Showing posts with label αγάπη. Show all posts
Showing posts with label αγάπη. Show all posts

Wednesday, February 8, 2017

Αγάπη, Φόβος και Νόμος της Έλξης


Αυτό που μετουσιώνει τον φόβο είναι μεν η αγάπη, αλλά περισότερο απο ολα η πίστη στον εαυτό σου.

Όταν κάποιοι σε απορρίπτουν, σε εγκαταλείπουν ή σε κατακρίνουν αυτό που ενδυναμώνει είναι το πόσο πολύ πιστεύεις στην αξία σου και στις δυνατότητες σου.  

  Όλα στην ζωή είναι ενέργεια ούτως η άλλως.

Αυτό που δίνεις ή αυτό που τρέφεις περισσότερο επιστρέφει σε εσένα διπλά η τριπλά.

Αν προσφέρεις με την καρδιά σου ακόμη και όταν έχεις φάει χαστούκια απο τους συνανθρώπους σου σίγουρα ο τρίτος παράγοντας (Νόμος της Έλξης) θα λειτουργήσει υπέρ σου.

Κατερίνα Κωστάκη
Ενορατική συγγραφέας-ποιήτρια 


***Παρακαλώ όσους επιθυμούν να κοινοποιούν ή αντιγράφουν τα κείμενα/άρθρα/ποιήματα μου να αναγράφουν την πηγή προέλευσης τους (Όνομα συγγραφέα-σύνδεσμο-ιδιότητα).Ευχαριστώ πολύ.

 

Friday, September 21, 2012

Η δύναμη σου είναι η ψυχή σου...




Αυτό το βράδυ βυθισμένη στις σκέψεις μου και σκαλίζοντας τις μνήμες και το... διαδίκτυο θυμήθηκα μια απο τις τελευταίες συνεντεύξεις της αγαπημένης Ρίτας Μπούμη Παππά στον Περίπλου (1),στην οποία μιλάει για την παγκοσμιότητα της ποίησης, αλλά και για το πόλεμο που δέχονται όλοι οι δημιουργοί που παρουσιάζουν κάτι διαφορετικό απο το σύνηθες .

Φυσικά αναφέρεται στον Καβάφη και στον πόλεμο που δέχτηκε απο την ομάδα των καταξιωμένων ποιητών και συγγραφέων στην Ελλάδα.

"Ξαφνικά απο την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου εμφανίστηκε στην Αθήνα με τα λίγα ποιήματα του,τυπωμένα σε φύλλα χαρτιού σαν φειγβολάν,ο Έλληνας Κωνσταντινουπολίτης Κωνσταντίνος Καβάφης .
Ο μοναδικός ,ο ανεπανάληπτος ποιητής,όπως τον χαραχτήρισε στα 1933 ο Κώστας Βάρναλης.

 

Κανένας Έλληνας ποιητής δεν αντιμετώπισε πριν το βαρναλικό χαραχτηρισμό (χαραχτηρισμό ενός επαναστάτη ποιητή),τόση εχθρότητα ,χλεύη,ακόμη και χυδαίες βρισιές απο τους Αθηναίους  λογοτέχνες και κριτικούς όσο ο Καβάφης .
Μονάχα ο Γ.Ξενόπουλος στα 1903 είχε οσφρανθεί την βαθειά πνοή και αξία του Αλεξανδρινού και ο Τέλλος Άγρας σε μια διάλεξη του στα 1920.
Όλοι τον κατεδίωκαν και τον ξορκίζανε ,σαν να ήτανε ένας μολυσμένος,τερατόμορφος γραφιάς,αμαρτωλός και ασήμαντος.
Και όμως ο προπηλακισμένος Καβάφης έμελλε να φέρει το ποιητικό όνομα σε γεωγραφικές εκτάσεις ,που δεν μπόρεσαν να φέρουν παρά μόνο οι μεγάλοι μας αρχαίοι μας ποιητές ,δίνοντας αυτός ο αβράβευτος τέτοια παγκόσμια ακτινοβολία στην Νεοελληνική Λογοτεχνία ,που να φτάσει το όνομα της στα πέρατα του κόσμου!"

