Φωτογραφίες απο την παρουσίαση του βιβλίου "Με πυξίδα το ΦΩΣ"

Παρουσίαση του βιβλίου "Με πυξίδα το ΦΩΣ" του συγγραφέα Πάρη Κατσίβελου στο Δημαρχείο Χαιδαρίου την 25-04-2012 
Presentation of the book entitled (latin) "Me pyxida to FOS" (free translation : "With Light as compass") by author Paris Katsivelos in the Town Hall of Haidari (Athens -Greece) on 25-04-2012

Στο      Δημαρχείο Χαϊδαρίου ,στον 2^ο όροφο (αίθουσα Διοικητικού Συμβουλίου ) την 25/04/2012 στις 07.30 μμ , έγινε η παρουσίαση βιβλίου εσωτερισμού με τίτλο «Με πυξίδα το Φως» του συγγραφέα και καθηγητή Δραματικής Τέχνης Πάρη Κατσίβελου.

Για τον συγγραφέα μίλησαν ,η συγγραφέας πνευματικότητας και αυτοβελτίωσης και ποιήτρια ,Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, Κατερίνα Κωστάκη , ο ποιητής και ζωγράφος Βασίλης Αράπης ,ο καθηγητής Γιώργος Καμπουράκης και αποσπάσματα του βιβλίου διάβασε η ηθοποιός Μαριάννα Καστανία.

Η Κατερίνα Κωστάκη ξεκίνησε την ομιλία της με την γνωριμία μέσω συγχρονικότητας με τον συγγραφέα ,την αφύπνιση η οποία συντελείται παγκόσμια με την πορεία της Γης προς το Φως , την τόλμη που χρειάζεται να διαθέτει ένας δημιουργός για να προωθήσει τις ιδέες του στην σύγχρονη Ελλάδα , τις συναισθηματικές σκηνές που περιγράφονται στο βιβλίο , την σύνδεση των ψυχών στο γηινο πεδίο αλλά και για τον χωρισμό που βιώνουν σύμφωνα με ένα Θεϊκό Σχέδιο που κανείς δεν γνωρίζει τι περιλαμβάνει.

Επίσης αναφέρθηκε στις διασυνδέσεις του συγγραφέα και παρουσιάζονται στο βιβλίο του ,καθώς και στον Νόμο της Έλξης που λειτουργεί μυστήρια στην καθημερινότητα μας και στις προσωπικές μας διασυνδέσεις ,ώστε να λειτουργήσουν άλλοτε θεραπευτικά ,άλλοτε δραματικά ,αλλά πάντα σαν μέρος της εκπαίδευσης μας στο σχολείο της Ζωής, καθώς και για τους Συμπαντικούς Νόμους που λειτουργούν ανεξάρτητα από το αν οι άνθρωποι το γνωρίζουν η όχι.

Επίσης έστειλε ένα φωτεινό μήνυμα-πρόσκληση στους Εργάτες του Φωτός , αναφέροντας πως οι Εργάτες του Φωτός γεννιούνται ,δεν γίνονται, και πως οι ίδιοι οι Εργάτες του Φωτός ,αλλά και ο κάθε  άνθρωπος οφείλει να επιλέξει που επιθυμεί να ανήκει μιας και «Στις ανώτερες διαστάσεις του Φωτός δεν υπάρχουν ήξεις –αφήξεις.

Είτε είσαι με το Φως, είτε δεν είσαι.

Όλα τα υπόλοιπα είναι παρά προβολές του πανίσχυρου Εγώ , που όταν βάλλεται τότε αποτελεί ένα κακό διαχειριστή  των ενεργειών και των σκέψεων μας .

Μετατρέπεται σε ένα σαδιστή τύραννο της ύπαρξης μας και μας καταβάλλει.

Όταν χρησιμοποιείς το Πνεύμα για να προβάλλεις τον εαυτό σου με σκοπό τις υλικές απολαβές μόνο ως Ύβρις μπορεί να θεωρηθεί».

Τέλος , προτείνει να ακολουθήσουμε τις σελίδες του βιβλίου και με πυξίδα την καρδιά μας να βρεθούμε στην άκρη του τούνελ στις διαστάσεις της Αγάπης και του Φωτός.

Δεξιά του Πάρη Κατσίβελου ,η Κατερίνα Κωστάκη ,και αριστερά ο Γιώργος Καμπουράκης και η Μαριάννα Καστανία

On the right side of Paris Katsivelos : Katerina Kostaki, and on the left : Giorgos Kampourakis and Marianna Kastania

Απο αριστερά του συγγραφέα Παρη Κατσίβελου ,η Δρίκου Σοφία,Μαρία-Χριστίνα Μπακλαβά και η Κατερίνα Κωστάκη και δεξιά η Μαριάννα Καστανία.

From the left side of the author  Paris Katsivelos, Drikou Sophia,

 Maria-christina Baklava,

and Katerina Kostaki and the right side 

 Marianna Kastania

Ξεκινώντας απο τα δεξιά (του συγγραφέα Πάρη Κατσίβελου), ο Ηλίας Δερμιτζόγλου,Κατερίνα Κωστάκη ,Πάρης Κατσίβελος ,Μαριάννα Καστανία,

Δέσποινα Κούρτη,Μαρία-Χριστίνα Μπακλαβά,Βασίλης Αράπης και η Κα Ισμήνη 

Δάλλα.

