Η δύναμη σου είναι η ψυχή σου...

Αυτό το βράδυ βυθισμένη στις σκέψεις μου και σκαλίζοντας τις μνήμες και το... διαδίκτυο θυμήθηκα μια απο τις τελευταίες συνεντεύξεις της αγαπημένης Ρίτας Μπούμη Παππά στον Περίπλου (1),στην οποία μιλάει για την παγκοσμιότητα της ποίησης, αλλά και για το πόλεμο που δέχονται όλοι οι δημιουργοί που παρουσιάζουν κάτι διαφορετικό απο το σύνηθες .

Φυσικά αναφέρεται στον Καβάφη και στον πόλεμο που δέχτηκε απο την ομάδα των καταξιωμένων ποιητών και συγγραφέων στην Ελλάδα.

"Ξαφνικά απο την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου εμφανίστηκε στην Αθήνα με τα λίγα ποιήματα του,τυπωμένα σε φύλλα χαρτιού σαν φειγβολάν,ο Έλληνας Κωνσταντινουπολίτης Κωνσταντίνος Καβάφης .

Ο μοναδικός ,ο ανεπανάληπτος ποιητής,όπως τον χαραχτήρισε στα 1933 ο Κώστας Βάρναλης.

 

Κανένας Έλληνας ποιητής δεν αντιμετώπισε πριν το βαρναλικό χαραχτηρισμό (χαραχτηρισμό ενός επαναστάτη ποιητή),τόση εχθρότητα ,χλεύη,ακόμη και χυδαίες βρισιές απο τους Αθηναίους  λογοτέχνες και κριτικούς όσο ο Καβάφης .

Μονάχα ο Γ.Ξενόπουλος στα 1903 είχε οσφρανθεί την βαθειά πνοή και αξία του Αλεξανδρινού και ο Τέλλος Άγρας σε μια διάλεξη του στα 1920.

Όλοι τον κατεδίωκαν και τον ξορκίζανε ,σαν να ήτανε ένας μολυσμένος,τερατόμορφος γραφιάς,αμαρτωλός και ασήμαντος.

Και όμως ο προπηλακισμένος Καβάφης έμελλε να φέρει το ποιητικό όνομα σε γεωγραφικές εκτάσεις ,που δεν μπόρεσαν να φέρουν παρά μόνο οι μεγάλοι μας αρχαίοι μας ποιητές ,δίνοντας αυτός ο αβράβευτος τέτοια παγκόσμια ακτινοβολία στην Νεοελληνική Λογοτεχνία ,που να φτάσει το όνομα της στα πέρατα του κόσμου!"

Ρίτα Μπούμη Παππά 

Περίπλους -Τεύχος 3 σελ. 168

Απατάσθαι αν πιστεύετε πως σήμερα ο δρόμος των λογοτεχνών και κατ'επέκταση δημιουργών είναι στρωμένος με ροδοπέταλα .

Η πορεία μου και η εμπειρία μου έχει δείξει πως ο ανταγωνισμός ,ο αθέμιτος, η ζήλεια και ο φθόνος δεν αποτελεί προνόμιο των μεγάλων Εταιρειών ,τον γιάπηδων και επιχειρηματιών.

Οι εργαζόμενοι του πνεύματος δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν απο την Δυναστεία της δεκαετίας του '80 ,όπου η ίντριγκα και το δράμα ήταν κυρίαρχο στην ροή της σαπουνόπερας.

Δυστυχώς πίσω απο τα υπέροχα χαμόγελα ,τους εναγκαλισμούς και τα χειροκροτήματα η κατάσταση είναι κυριολεκτικά ...ροκ!

Ίσως γιατί η κρίση που μαστίζει η κοινωνία μας είναι πρωταρχικά ηθική .

Δεν δοκιμάζονται μόνο οι πολιτικοί,επιχειρηματίες ,δημοσιογράφοι,οικονομολόγοι κ.α, αλλά και το ίδιο το πνεύμα της κοινωνίας που κυριολεκτικά νοσεί.