Ρίτα Μπούμη Παππά 
Περίπλους -Τεύχος 3 σελ. 168





Απατάσθαι αν πιστεύετε πως σήμερα ο δρόμος των λογοτεχνών και κατ'επέκταση δημιουργών είναι στρωμένος με ροδοπέταλα .

Η πορεία μου και η εμπειρία μου έχει δείξει πως ο ανταγωνισμός ,ο αθέμιτος, η ζήλεια και ο φθόνος δεν αποτελεί προνόμιο των μεγάλων Εταιρειών ,τον γιάπηδων και επιχειρηματιών.

Οι εργαζόμενοι του πνεύματος δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν απο την Δυναστεία της δεκαετίας του '80 ,όπου η ίντριγκα και το δράμα ήταν κυρίαρχο στην ροή της σαπουνόπερας.

Δυστυχώς πίσω απο τα υπέροχα χαμόγελα ,τους εναγκαλισμούς και τα χειροκροτήματα η κατάσταση είναι κυριολεκτικά ...ροκ!

Ίσως γιατί η κρίση που μαστίζει η κοινωνία μας είναι πρωταρχικά ηθική .

Δεν δοκιμάζονται μόνο οι πολιτικοί,επιχειρηματίες ,δημοσιογράφοι,οικονομολόγοι κ.α, αλλά και το ίδιο το πνεύμα της κοινωνίας που κυριολεκτικά νοσεί.

Όταν ο πνευματικός κόσμος εναγκαλίζεται με το εγχώριο κατεστημένο ,το πνεύμα διαμελίζεται.

Όπως αναφέρω και στον λογαριασμό μου στο Facebook: 

"Αυτό που κάνει διαχρονικό το έργο ενός δημιουργού δεν είναι ούτε οι γνωριμίες του,οι διασυνδέσεις ,τα βραβεία ,ούτε βέβαια πόσος κόσμος συρρέει σε συγκεντρώσεις ,αλλά το πόσο δοτικός και πόσο ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΟΣ είναι στην κοινωνία.

Γιατί ο στόχος δεν είναι να δρέπουμε τις δάφνες ,αλλά να αποτελούμε πρότυπο για τους πολλούς και υπόδειγμα για τους λίγους .
Μόνο έτσι ένας δημιουργός αποθεώεται και επιφέρει τις μεγάλες αλλαγές στην Γη.


Δυστυχώς στην χώρα μας ακόμη και αυτοί που ονομάζονται δημιουργοί ,όσο ταλέντο και 

να διαθέτουν εαν δεν ψάξουν βαθύτερα μέσα τους και δεν σβήσουν αρνητικά κατάλοιπα 

δεν μπορούν να ρίξουν σπόρο ή να μπολιάσουν την κοινωνία με νεα δεδομένα .Οι αλλαγές 

όπως έχω αναφέρει ξανά και οχι τυχαία- έρχονται πάντα απο τους λίγους που ως επί το 

πλείστον θεωρούνται για τους πολλούς ως "λάθη".


Εάν θέλετε να το ερευνήσετε πιο 

επιστημονικά υπάρχει πλέον και συγκεκριμένη θεωρία και ανάλυση περί των 

κατηγοριών 

των ανθρώπων και συμπεριφορών τους .(2)

Οι μπολιαστές της κοινωνίας ,τα φωτεινά 

πρόσωπα που άλλαξαν τον ρου ,ξεκίνησαν απο μέσα τους πρώτα και μετά 

μετέφεραν εξω 

όσα μελετούσαν,αντιμετωπίζοντας όπως πάντα την άρνηση των πολλών και 

λίγων,που 

τους έβλεπαν ως απειλή για την δική τους πορεία"



Μελετώντας περισσότερο τον εαυτό μου ,ταξιδεύοντας εσωτερικά σε ένα ταξίδι μακρύ και επώδυνο ,κατανόησα πως ο μόνος στον οποίο λογοδοτώ είναι ο εαυτός μου ,γιατί εκεί κατοικεί και ο Θεός μου.