Starting from the right side (of the author Paris Katsivelos ) : Elias Dermitzoglou,Katerina Kostaki ,Paris Katsivelos,Marianna Kastania,Despoina Kourti,Maria-Christina Baklava, Vasileios Arapis and Mrs Ismini Dalla.

Katerina Kostaki ,Paris Katsivelos,Giorgos Kampourakis

 and Marianna Kastania

Διοτίμα ,Η Πυθαγόρεια Διδασκάλισσα του Σωκράτη

Είναι 8 Μαρτίου 2012.Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

Μια γιορτή που λατρεύεται από πολλές και πολλούς ,γυναίκες και άντρες ,χωρίς να γνωρίζουμε το νόημα της γιορτής αυτής.

Η γιορτή , η κάθε γιορτή , είναι μια πεμπτουσία , μια μύηση σε μια αλήθεια που μέχρι σήμερα δεν έχει αποκτήσει κάθε άνθρωπος.

Η συγκεκριμένη γιορτή αφιερωμένη στις γυναίκες όλου του κόσμου , μοιάζει σαν μια ξεχασμένη θύμηση ,μιας πραγματικότητας που οι άνθρωποι σβήνουν και γράφουν καθημερινά.

Η γυναίκα και η Θεία προέλευση της σβήστηκε ή παραγράφηκε .

Οι ίδιες οι γυναίκες μεγάλωσαν και προγραμματίστηκαν να ξεχνούν την αξία τους, την μοναδικότητα τους μέσα στον κόσμο .

Αντάλλαξαν τους θεϊκούς τους ρόλους ,την ιερότητα τους και την δημιουργική τους ουσία με ρόλους κατώτερους.

Περνάμε από την Μνημοσύνη στην Λήθη; 

Ή μήπως ζούμε σε εποχές που η θεϊκή ουσία μας αναγεννιέται μέσα από την απελευθέρωση του παλιού εαυτού μας και των προτύπων ;

Γεννημένες Θεές

Μόλις έπεσε στα χέρια μου ένα μοναδικό βιβλίο,το οποίο αναζητούσα χρόνια και ανακάλυψα σε ένα βιβλιοπωλείο της Ξάνθης.

Το βιβλίο ονομάζεται «Διοτίμα, η Πυθαγόρεια Διδασκάλισσα του Σωκράτη» της Ευγενίας Γ.Δαρβίρη (Εκδόσεις Δημιουργία).

Η  Διοτίμα , διδασκάλισσα του Σωκράτη και ιέρεια του Διός  μιλάει μέσα από την υπέροχη γραφή της συγγραφέως για την ζωή της στον φυλακισμένο Σωκράτη.

Ο Σωκράτης μαθαίνει για την ζωή ,τις αξίες ,την ψυχή ,το φως και την Αγάπη  από το πνεύμα της Διοτίμας που έρχεται μέσα στην φυλακή για να ενδυναμώσει τον φυλακισμένο.

Παρομοιάζεται η φυλακή του Σωκράτη με το κλουβί στο οποίο χτυπιέται το πουλί (ψυχή) ζητώντας απελευθέρωση.

Η Διοτίμα, όπως και τόσες γυναικείες μορφές στην Ιστορία της Ανθρωπότητας , υπήρξαν φωτεινοί οδηγοί μέσα στους σκοτεινούς αιώνες ,και αποτελούν παραδείγματα για τις νέες γενιές.

Όσο και να προσπαθούμε να αποφύγουμε την πραγματικότητα, αυτή στέκεται μπροστά μας .

Οι εποχές παραμένουν οι ίδιες ,σκοτεινές και ύπουλες για όσους δεν γνωρίζουν ή συστηματικά αγνοούν τα στοιχειώδη .

Η γνώση και η επίγνωση είναι τα όπλα μας.

«Ωραίος και σοφός θα μπορούσε να είναι ο άνθρωπος –αν δεν τον έφθειρε η ακολασία και η πλεονεξία-γιατί έχει αθάνατη και θεία ψυχή.

 Για τούτο και πρέπει με σθένος και εγκράτεια να μάχεται κάθε εχθρό ,ορατό και αόρατο. 

Στην θέωση φτάνει ο γενναίος που δεν φοβάται τον θάνατο , γιατί κατέχει καλά πως η ψυχή του αθάνατη υπάρχει.

Άξιον εστί λοιπόν κάθε βράδυ να διαλογίζεται κανείς . Καλλιέργησε τη φιλία, τη φιλαλήθεια ,την εγκράτεια , τη δικαιοσύνη ,την ανδρεία, τη μέρα που πέρασε ;

Αν ναι είναι ευτυχής γιατί έκανε ένα βήμα προς το θεό, αν όχι , η ψυχή του έμεινε στάσιμη» 

Αφιερωμένο σε όλες τις Γυναίκες -Θεές του Κόσμου

Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας -ποιήτρια

  Ακαδημία του Εσώτερου Φωτός

Πνεύμα εναντίον Τεχνοκρατίας

Πέρασε πάνω απο ένας χρόνος απο τότε που ανέβασα στο μπλόγκ μου την ανάρτηση με τίτλο «Πραγματικότητα ή Ταινία Επιστημονικής Φαντασίας?».