Όταν ο πνευματικός κόσμος εναγκαλίζεται με το εγχώριο κατεστημένο ,το πνεύμα διαμελίζεται.

Όπως αναφέρω και στον λογαριασμό μου στο Facebook: 

"Αυτό που κάνει διαχρονικό το έργο ενός δημιουργού δεν είναι ούτε οι γνωριμίες του,οι διασυνδέσεις ,τα βραβεία ,ούτε βέβαια πόσος κόσμος συρρέει σε συγκεντρώσεις ,αλλά το πόσο δοτικός και πόσο ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΟΣ είναι στην κοινωνία.

Γιατί ο στόχος δεν είναι να δρέπουμε τις δάφνες ,αλλά να αποτελούμε πρότυπο για τους πολλούς και υπόδειγμα για τους λίγους .

Μόνο έτσι ένας δημιουργός αποθεώεται και επιφέρει τις μεγάλες αλλαγές στην Γη.

Δυστυχώς στην χώρα μας ακόμη και αυτοί που ονομάζονται δημιουργοί ,όσο ταλέντο και 

να διαθέτουν εαν δεν ψάξουν βαθύτερα μέσα τους και δεν σβήσουν αρνητικά κατάλοιπα 

δεν μπορούν να ρίξουν σπόρο ή να μπολιάσουν την κοινωνία με νεα δεδομένα .Οι αλλαγές 

όπως έχω αναφέρει ξανά και οχι τυχαία- έρχονται πάντα απο τους λίγους που ως επί το 

πλείστον θεωρούνται για τους πολλούς ως "λάθη".

Εάν θέλετε να το ερευνήσετε πιο 

επιστημονικά υπάρχει πλέον και συγκεκριμένη θεωρία και ανάλυση περί των 

κατηγοριών 

των ανθρώπων και συμπεριφορών τους .(2)

Οι μπολιαστές της κοινωνίας ,τα φωτεινά 

πρόσωπα που άλλαξαν τον ρου ,ξεκίνησαν απο μέσα τους πρώτα και μετά 

μετέφεραν εξω 

όσα μελετούσαν,αντιμετωπίζοντας όπως πάντα την άρνηση των πολλών και 

λίγων,που 

τους έβλεπαν ως απειλή για την δική τους πορεία"

Μελετώντας περισσότερο τον εαυτό μου ,ταξιδεύοντας εσωτερικά σε ένα ταξίδι μακρύ και επώδυνο ,κατανόησα πως ο μόνος στον οποίο λογοδοτώ είναι ο εαυτός μου ,γιατί εκεί κατοικεί και ο Θεός μου.

Κανένας δεν υπηρετεί το πνεύμα όταν η ζήλεια και ο φθόνος τους για το έργο κάποιου άλλου δημιουργού είναι μεγαλύτερη απο το ταλέντο του.

Επιπλέον θα ήθελα να επισημάνω πως όσο και να πασχίζουν κάποιοι να μειώσουν,ατιμώσουν,αμαυρώσουν ή ακόμη και να παγιδεύσουν έναν γνήσιο και αληθινό δημιουργό ,το πεπρωμένο ΠΑΝΤΟΤΕ  τον οδηγεί πέρα απο τις μικρότητες και τις μικροπρέπειες .

(Μήνυμα απο τον Φύλακα Άγγελο μου) 

Όταν είναι να λάμψει το άστρο σου ,μην φοβάσαι τις αστραπές των πολλών.

Καθώς  κρατάς το Άστρο της Βηθλεέμ στα χέρια σου ,ασε τις Άρπυιες να αγωνίζονται πως θα φάει η μια την άλλη .

Εσυ θα προχωρήσεις πέρα απο τον κύκλο των αποθανέντων ψευδοδημιουργών ,και  τα συμφέροντα των πολλών.