Κανένας δεν υπηρετεί το πνεύμα όταν η ζήλεια και ο φθόνος τους για το έργο κάποιου άλλου δημιουργού είναι μεγαλύτερη απο το ταλέντο του.

Επιπλέον θα ήθελα να επισημάνω πως όσο και να πασχίζουν κάποιοι να μειώσουν,ατιμώσουν,αμαυρώσουν ή ακόμη και να παγιδεύσουν έναν γνήσιο και αληθινό δημιουργό ,το πεπρωμένο ΠΑΝΤΟΤΕ  τον οδηγεί πέρα απο τις μικρότητες και τις μικροπρέπειες .


(Μήνυμα απο τον Φύλακα Άγγελο μου) 

Όταν είναι να λάμψει το άστρο σου ,μην φοβάσαι τις αστραπές των πολλών.

Καθώς  κρατάς το Άστρο της Βηθλεέμ στα χέρια σου ,ασε τις Άρπυιες να αγωνίζονται πως θα φάει η μια την άλλη .

Εσυ θα προχωρήσεις πέρα απο τον κύκλο των αποθανέντων ψευδοδημιουργών ,και  τα συμφέροντα των πολλών.

Γιατί η δύναμη σου είναι η ψυχή σου, και η αγάπη του κόσμου καθώς αγγίζεις τις πονεμένες καρδιές.

Εκείνους να λυπάσαι που δίπλα τους πέρασες και τους προπέρασες ,καθώς  παραπλανήθηκαν απο τις Σειρήνες και τον Φόβο τους.



Με εκτίμηση 

Κατερίνα Κωστάκη 



Πηγές



http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=25026&code=4220

Friday, November 11, 2011

Πνεύμα εναντίον Τεχνοκρατίας




Πέρασε πάνω απο ένας χρόνος απο τότε που ανέβασα στο μπλόγκ μου την ανάρτηση με τίτλο «Πραγματικότητα ή Ταινία Επιστημονικής Φαντασίας?».

Όσοι την  έχουν ήδη διαβάσει θα διαπίστωσαν την εμμονή μου στις έννοιες «Αγάπη» και «Φόβος» και την μεταξύ τους αντίθεση.

Οι δυο συγκεκριμένες  έννοιες ,μεγάλης δυναμικής και οι δυο κυριαρχούσαν πάντοτε πάνω στην σκακιέρα της πραγματικότητας μας, ανά τους αιώνες.

Μετά απο ένα χρόνο η αναφορά μου στον φόβο σαν μέσο ελέγχου πάνω στα ναρκωμένα μυαλά των ανθρώπων αποκτά μεγαλύτερη σημασία ,εφόσον τα ίδια τα γεγονότα διαγράφουν μια ξέφρενη πορεία .

Η συνειδητότητα των ανθρώπων αλλάζει και μαζί με αυτήν και ο χρόνος .
Όμως ο φόβος χρησιμοποιείται με διάφορα μέσα ,είτε δηλωμένα ,είτε αδήλωτα (ως συνήθως...).

Παράλληλα κύματα κοσμικής ενέργειας αγκαλιάζουν ολόκληρο τον πλανήτη και αλλάζουν την δομή των ανθρώπων σωμάτων και μυαλών ,και συντελείται Παγκόσμια Αφύπνιση.

Η Παγκόσμια Αφύπνιση και η άνοδος της Γαιας είναι αναπόφευκτη,γιατί απλούστατα είναι Θεϊκό Σχέδιο.