Όσοι την  έχουν ήδη διαβάσει θα διαπίστωσαν την εμμονή μου στις έννοιες «Αγάπη» και «Φόβος» και την μεταξύ τους αντίθεση.

Οι δυο συγκεκριμένες  έννοιες ,μεγάλης δυναμικής και οι δυο κυριαρχούσαν πάντοτε πάνω στην σκακιέρα της πραγματικότητας μας, ανά τους αιώνες.

Μετά απο ένα χρόνο η αναφορά μου στον φόβο σαν μέσο ελέγχου πάνω στα ναρκωμένα μυαλά των ανθρώπων αποκτά μεγαλύτερη σημασία ,εφόσον τα ίδια τα γεγονότα διαγράφουν μια ξέφρενη πορεία .

Η συνειδητότητα των ανθρώπων αλλάζει και μαζί με αυτήν και ο χρόνος .

Όμως ο φόβος χρησιμοποιείται με διάφορα μέσα ,είτε δηλωμένα ,είτε αδήλωτα (ως συνήθως...).

Παράλληλα κύματα κοσμικής ενέργειας αγκαλιάζουν ολόκληρο τον πλανήτη και αλλάζουν την δομή των ανθρώπων σωμάτων και μυαλών ,και συντελείται Παγκόσμια Αφύπνιση.

Η Παγκόσμια Αφύπνιση και η άνοδος της Γαιας είναι αναπόφευκτη,γιατί απλούστατα είναι Θεϊκό Σχέδιο.

Βέβαια τα γεγονότα τρέχουν με μεγάλη ταχύτητα. Μόλις προχθές (09-11-2011) έγραψα το προσχέδιο του παρακάτω άρθρου ,και σήμερα διάβασα στο ιντερνετ ένα κείμενο απο έναν ξένο δημοσιογράφο , ο οποίος ανέφερε -μέσα απο την πολιτική-οικονομική-κοινωνική του ανάλυση-έννοιες που είχα και εγω γράψει με άλλα λόγια βέβαια, κοιτάζοντας απο την απέναντι όχθη της πνευματικής ανάλυσης των γεγονότων.

Αυτό δηλώνει πλέον οτι ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι συντονίζονται με τις ανώτερες κοσμικές ενέργειες που εμφυτεύονται στο συλλογικό ασυνείδητο ,και γίνονται κρίκοι μιας αλυσίδας Φωτός και Αφύπνισης.

Παρακολουθώντας τις πολιτικές και οικονομικές αναλύσεις στην τηλεόραση (ναι,το έκανα αυτό το ατόπημα ,το ομολογώ!),και διαβάζοντας τόνους απο αυτές τις αναλύσεις , μου έμεινε μια γεύση πικρή.

Νομίζω οτι αυτή η πικρίλα είναι μια αίσθηση ,που την νιώθει και η δική σας καρδιά.

Ως συνήθως αυτές οι αναλύσεις (πολιτικές-οικονομικές –κοινωνικές)  κάνουν επιφανειακές ανασκαφές ,οι οποίες,αντε και να φτάσουν στο πρώτα στρώμα του φλοιού της αλήθειας.

Στον πυρήνα της αλήθειας δεν φτάνουν.

Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει πυρήνας...

Οτι λείπει είναι το πνεύμα.

Όλες οι δηλώσεις, αναλύσεις, αναφορές μοιάζουν με τα πολύχρωμα μπαλόνια, που περιστρέφονται γύρω απο ένα κεντρικό άξονα, δηλαδή την ύλη, τον υλισμό και το παρατράγουδο της, την πραγματικότητα (ψεύτικη).

Όταν ξεφουσκώνουν δεν μένει τίποτα ,παρά μια πικρή γεύση.

Αυτή την γεύση σου αφήνει στα χείλη η πραγματικότητα που ζούμε ,γιατί είναι ψεύτικη.

Όσοι βρίσκονται σε μια μεταβατική κατάσταση απο την βαριά ύπνωση στην αφύπνιση  (είναι μακρύς και δύσκολος ο δρόμος αυτός),νιώθουν οτι κάτι δεν πάει καλά.

Κάτι τους λείπει.

Συνήθως φοβούνται να κοιτάξουν πιο πέρα και αναμασάνε το καρότο  που τους δίνουν ,αλλά τώρα πια ακόμη και με αυτό , η στιφάδα παραμένει στο στόμα.

Το καρότο λοιπόν λέγεται τεχνοκρατία ,και χρησιμοποιείται απο τις δυνάμεις που δημιούργησαν την τεχνοκρατία,οχι φυσικά προς όφελος της ανθρωπότητας ,αλλά απο εγωιστικές προθέσεις και κανένα ανθρωπιστικό κίνητρο.

Η τεχνοκρατία αποτελεί ένα μέσο των δυνάμεων αυτών για έλεγχο,είτε ο κόσμος το συνειδητοποιεί,είτε οχι.

Η αλήθεια είναι μία και μοναδική.

Τεχνοκρατία χωρίς πνεύμα δεν μπορεί να υπάρξει.

Ακόμη  περισσότερο τεχνοκρατία χωρίς αντίληψη πνεύματος είναι σαν ένας τεράστιος γίγαντας χωρίς οφθαλμούς.