Γιατί η δύναμη σου είναι η ψυχή σου, και η αγάπη του κόσμου καθώς αγγίζεις τις πονεμένες καρδιές.

Εκείνους να λυπάσαι που δίπλα τους πέρασες και τους προπέρασες ,καθώς  παραπλανήθηκαν απο τις Σειρήνες και τον Φόβο τους.

Με εκτίμηση 

Κατερίνα Κωστάκη 

Ακαδημία του Εσώτερου Φωτός

Πηγές

ΕΚΕΒΙ

(1) http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=25026&code=4220&zoom=800

http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=25026&code=4220

(2) http://humandesign.net/basic-concepts.html

Atomic Publishing represents "The Apple of Discord"-Παρουσίαση

By the end of this year , I got my precious gift from Santa (or any positive Force whatever...)

 that is the presentation of my poem "The Apple of Discord "

 from my "Cosmic Light" (Poetry Book) by Atomic Publishing .

Με το τέλος αυτής  της χρονιάς , έλαβα το ανεκτίμητο δώρο μου απο τον Αη Βασίλη (ή απο κάθε θετική Δύναμη, τέλος πάντων...)  και είναι η παρουσίαση του ποιήματος μου "Το Μήλο της Έριδος" απο το βιβλίο ποίησης μου "Cosmic Light /"Συμπαντικό Φως" (το ποίημα στα αγγλικά βέβαια) απο το Atomic Publishing .

Web: http://www.atomicpub.com/Home.html

http://www.atomicpub.com/Suspense__Horror.html

and on my webpage: http://www.academyofinnerlight.net/#!__eng-inspirational-articles-poetry/cosmic--poetry

Δημιουργία,δημιουργοί,ταλέντα και αναγνώριση

Η δημιουργία είναι θείο δώρο και ο κάθε δημιουργός πορεύεται σύμφωνα με το μονοπάτι που έχει επιλέξει .

 Ορισμένοι δημιουργοί στοχεύουν στον παράγοντα χρήμα, κάποιοι άλλοι στον παράγοντα άνθρωπο.

 Ως συνήθως οι δεύτεροι, ιδεαλιστές μεν, κολυμπάνε σε ένα Σύμπαν -ναι μεν -γεμάτο έμπνευση, αλλά λιγότερο ωφέλιμο ως προς τις αποδοχές που λαμβάνουν υλικές και κοινωνικές.

 Και επειδή ζούμε σε μια κοινωνία που ακόμη φοράει τα ενδύματα της ύλης, γιατί αυτά την καλύπτουν απόλυτα και τρέφουν υπέροχα το εσωτερικό /εξωτερικό Εγώ της, οι απολαβές για τους ιδεαλιστές δημιουργούς είναι ελάχιστες και από τις δυο πλευρές.

 Είναι αυτή τελικά η τύχη ή η ατυχία μας να έχουμε πιστεύω, ταλέντα και ιδανικά, που πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων από φίλους, συνανθρώπους, συγγενείς, συναδέλφους, ακόμη περισσότερο από την ίδια την οικογένεια μας, από ανθρώπους που με λίγα λόγια αγαπήσαμε πολύ αλλά αυτοί ποτέ δεν μας αγάπησαν;

Επί το πλείστον , η δημιουργία στην χώρα  μας και οι δημιουργοί θεωρούνται ευυπόληπτοι και μεγάλης αξίας μόνο όταν διαφημίζονται από τα ΜΜΕ, όταν οι εφημερίδες εκθέτουν το έργο τους και το διαφημίζουν (ανεξάρτητα της ποιότητας του ), και όταν κάποιοι απο αυτούς τουσ δημιουργούς , οι πιο φιλόδοξοι χρησιμοποιούν στο έπακρο τις δημόσιες σχέσεις τους για να φτάσουν στο απόγειο της δόξας.