Βέβαια τα γεγονότα τρέχουν με μεγάλη ταχύτητα. Μόλις προχθές (09-11-2011) έγραψα το προσχέδιο του παρακάτω άρθρου ,και σήμερα διάβασα στο ιντερνετ ένα κείμενο απο έναν ξένο δημοσιογράφο , ο οποίος ανέφερε -μέσα απο την πολιτική-οικονομική-κοινωνική του ανάλυση-έννοιες που είχα και εγω γράψει με άλλα λόγια βέβαια, κοιτάζοντας απο την απέναντι όχθη της πνευματικής ανάλυσης των γεγονότων.

Αυτό δηλώνει πλέον οτι ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι συντονίζονται με τις ανώτερες κοσμικές ενέργειες που εμφυτεύονται στο συλλογικό ασυνείδητο ,και γίνονται κρίκοι μιας αλυσίδας Φωτός και Αφύπνισης.

Παρακολουθώντας τις πολιτικές και οικονομικές αναλύσεις στην τηλεόραση (ναι,το έκανα αυτό το ατόπημα ,το ομολογώ!),και διαβάζοντας τόνους απο αυτές τις αναλύσεις , μου έμεινε μια γεύση πικρή.

Νομίζω οτι αυτή η πικρίλα είναι μια αίσθηση ,που την νιώθει και η δική σας καρδιά.

Ως συνήθως αυτές οι αναλύσεις (πολιτικές-οικονομικές –κοινωνικές)  κάνουν επιφανειακές ανασκαφές ,οι οποίες,αντε και να φτάσουν στο πρώτα στρώμα του φλοιού της αλήθειας.

Στον πυρήνα της αλήθειας δεν φτάνουν.

Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει πυρήνας...

Οτι λείπει είναι το πνεύμα.

Όλες οι δηλώσεις, αναλύσεις, αναφορές μοιάζουν με τα πολύχρωμα μπαλόνια, που περιστρέφονται γύρω απο ένα κεντρικό άξονα, δηλαδή την ύλη, τον υλισμό και το παρατράγουδο της, την πραγματικότητα (ψεύτικη).

Όταν ξεφουσκώνουν δεν μένει τίποτα ,παρά μια πικρή γεύση.
Αυτή την γεύση σου αφήνει στα χείλη η πραγματικότητα που ζούμε ,γιατί είναι ψεύτικη.

Όσοι βρίσκονται σε μια μεταβατική κατάσταση απο την βαριά ύπνωση στην αφύπνιση  (είναι μακρύς και δύσκολος ο δρόμος αυτός),νιώθουν οτι κάτι δεν πάει καλά.

Κάτι τους λείπει.

Συνήθως φοβούνται να κοιτάξουν πιο πέρα και αναμασάνε το καρότο  που τους δίνουν ,αλλά τώρα πια ακόμη και με αυτό , η στιφάδα παραμένει στο στόμα.

Το καρότο λοιπόν λέγεται τεχνοκρατία ,και χρησιμοποιείται απο τις δυνάμεις που δημιούργησαν την τεχνοκρατία,οχι φυσικά προς όφελος της ανθρωπότητας ,αλλά απο εγωιστικές προθέσεις και κανένα ανθρωπιστικό κίνητρο.

Η τεχνοκρατία αποτελεί ένα μέσο των δυνάμεων αυτών για έλεγχο,είτε ο κόσμος το συνειδητοποιεί,είτε οχι.


Η αλήθεια είναι μία και μοναδική.

Τεχνοκρατία χωρίς πνεύμα δεν μπορεί να υπάρξει.

Ακόμη  περισσότερο τεχνοκρατία χωρίς αντίληψη πνεύματος είναι σαν ένας τεράστιος γίγαντας χωρίς οφθαλμούς.

Και δυστυχώς τα τελευταία χρόνια στον κόσμο μας κυριαρχούν τεχνοκράτες  ψυχροί και άκαρδοι δηλ. τυφλοί στον ανθρώπινο πόνο, και το πανανθρώπινο αίσθημα.