Και δυστυχώς τα τελευταία χρόνια στον κόσμο μας κυριαρχούν τεχνοκράτες  ψυχροί και άκαρδοι δηλ. τυφλοί στον ανθρώπινο πόνο, και το πανανθρώπινο αίσθημα.

Πως θα μπορούσε  άλλωστε ένας τεχνοκρατικός κόσμος  από οντότητες που λειτουργούν ως μηχανές (η ως λογισμικά) να κατανοήσουν έναν κόσμο , που σε τελική ανάλυση βρίσκεται σε μια διαρκή ύπνωση?

Όμως ζούμε σε εποχές όπου η πραγματικότητα δεν διαφέρει σε τίποτα απο την επιστημονική φαντασία.

Κάποια στιγμή στις προηγούμενες δεκαετίες , κάποιοι άκουσαν το κάλεσμα και μέσα από την αναγνώριση του αληθινού εαυτού τους άρχισαν ένα επίπονο έργο : να αφυπνίσουν τον υπόλοιπο κόσμο.

Στην πορεία και άλλοι άνθρωποι άρχισαν να αφυπνίζονται και να αναγνωρίζουν ,όχι βέβαια την αλήθεια , αλλά πως η αναζήτηση της αλήθειας είναι το ομορφότερο ταξίδι μέσα στον μηχανικό –υλικό κόσμο μας.

Ναι , ξέρω ακούγεται σαν μικρή ιστορία επιστημονικής φαντασίας , αλλά είναι η πραγματικότητα!

Αυτοί οι άνθρωποι που σήμερα αριθμούν εκατομμύρια είναι απλοί άνθρωποι , οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας...

Άνθρωποι που περπατούν δίπλα σου , σου μιλούν  και πολλές φορές περνούν απαρατήρητοι .

Άλλες φορές άνθρωποι τους χλευάζουν  ή ειρωνεύονται.Σήμερα η τάση αυτή αρχίζει να μειώνεται ,γιατί ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αφυπνίζονται και δείχνουν ενδιαφέρον για θέματα ,που πριν απο λίγα χρόνια ή μήνες ήταν απλές θεωρίες συνομωσίας.

«Που τα ξέρεις όλα αυτά εσύ?»

«Πόσα κερδίζεις από όλα όσα κάνεις ?Έχεις κέρδος?»

«Τι μου λες τώρα ?Έχεις τρελαθεί!»

«Τι θέλει να μας πει ο ποιητής τώρα?»

Γνωρίζουμε αρκετά ,αλλά όχι διαθέσιμα σε όλους ,παρά μόνο σε όσους ακούνε.

Θα μπορούσα να μιλάω με τις ώρες , κάτι που κάνω ήδη εδώ και χρόνια  βέβαια, αλλά ως συνήθως κάποιοι άνθρωποι προσπερνούν χωρίς να δίνουν σημασία στο  βάθος των λόγων μου.

Μετά από κάποιο διάστημα ,ορισμένοι επιστρέφουν πίσω …

«Που τα ήξερες εσύ όλα αυτά?»

Τα ήξερα.

Πόσοι με άκουσαν?

Όμως έτσι κι αλλιώς η αφύπνιση είναι μια μη αναστρέψιμη πορεία , γιατί προέρχεται από πηγές που δεν μπορούν να ελεγχθούν ή να προσδιοριστούν ,πόσο μάλλον να ερμηνευτούν από τον μέσο άνθρωπο.

Επιστρέφοντας στους τεχνοκράτες και στα κλειστά μάτια τους  όσο και στην ύπνωση της ανθρωπότητας , πλέον υπάρχει ένα σημείο , όπου είναι η κρίσιμη καμπή στην εξέλιξη τους .

Οι άκαρδοι τεχνοκράτες , που είναι ποτισμένοι από το ύδωρ της αναλγησίας και ενίοτε της διαφθοράς  βρίσκονται σε αδιέξοδο, ή αργά ή γρήγορα θα βρεθούν.

Κάτι σαν τον γόρδιο δεσμό.

Μόνο που ο Μέγας Αλέξανδρος , φωτισμένος και ο ίδιος , έκοψε τον γόρδιο δεσμό με το ξίφος του , αλλά σήμερα δεν ζει ανάμεσα μας και αυτοί που βρίσκονται σε αδιέξοδο (πολιτικοί, οικονομικοί παράγοντες  κ.α.) φαίνεται να ξέχασαν την σύνδεση τους με τις ρίζες μας , την ιστορία μας , τις αξίες .

Ξέχασαν την σύνδεση τους με την Γη, με την μητέρα που τους έθρεψε, γιατί ήπιαν το νερό της λησμονιάς και της διαφθοράς.

Έπειτα και ο κόσμος που δοκίμασε με την σειρά του αυτό το μολυσμένο ύδωρ ξέχασε να ξυπνήσει .

Ή θα ξυπνήσει πλέον σε εφιάλτη.

Όταν στηρίζεις και στηρίζεσαι σε ένα σάπιο σύστημα, αργά ή γρήγορα αυτό το σάπιο σύστημα, είτε θα σε γκρεμίσει ή θα σε λιώσει για να επιβιώσει το ίδιο.

Σαν τον Κρόνο που έτρωγε τα παιδιά του.