 Πόσοι σύγχρονοι πνευματικοί δημιουργοί έχουν την αντοχή να δημιουργήσουν ομάδες, που υποστηρίζουν τις αλλαγές στις κοινωνίες μας, την παγκόσμια αφύπνιση, και την εξέλιξη του πνεύματος, παλεύοντας με νύχια και με δόντια με το αδηφάγο σύστημα, με ορατούς και αόρατους εχθρούς, αλλά και με την αδιαφορία των πολιτών ;

 Στο μετερίζι του πνεύματος δεν χωράνε πια συμφέροντα και διαπλεκόμενα.

Όσοι θεωρούν ότι το πνεύμα  είναι προς πώληση προς ημέτερους χρειάζεται να μείνουν μακριά από τα βλέμματα των ανθρώπων.

 

Η ιστορία γράφτηκε από μικρούς και αθέατους δημιουργούς που εγκατέλειψαν τον μάταιο κόσμο χωρίς επισημότητες και αβρότητες .

 Πολλοί πέθαναν μόνοι και φτωχοί, με στυλοβάτη τους την πένα τους σαν μοναδικό φίλο και υποστηριχτή.

Η αναγνώριση γι’ αυτούς ήρθε πολύ αργότερα, ενω, κατά πολύ περίεργο τρόπο, πρωταρχικά ήρθε από το εξωτερικό.

Η Ελλάδα και οι Έλληνες  τα δημιουργικά παιδιά τους τα αντικρίζουν με αδιαφορία και ενίοτε με ζήλεια , αντί να τα αγκαλιάζουν με αγάπη.

Γιατί άραγε;

Τι είναι τελικά τα δώρα ή ταλέντα μας ; 

Μήπως τα δώρα του ενός δεν είναι δώρα
του συνόλου ;

Ή μήπως μάθαμε να ζούμε μέσα 
στην φυλακή του Εγώ μας,που μας εμποδίζει να πάμε
από αυτό «το Εγώ στο Εμείς» ;

Μόνο που αυτή η μετάβαση πλέον στο "Εμείς" τυγχάνει να γίνεται με επώδυνο τρόπο, όσο οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ριζώσει στο Εγώ τους.

Η ίδια η κοινωνία οφείλει να κάνει την κάθαρση της.

 Οι πολίτες ας αποφασίσουν πλέον τι θεωρούν άξιο αναγνώρισης και εκτίμησης, χωρίς παρωπίδες.

Ας σταματήσουν πλέον να τρέφουν το Εγώ τους 
με υποκατάστατα  πνεύματος και επίπλαστες ιδέες .

Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-ποιήτρια

Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών

Δημιουργός και διαχειριστρία σε δυο ομάδες

Παγκόσμιας Αφύπνισης και Αυτοβελτίωσης

ACADEMY OF INNER LIGHT 

και

ENDLESS JOURNEY

Επίσης στο κανάλι μου στο Youtube μπορείτε

να παρακολουθήσετε

 πάνω απο 110 βίντεο  με θέματα που έχουν σχέση με την συγγραφή,ποίηση,πνευματικότητα,αφύπνιση,μεταφυσική

αυτοβελτίωση,εσωτερική αναζήτηση

ταξίδια μέσα στην Ελλάδα κ.α., τόσο στα ελληνικά

όσο και στα αγγλικά.

Official Youtube channel

*Όλα τα δικαιώματα του παραπάνω κειμένου είναι κατοχυρωμένα.

Μπορείτε να αναδημοσιεύσετε το παραπάνω κείμενο, όπως και κάθε κείμενο σε αυτό το μπλόγκ

 αρκεί να αναφέρετε τις λεπτομέρειες της συγγραφέως

 (το όνομα,την ιδιότητα,δηλ.συγγραφέας-ποιήτρια,

το e-mail και ιστοσελίδες),καθώς και την εξής φράση :

" Αναδημοσίευση απο
το ENDLESS LIFE JOURNEY BLOG ".

Ένα ποίημα για εμένα και για εσένα~Κατερίνα Κωστάκη