Πως θα μπορούσε  άλλωστε ένας τεχνοκρατικός κόσμος  από οντότητες που λειτουργούν ως μηχανές (η ως λογισμικά) να κατανοήσουν έναν κόσμο , που σε τελική ανάλυση βρίσκεται σε μια διαρκή ύπνωση?

Όμως ζούμε σε εποχές όπου η πραγματικότητα δεν διαφέρει σε τίποτα απο την επιστημονική φαντασία.

Κάποια στιγμή στις προηγούμενες δεκαετίες , κάποιοι άκουσαν το κάλεσμα και μέσα από την αναγνώριση του αληθινού εαυτού τους άρχισαν ένα επίπονο έργο : να αφυπνίσουν τον υπόλοιπο κόσμο.

Στην πορεία και άλλοι άνθρωποι άρχισαν να αφυπνίζονται και να αναγνωρίζουν ,όχι βέβαια την αλήθεια , αλλά πως η αναζήτηση της αλήθειας είναι το ομορφότερο ταξίδι μέσα στον μηχανικό –υλικό κόσμο μας.

Ναι , ξέρω ακούγεται σαν μικρή ιστορία επιστημονικής φαντασίας , αλλά είναι η πραγματικότητα!

Αυτοί οι άνθρωποι που σήμερα αριθμούν εκατομμύρια είναι απλοί άνθρωποι , οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας...

Άνθρωποι που περπατούν δίπλα σου , σου μιλούν  και πολλές φορές περνούν απαρατήρητοι .

Άλλες φορές άνθρωποι τους χλευάζουν  ή ειρωνεύονται.Σήμερα η τάση αυτή αρχίζει να μειώνεται ,γιατί ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αφυπνίζονται και δείχνουν ενδιαφέρον για θέματα ,που πριν απο λίγα χρόνια ή μήνες ήταν απλές θεωρίες συνομωσίας.

«Που τα ξέρεις όλα αυτά εσύ?»
«Πόσα κερδίζεις από όλα όσα κάνεις ?Έχεις κέρδος?»
«Τι μου λες τώρα ?Έχεις τρελαθεί!»
«Τι θέλει να μας πει ο ποιητής τώρα?»


Γνωρίζουμε αρκετά ,αλλά όχι διαθέσιμα σε όλους ,παρά μόνο σε όσους ακούνε.

Θα μπορούσα να μιλάω με τις ώρες , κάτι που κάνω ήδη εδώ και χρόνια  βέβαια, αλλά ως συνήθως κάποιοι άνθρωποι προσπερνούν χωρίς να δίνουν σημασία στο  βάθος των λόγων μου.

Μετά από κάποιο διάστημα ,ορισμένοι επιστρέφουν πίσω …

«Που τα ήξερες εσύ όλα αυτά?»

Τα ήξερα.

Πόσοι με άκουσαν?

Όμως έτσι κι αλλιώς η αφύπνιση είναι μια μη αναστρέψιμη πορεία , γιατί προέρχεται από πηγές που δεν μπορούν να ελεγχθούν ή να προσδιοριστούν ,πόσο μάλλον να ερμηνευτούν από τον μέσο άνθρωπο.

Επιστρέφοντας στους τεχνοκράτες και στα κλειστά μάτια τους  όσο και στην ύπνωση της ανθρωπότητας , πλέον υπάρχει ένα σημείο , όπου είναι η κρίσιμη καμπή στην εξέλιξη τους .

Οι άκαρδοι τεχνοκράτες , που είναι ποτισμένοι από το ύδωρ της αναλγησίας και ενίοτε της διαφθοράς  βρίσκονται σε αδιέξοδο, ή αργά ή γρήγορα θα βρεθούν.

Κάτι σαν τον γόρδιο δεσμό.