Θα μου πείτε βέβαια, δεν υπάρχει ελπίδα?

Εγώ λοιπόν που έγραψα ένα βιβλίο με καθαρό τίτλο την ελπίδα ή τις πολλές ελπίδες, πιστεύω ότι υπάρχει μόνο για όσους έχουν σταθερές αξίες φωτεινές , που δεν έχουν πουλήσει ή απεμπολίσει τις αξίες αυτές και την ψυχή τους για ένα  «πινάκιο  φακής », δηλ. την δόξα και το χρήμα.

Υπάρχει ελπίδα για όσους μπορεί να πληγώθηκαν, βασανίστηκαν , εκδιώχτηκαν, γιατί δεν ενέδωσαν στο φαύλο σύστημα και ας μην απόκτησαν μεγάλα οφέλη .

Φυσικά η ελπίδα θα μπορούσε να λάβει πολλές ονομασίες .

Θα μπορούσε να λέγεται μετάνοια, συγχώρεση , αναζήτηση  ….

Και αυτό προϋποθέτει ….καρδιά .

Χρειάζεται μεγάλη ψυχική δύναμη για να ζητήσει συγνώμη κάποιος για τις θηριωδίες που έχει διαπράξει εις βάρος των συνανθρώπων του.

Το νόμισμα με το οποίο πληρώθηκε για να τις διαπράξει ήταν πολύ ισχυρό , γιατί σκλάβωσε την ψυχή του ,σε τέτοιο σημείο ώστε να μην έχει πλέον ψυχή να διαλέξει την συγνώμη.

Γι αυτούς που ,έστω και την ύστατη στιγμή , μετανιώνουν και αναγνωρίζουν τα λάθη τους ,πάντα υπάρχει ελπίδα.

Επειδή πλέον η πορεία μας στην Νέα Πραγματικότητα θα καθορίζεται απο τις προθέσεις μας και τις επιλογές μας ,θα συμβούν πολλά και διαφορετικά γεγονότα .

Γεγονότα που δεν έχουν συμβεί ποτέ μέχρι σήμερα.Αυτά τα γεγονότα θα γίνουν αντιληπτά μέσα στον χρόνο,μέσα στις διαδρομές του Χρόνου,και σηματοδοτούν μια εποχή μοναδική για την ανθρωπότητα.

Η πορεία μας θα είναι μέσα απο περάσματα μυστικά και ανεπανάληπτα,εφόσον διαθέτουμε την ικανότητα να αντικρύζουμε την ζωή σαν ένα παιχνίδι ,και όταν κοιτάζουμε το Φως και οχι το σκοτάδι κάτω απο τα πόδια μας .

Πόσο εύκολο είναι να κοιτάζεις το Φως , ενω σε έμαθαν να βλέπεις το σκοτάδι?

Αυτό είναι και το μάθημα μας σε αυτή την ζωή ,να ανακαλύψουμε το Φως μέσα μας,ενω εξω κάποιοι παίζουν με το σκοτάδι.

Με αγάπη και Φως

Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-ποιήτρια

Newsletter /κείμενο απο την σειρά "Το Φως της Αυγής"

Δημιουργός του βιβλίου : Cosmic Light

Διαβάστε και παραγγείλετε  στο Amazon Author Central

*Όλα τα δικαιώματα του παραπάνω κειμένου είναι κατοχυρωμένα.

Μπορείτε να αναδημοσιεύσετε το παραπάνω κείμενο, όπως και κάθε κείμενο σε αυτό το μπλόγκ

 αρκεί να αναφέρετε τις λεπτομέρειες της συγγραφέως

 (το όνομα,την ιδιότητα,δηλ.συγγραφέας-ποιήτρια,

το e-mail και ιστοσελίδες),καθώς και την εξής φράση :

" Αναδημοσίευση απο το ENDLESS LIFE JOURNEY BLOG ".

Η διάλυση του Μάτριξ και η αλυσίδα του Φωτός

Σημείωση: Το παρακάτω κείμενο έχει ήδη αναρτηθεί στα αγγλικά και δημιουργηθεί και το σχετικό βίντεο στην ίδια επίσης γλώσσα απο τον Μάρτιο 2011.Λόγω διάφορων υποχρεώσεων δεν το είχα αναρτήσει στα ελληνικά, κάτι το οποίο το πραγματοποίησα μόλις σήμερα.

Μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό κείμενο και να παρακολουθήσετε το βίντεο στον παρακάτω σύνδεσμο.

Note: The following text has already been posted in English language and a relative video has been created in English too since March 2011.

Due to various responsiblities I could not post it in Greek language,however I could accomplish this task today.  

You may read this text and watch the relative video as well 

on the following link:

http://endlesslifejourney.blogspot.com/2011/03/matrixs-dissolution-and-chain-of-light.html

Θα ήθελα να ήμουν ειλικρινής...

Αληθινά ένας ολόκληρος κόσμος γύρω μας διαλύεται.

Το Μάτριξ διαλύεται,ενω όσα παρακολουθούμε δεν είναι παρά οι στάκτες και τα αποκαίδια.

Σκιές παλιών προτύπων που καταρρέουν.

Ειλικρινά αν ήθελα σας προτείνω μια θεραπεία ή ανακούφιση 

θα μπορούσα να σας πω μια ιστορία, ένα παραμύθι, μια φανταστική ιστορία

 αλλά όμως η ίδια η πραγματικότητα μας τα διηγείται μόνη της.

