά ή εξωτερικά , το ίδιο το ταξίδι αποζημιώνει .

Μοιάζει με ένα μικρό καράβι που ταξιδεύει με τα κουπιά της ψυχής μας μέσα από άγνωστα νησιά, Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες, δελεαστικές Σειρήνες και αδηφάγα θηρία. Αυτή την μικρή μας « Οδύσσεια » καταγράφουμε ξανά και ξανά από την αρχή κάθε ημέρα με άλλα λόγια και σκέψεις.

Εκείνο που μένει στο τέλος κάθε ιστορίας είναι η Δύναμη της Αγάπης και ο οραματισμός που δείχνουμε σε κάθε μας προσπάθεια.

Κάθε ματαιοδοξία και απληστία εξαϋλώνεται μπροστά σε αυτή την Δύναμη και εκείνο που μένει στο τέλος είναι η καθαρή ανάσα μια ονειρεμένης και εξαγνισμένης πορείας.

Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-Αρθρογράφος

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα "Ταχυδρομικός Κόσμος" (Απρίλιος 2006)

Πηγή: http://www.endless-journey.gr/ar10.htm

http://www.endless-journey.gr/