Μόνο που ο Μέγας Αλέξανδρος , φωτισμένος και ο ίδιος , έκοψε τον γόρδιο δεσμό με το ξίφος του , αλλά σήμερα δεν ζει ανάμεσα μας και αυτοί που βρίσκονται σε αδιέξοδο (πολιτικοί, οικονομικοί παράγοντες  κ.α.) φαίνεται να ξέχασαν την σύνδεση τους με τις ρίζες μας , την ιστορία μας , τις αξίες .

Ξέχασαν την σύνδεση τους με την Γη, με την μητέρα που τους έθρεψε, γιατί ήπιαν το νερό της λησμονιάς και της διαφθοράς.

Έπειτα και ο κόσμος που δοκίμασε με την σειρά του αυτό το μολυσμένο ύδωρ ξέχασε να ξυπνήσει .

Ή θα ξυπνήσει πλέον σε εφιάλτη.

Όταν στηρίζεις και στηρίζεσαι σε ένα σάπιο σύστημα, αργά ή γρήγορα αυτό το σάπιο σύστημα, είτε θα σε γκρεμίσει ή θα σε λιώσει για να επιβιώσει το ίδιο.

Σαν τον Κρόνο που έτρωγε τα παιδιά του.

Θα μου πείτε βέβαια, δεν υπάρχει ελπίδα?

Εγώ λοιπόν που έγραψα ένα βιβλίο με καθαρό τίτλο την ελπίδα ή τις πολλές ελπίδες, πιστεύω ότι υπάρχει μόνο για όσους έχουν σταθερές αξίες φωτεινές , που δεν έχουν πουλήσει ή απεμπολίσει τις αξίες αυτές και την ψυχή τους για ένα  «πινάκιο  φακής », δηλ. την δόξα και το χρήμα.

Υπάρχει ελπίδα για όσους μπορεί να πληγώθηκαν, βασανίστηκαν , εκδιώχτηκαν, γιατί δεν ενέδωσαν στο φαύλο σύστημα και ας μην απόκτησαν μεγάλα οφέλη .

Φυσικά η ελπίδα θα μπορούσε να λάβει πολλές ονομασίες .

Θα μπορούσε να λέγεται μετάνοια, συγχώρεση , αναζήτηση  ….

Και αυτό προϋποθέτει ….καρδιά .

Χρειάζεται μεγάλη ψυχική δύναμη για να ζητήσει συγνώμη κάποιος για τις θηριωδίες που έχει διαπράξει εις βάρος των συνανθρώπων του.

Το νόμισμα με το οποίο πληρώθηκε για να τις διαπράξει ήταν πολύ ισχυρό , γιατί σκλάβωσε την ψυχή του ,σε τέτοιο σημείο ώστε να μην έχει πλέον ψυχή να διαλέξει την συγνώμη.

Γι αυτούς που ,έστω και την ύστατη στιγμή , μετανιώνουν και αναγνωρίζουν τα λάθη τους ,πάντα υπάρχει ελπίδα.

Επειδή πλέον η πορεία μας στην Νέα Πραγματικότητα θα καθορίζεται απο τις προθέσεις μας και τις επιλογές μας ,θα συμβούν πολλά και διαφορετικά γεγονότα .
Γεγονότα που δεν έχουν συμβεί ποτέ μέχρι σήμερα.Αυτά τα γεγονότα θα γίνουν αντιληπτά μέσα στον χρόνο,μέσα στις διαδρομές του Χρόνου,και σηματοδοτούν μια εποχή μοναδική για την ανθρωπότητα.

Η πορεία μας θα είναι μέσα απο περάσματα μυστικά και ανεπανάληπτα,εφόσον διαθέτουμε την ικανότητα να αντικρύζουμε την ζωή σαν ένα παιχνίδι ,και όταν κοιτάζουμε το Φως και οχι το σκοτάδι κάτω απο τα πόδια μας .

Πόσο εύκολο είναι να κοιτάζεις το Φως , ενω σε έμαθαν να βλέπεις το σκοτάδι?