Καθώς τα λόγια όμως πάντα μένουν και ριζώνουν στην πραγματικότητα μας

 ίσως μετά από χρόνια, οι λέξεις και οι σκέψεις

 να έχουν ενεργοποιηθεί, ώστε να έχουν πλέον εδραιωθεί 

μέσα στις ψυχές των ανθρώπων.

Η ζωή μας επιφυλάσσει πολλές και διαφορετικές εμπειρίες, και όσοι παραμένουν

 σε αυτό το σχολείο της ζωής ή της πραγματικότητας  

έχουν αρκετά να διδαχτούν.

Όσα λοιπόν επιθυμούμε να μάθουμε, έρχεται η πραγματικότητα να μας τα πει ή να τα διηγηθεί ή ακόμη και να μας τα επιβάλλει (αν δεν υπάρχει θέληση ), 
μιας και είναι η ίδια πρωταγωνίστρια 

στην καθημερινότητα μας.

Η πραγματικότητα χτίστηκε από τους ανθρώπους , ίσως όμως το υλικό να προσφέρθηκε και από άλλες – μη ανθρώπινες – πηγές, οι οποίες ενίοτε έπαιζαν

 και τον ρόλο του μηχανικού, σχεδιαστή, τεχνικού, αρχιτέκτονα

 για πολλούς και διάφορους λόγους.

Πέρα από το αν αντιλαμβάνεται κάποιος την διάλυση του Μάτριξ, όλοι αναζητούν λύσεις μερικές φορές αρκετά επώδυνες.

Προσωπικά αναζητώ ακόμη λύσεις και απαντήσεις, οι οποίες  συνήθως έρχονται μέσα από μυστηριώδεις τρόπους.

 Αυτό που έμαθα εδώ και καιρό είναι να συνεχίσω να ονειρεύομαι ότι πιο όμορφο επιθυμώ, ακόμη και αν όλοι γύρω προσπαθούν να με πείσουν ή να μου προβάλλουν εμπόδια  για να μην τα καταφέρω.

Προσπαθώ να ονειρεύομαι κάθε στιγμή...

Κάτι με οδηγεί στην απέναντι όχθη, όπου βρίσκεται η πηγή των θετικών σκέψεων.

Είναι η πηγή της  γνήσιας έμπνευσης και της ενέργειας μου.

Η Δύναμη της σκέψης είναι αμετάβλητη και εμείς γνωρίζουμε μόνο ένα μικρό κομμάτι αυτής της Δύναμης.

Ίσως αυτό το μικρό το απόθεμα μας συντηρεί όσο πρέπει.

Θα ήταν αξιοπερίεργο αν σας έλεγα πως μέσα στις σκέψεις μας κρύβονται και οι σπίθες της εξέλιξης;

Γνωρίζω πως είναι δύσκολο να πείσεις κάποιον που αντιμετωπίζει δυσκολίες  οικονομικές προβλήματα, δυστυχία, ελλείψεις και αρνητικότητα, να προσπαθεί να αλλάξει τρόπο  σκέψης.

Όταν το κύμα της απελπισίας σε κτυπάει, το μυαλό παλεύει με την επιβίωση.

Σε αυτόν τον πλανήτη , η εξέλιξη και ανάπτυξη αποτελεί το αποτέλεσμα της συλλογικής συμπόρευσης και συνδιαλλαγής.

Ουσιαστικά κυριαρχεί το συλλογικό ασυνείδητο.

Μόνο ξυπνώντας μέσα στο όνειρο της η ανθρωπότητα
 μπορεί να αφυπνιστεί και εξελιχθεί.

Αν ο καθένας μας αφυπνιστεί και αφυπνίσει και άλλους, τότε μόνο μπορούμε να βαδίσουμε σε καθαρούς και φωτεινούς δρόμους αντί για τα σκοτάδια της ματαιοδοξίας.

Όταν δίνεις το χέρι σου σε μια αλυσίδα αγάπης για να περάσεις το μήνυμα της ζωής και της αφύπνισης, το Φως περνάει απο τον έναν στον άλλο.

Απλώστε τα χέρια σας στο Φως και μην αμφιβάλλετε για εκείνους που σας καλούν να συμμετάσχετε στην αλυσίδα του Φωτός, γιατί είναι εκείνοι, που άκουσαν το ΚΑΛΕΣΜΑ!

Newsletter Μαρτίου 2011

«Το Φως της Αυγής»

Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-ποιήτρια

04-03-2011

Ομάδες αφύπνισης κα πνευματικότητας 

ACADEMY OF INNER LIGHT 

ENDLESS JOURNEY

Ένα ποίημα για εμένα και για εσένα~Κατερίνα Κωστάκη

Ταξίδι ως το Φως

Είμαι χαρούμενη.

Ταξίδεψα μέσα από το σκοτάδι και βγήκα στο Φως, μέσα από χρόνια , που φάνηκαν σαν ατέλειωτοι αιώνες , βαρείς και ασήκωτοι χειμώνες .
Ο Θεός με έβγαλε σε αυτή την γραμμή του Χρόνου, που μοιάζει με μια ήρεμη απάνεμη παραλία στον πλανήτη του αιώνιου ύπνου.
Με προστάτευσε, με οδήγησε, με ενέπνευσε και ουσιαστικά με έσωσε από τον χαμό,τον εξευτελισμό, την δυστυχία και τον πόνο.