Αυτό είναι και το μάθημα μας σε αυτή την ζωή ,να ανακαλύψουμε το Φως μέσα μας,ενω εξω κάποιοι παίζουν με το σκοτάδι.


Με αγάπη και Φως

Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-ποιήτρια

Newsletter /κείμενο απο την σειρά "Το Φως της Αυγής"

Δημιουργός του βιβλίου : Cosmic Light

Διαβάστε και παραγγείλετε  στο Amazon Author Central


*Όλα τα δικαιώματα του παραπάνω κειμένου είναι κατοχυρωμένα.
Μπορείτε να αναδημοσιεύσετε το παραπάνω κείμενο, όπως και κάθε κείμενο σε αυτό το μπλόγκ
 αρκεί να αναφέρετε τις λεπτομέρειες της συγγραφέως
 (το όνομα,την ιδιότητα,δηλ.συγγραφέας-ποιήτρια,
το e-mail και ιστοσελίδες),καθώς και την εξής φράση :





Thursday, November 3, 2011

Η διάλυση του Μάτριξ και η αλυσίδα του Φωτός



Σημείωση: Το παρακάτω κείμενο έχει ήδη αναρτηθεί στα αγγλικά και δημιουργηθεί και το σχετικό βίντεο στην ίδια επίσης γλώσσα απο τον Μάρτιο 2011.Λόγω διάφορων υποχρεώσεων δεν το είχα αναρτήσει στα ελληνικά, κάτι το οποίο το πραγματοποίησα μόλις σήμερα.
Μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό κείμενο και να παρακολουθήσετε το βίντεο στον παρακάτω σύνδεσμο.

Note: The following text has already been posted in English language and a relative video has been created in English too since March 2011.
Due to various responsiblities I could not post it in Greek language,however I could accomplish this task today.  
You may read this text and watch the relative video as well 
on the following link:






Θα ήθελα να ήμουν ειλικρινής...

Αληθινά ένας ολόκληρος κόσμος γύρω μας διαλύεται.

Το Μάτριξ διαλύεται,ενω όσα παρακολουθούμε δεν είναι παρά οι στάκτες και τα αποκαίδια.

Σκιές παλιών προτύπων που καταρρέουν.

Ειλικρινά αν ήθελα σας προτείνω μια θεραπεία ή ανακούφιση 
θα μπορούσα να σας πω μια ιστορία, ένα παραμύθι, μια φανταστική ιστορία
 αλλά όμως η ίδια η πραγματικότητα μας τα διηγείται μόνη της.

Καθώς τα λόγια όμως πάντα μένουν και ριζώνουν στην πραγματικότητα μας
 ίσως μετά από χρόνια, οι λέξεις και οι σκέψεις
 να έχουν ενεργοποιηθεί, ώστε να έχουν πλέον εδραιωθεί 
μέσα στις ψυχές των ανθρώπων.

Η ζωή μας επιφυλάσσει πολλές και διαφορετικές εμπειρίες, και όσοι παραμένουν
 σε αυτό το σχολείο της ζωής ή της πραγματικότητας  
έχουν αρκετά να διδαχτούν.




Όσα λοιπόν επιθυμούμε να μάθουμε, έρχεται η πραγματικότητα να μας τα πει ή να τα διηγηθεί ή ακόμη και να μας τα επιβάλλει (αν δεν υπάρχει θέληση ), 
μιας και είναι η ίδια πρωταγωνίστρια 
στην καθημερινότητα μας.

Η πραγματικότητα χτίστηκε από τους ανθρώπους , ίσως όμως το υλικό να προσφέρθηκε και από άλλες – μη ανθρώπινες – πηγές, οι οποίες ενίοτε έπαιζαν
 και τον ρόλο του μηχανικού, σχεδιαστή, τεχνικού, αρχιτέκτονα
 για πολλούς και διάφορους λόγους.

Πέρα από το αν αντιλαμβάνεται κάποιος την διάλυση του Μάτριξ, όλοι αναζητούν λύσεις μερικές φορές αρκετά επώδυνες.