Τώρα με αγάπη και ευγνωμοσύνη μπορώ να πω:

«Θεέ μου σε ευχαριστώ , που με οδήγησες ως εδώ , ασφαλή ,υγιή , ζωντανή και με καθαρή καρδιά , ελεύθερη από δεσμά , ενοχές , υποχρεώσεις , έτοιμη να εργαστώ ξανά για το Καλό .
Γεμάτη Συμπόνια και Αγάπη , ζω , υπάρχω , αναπνέω.
Χαρούμενη , ευτυχισμένη και πλήρης συνεχίζω το Έργο που μου έχεις ορίσει να εκπληρώσω πέρα από κάθε υλικό συμφέρον και φιλοδοξία».

Είμαι αληθινά τόσο χαρούμενη!

Η Σπηλιά του Πλάτωνα και η Αλήθεια

Πόσοι αληθινά έχουν νιώσει αυτή την αίσθηση της "ενεργειακής αγάπης" να τους κατακλύζει όλο το τελευταίο διάστημα ;

Σίγουρα αρκετοί από εσάς , κάποιοι άλλοι ίσως όχι .

Όποια και να είναι η αίσθηση αυτής της ενέργειας από το σύνολο των ανθρώπων , η ενέργεια υπάρχει .

Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν μια - έστω και υποσυνείδητη - αίσθηση ότι κάτι διαφορετικό πλανιέται στην ατμόσφαιρα , κάτι που είναι έτοιμο να αποκαλυφθεί στον κόσμο.

Οι αλλαγές αυτές στην ανθρώπινη συνείδηση δεν είναι ως επί το πλείστον ορατές με γυμνό μάτι , αλλά γίνονται αντιληπτές μέσα από εσωτερική ανάλυση.
Όσοι τελικά δεν έχουν κοιτάξει ποτέ βαθύτερα σε ένα επίπεδο πολύ πιο πέρα από αυτό που αντιλαμβάνεται το ανθρώπινο μάτι ,τότε προφανώς έχουν εγκλωβιστεί σε μια ατομική χρονοσφαίρα, δικής τους προέλευσης και δημιουργίας.

Έχει χτίσει με λίγα λόγια ο καθένας το δικό του κόσμο , στον οποίο κινείται χωρίς πολλές φορές και ο ίδιος να το αντιλαμβάνεται , γιατί η δυναμική αυτού του «κόσμου» είναι να δεσμεύει τον άνθρωπο, έτσι όλα να κινούνται με γνώμονα αυτό που αντιλαμβάνεται με τις πέντε αισθήσεις, άρα καθαρά υποκειμενικά .

Αυτός ο κύκλος περιλαμβάνει αρχετυπικά πρότυπα , πολλές φορές δελεαστικά, τα οποία δεν είναι στην πραγματικότητα παρά μόνο το δόλωμα για να οδηγήσουν την ανθρωπότητα , ή τουλάχιστον όσους τσιμπήσουν το δόλωμα, κατευθείαν στην κουνελότρυπα.

Ποτέ δεν ξέρεις ποιο είναι το δόλωμα, και φυσικά πόσο βαθειά είναι η κουνελότρυπα …

Αυτό μπορεί να το αντιληφθεί μόνο κάποιος που έχει την δυνατότητα να κοιτάζει «από ψηλά» , να κοιτάζει πάνω από αυτόν τον «κύκλο», μέσα στον οποίο είναι εγκλωβισμένη η ανθρωπότητα.

Μόνο έτσι βλέπει κανείς τις δυο πλευρές : την μια στην οποία ζει το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου , βυθισμένος στην ψευδαίσθηση , και από την άλλη πλευρά, όπου η ζωή ξετυλίγεται μέσα από την μαγεία της αλήθειας , της έμπνευσης , της δημιουργικότητας και της αγάπης.

Είναι πολύ εύκολο να γνωρίσει κανείς τους μεν και τους δε , γιατί η ίδια η συμπεριφορά τους προδίδει .

Όταν κάποιος ανήκει στην πρώτη πλευρά ζει μέσα στο άγχος , τον φόβο, στην αγωνία, στην αιώνια αναζήτηση της επικράτησης , του ελέγχου και της κυριαρχίας, επιδιώκοντας να εξυπηρετήσει τις προσωπικές του αγωνίες και ανασφάλειες σε βάρος των συνανθρώπων του.

Όσοι ζουν στην άλλη πλευρά, ήδη έχουν συναντήσει το ρεύμα της αρμονίας, την θεαματική ροή της ενεργειακής δύναμης, που προέρχεται από την αγάπη και την προσφορά και κατά επέκταση ζουν μέσα στο πνεύμα της ηρεμίας, και της πνευματικής ανάπτυξης.

Σίγουρα οι κατοικούντες στην πρώτη κατηγορία δύσκολα μπορούν να αντιληφθούν το μεγαλείο της δεύτερης, μιας και ο ιστός που περιτυλίγεται γύρω τους γίνεται περισσότερο σφιχτός .

Όπως ακριβώς περιγράφεται στην γνωστή πλέον « Η Σπηλιά του Πλάτωνα» όσοι βγαίνουν στο Φως και γνωρίζουν την αλήθεια, επιστρέφουν πίσω για να βοηθήσουν τους συντρόφους τους, οι οποίοι όμως δεν πιστεύουν την «αλήθεια», γιατί παραμένουν δεμένοι και ελεγχόμενοι από τις σκιές (ή και προσωπικούς τους δαίμονες).

Στα μάτια των ανθρώπων που συνεχίζουν να ζουν στο σκοτάδι της ψυχής τους , όσοι έφτασαν στο Φως και ονομάζουν την Αλήθεια μοιάζουν γελοίοι , τρελοί ή και επικίνδυνοι.

Κοιτάξτε όμως πόσο δύσκολες φαίνονται οι σημερινές καταστάσεις για τον κόσμο: βία, οικονομική κρίση , απειλές, επιθέσεις , άμυνα, κακοποίηση, εγκληματικότητα…πολύ μακρύς κατάλογος.

Οι περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν να αποφύγουν να συνδιαλεχθούν με την αλήθεια.

Με λίγα λόγια προτιμούν να αδιαφορήσουν εντελώς.

Επιθυμούμε όμως να ζούμε σε ένα τέτοιο κόσμο;

Πέρασε αρκετός καιρός απο τότε που διάβασα το βιβλίο της Μαρσίνιακ «Κομιστές της Αυγής» , στο οποίο οι Πλειάδειοι αναφέρουν ότι δεν πρέπει να σπρώχνουμε κάτω από το χαλάκι ότι φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε», και νομίζω οτι έχουν απόλυτο δίκιο.

Το να μην αντιμετωπίζουμε όσα μας φοβίζουν , φέρνει σαν αποτέλεσμα να επανέρχεται αυτός ο φόβος δριμύτερος.

Κανένας δεν πρέπει να αδιαφορεί ή να κρύβεται απο την αλήθεια (να στρουθοκαμηλίζει...) , αλλά να συμμετέχει με την καρδιά του, με τα αισθήματα του, με όλη του την ύπαρξη, ακόμη και σε αυτό που ονομάζεται «ψεύτικη πραγματικότητα», η οποία δεν είναι τίποτε άλλο παρά δημιούργημα των ίδιων των σκέψεων και πράξεων όλων των ανθρώπων.

Οι σκέψεις της βίας και της κακοποίησης αναπαράγουν το ίδιο πράγμα, δηλαδή επαναλαμβανόμενη βία και κακοποίηση.

Αν επιθυμούμε πραγματικά να εξαλειφθούν τα φαινόμενα αυτά, τότε οι σκέψεις μας είναι απαραίτητο να συντονίζονται με την αγάπη, ειρήνη, αρμονία.
Αυτή είναι η θεραπεία που μπορούμε να προσφέρουμε στην πληγωμένη κοινωνία μας, και κατ’ επέκταση στον πλανήτη πάνω στον οποίο ζούμε.

Ουσιαστικά αυτή είναι η ουσία όλων των διδαχών, μηνυμάτων, κειμένων, λόγων και διδασκαλιών, όλων των φωτεινών οδηγών ( και αναληφθέντων δασκάλων), που έζησαν ή ζουν στον κόσμο μας.

Είναι η Αγάπη που δίδαξε ο Ιησούς ,ο οποίος γνώριζε την ύστατη αλήθεια και την μετέδωσε στους συνανθρώπους του.

Είναι η αλήθεια που διδάχτηκε και μεταφέρθηκε με διάφορους τρόπους , αλλά οι άνθρωποι φρόντισαν να ξεχάσουν στο πέρασμα του χρόνου.

Αυτή η εποχή μας επιτρέπει να θυμηθούμε ποιοι είμαστε, να συνδεθούμε με την Ανώτερη Πηγή (Θεός), να επιτρέψουμε στην Αγάπη να επιστρέψει στην Εστία της (στο κέντρο της καρδιάς), και να μας οδηγήσει αυτή η ενέργεια πίσω στην πηγή των Πάντων , εκεί όπου πραγματικά ανήκουμε.

Αυτό το ταξίδι μας αποζημιώνει για όσα ζήσαμε, ζούμε και θα συνεχίσουμε να ζούμε, γιατί είναι ταξίδι της χαράς.

Είναι το τραγούδι της Αγάπης, που διαδίδεται από όλες τις ανθρώπινες καρδιές, που αφυπνίζονται η μια μετά την άλλη, και ενθυμούνται «ποιες είναι».

Ας το τραγουδήσουμε σαν παιδιά του αληθινού Θεού, γιατί πραγματικά το αξίζουμε.

Αξίζουμε μια καλύτερη ζωή, και πάνω από όλα τον σεβασμό και την εκτίμηση .

Αξίζουμε να ζήσουμε μέσα στην αγκαλιά της αγάπης και της ειρήνης .

Αξίζουμε να ζήσουμε μέσα στην αλήθεια και στο φως , αλλά αυτό θα επιτευχθεί όταν οι ίδιοι αναγνωρίσουμε την αξία μας και πολεμήσουμε γι αυτήν .

Copyright Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-ποιήτρια

http://www.endless-journey.gr/

http://endlessjourney.ning.com/