Προσωπικά αναζητώ ακόμη λύσεις και απαντήσεις, οι οποίες  συνήθως έρχονται μέσα από μυστηριώδεις τρόπους.

 Αυτό που έμαθα εδώ και καιρό είναι να συνεχίσω να ονειρεύομαι ότι πιο όμορφο επιθυμώ, ακόμη και αν όλοι γύρω προσπαθούν να με πείσουν ή να μου προβάλλουν εμπόδια  για να μην τα καταφέρω.

Προσπαθώ να ονειρεύομαι κάθε στιγμή...





Κάτι με οδηγεί στην απέναντι όχθη, όπου βρίσκεται η πηγή των θετικών σκέψεων.

Είναι η πηγή της  γνήσιας έμπνευσης και της ενέργειας μου.

Η Δύναμη της σκέψης είναι αμετάβλητη και εμείς γνωρίζουμε μόνο ένα μικρό κομμάτι αυτής της Δύναμης.

Ίσως αυτό το μικρό το απόθεμα μας συντηρεί όσο πρέπει.

Θα ήταν αξιοπερίεργο αν σας έλεγα πως μέσα στις σκέψεις μας κρύβονται και οι σπίθες της εξέλιξης;

Γνωρίζω πως είναι δύσκολο να πείσεις κάποιον που αντιμετωπίζει δυσκολίες  οικονομικές προβλήματα, δυστυχία, ελλείψεις και αρνητικότητα, να προσπαθεί να αλλάξει τρόπο  σκέψης.

Όταν το κύμα της απελπισίας σε κτυπάει, το μυαλό παλεύει με την επιβίωση.

Σε αυτόν τον πλανήτη , η εξέλιξη και ανάπτυξη αποτελεί το αποτέλεσμα της συλλογικής συμπόρευσης και συνδιαλλαγής.

Ουσιαστικά κυριαρχεί το συλλογικό ασυνείδητο.

Μόνο ξυπνώντας μέσα στο όνειρο της η ανθρωπότητα
 μπορεί να αφυπνιστεί και εξελιχθεί.

Αν ο καθένας μας αφυπνιστεί και αφυπνίσει και άλλους, τότε μόνο μπορούμε να βαδίσουμε σε καθαρούς και φωτεινούς δρόμους αντί για τα σκοτάδια της ματαιοδοξίας.

Όταν δίνεις το χέρι σου σε μια αλυσίδα αγάπης για να περάσεις το μήνυμα της ζωής και της αφύπνισης, το Φως περνάει απο τον έναν στον άλλο.

Απλώστε τα χέρια σας στο Φως και μην αμφιβάλλετε για εκείνους που σας καλούν να συμμετάσχετε στην αλυσίδα του Φωτός, γιατί είναι εκείνοι, που άκουσαν το ΚΑΛΕΣΜΑ!



Newsletter Μαρτίου 2011

«Το Φως της Αυγής»

Κατερίνα Κωστάκη
Συγγραφέας-ποιήτρια
04-03-2011

Ομάδες αφύπνισης κα πνευματικότητας 



Saturday, October 22, 2011

Ένα ποίημα για εμένα και για εσένα~Κατερίνα Κωστάκη






Wednesday, December 22, 2010

Καλά Χριστούγεννα ~Merry Christmas



Καλά Χριστούγεννα
Merry Christmas
Joyeux Noel
Feliz Natal
Sarbatori vesele
Feliz Navidad
God Jul
Hyvaa joulua



Copyright by

THE PRINCESS OF PORPHYRA: CHRONICLES OF THE SOUL'S PRIESTESS-THE PORPHYRA TRILOGY (BOOK 1)

NEW BRAND WEBPAGE LAUNCHED!

NEW BRAND WEBPAGE LAUNCHED!
Νέα Επίσημη Ιστοσελίδα (Πατήστε πάνω στην εικόνα!)