Οι χαμένες στιγμές της Κατερίνας Κωστάκη

*Read the article :The Missed Moments by Katerina Kostaki ...here!

( English version of the following Greek text )

 Ψάχνεις Κατερίνα τις χαμένες στιγμές...το μαρτυράει το ύφος σου,το βλέμμα σου.

Ποιές είναι οι χαμένες στιγμές;

Είναι η νοσταλγία που ιριδίζει πάνω στην οθόνη του υπολογιστή σου, καθώς αναζητάς για τις οάσεις της γνώσης μέσα στο άγνωστο;

Μάλλον οχι..

Μήπως εκείνη η λάμψη που αναδίδουν οι προσωρινές φιλικές προσεγγίσεις απο ανθρώπους, που αιχμαλωτίζονται στον ιστό της φωτεινότητας σου;

Πάλι οχι...

Μήπως εκείνα τα φευγαλέα όνειρα, που σε κάνουν να αναπολείς τις όμορφες λαμπερές στιγμές της αφύπνισης,που ακόμη και σήμερα φεγγίζουν σαν Αύρες στον κόσμο του χθες σου.

Ξέρω...πάλι οχι.

Μην κλάψεις πάλι γιατί νιώθεις τις χαμένες στιγμές ,σαν ενα τραίνο που δεν πρόλαβες να δεις και εκείνο έφυγε χωρίς εσένα...

Ναι...εκείνο το τραίνο που ξεκίνησε γεμάτο συμπαντικούς στρατιώτες για ένα άγνωστο Σύμπαν,οχι τοσο υλικό όπως το Γήινο,αλλά ένα Σύμπαν ιδεατό και γι αυτό άπιαστο.

Έφυγε και ας είχες το εισητήριο στα χέρια σου...

Ο επόμενος σταθμός ήταν αόρατος,όπως και το τραίνο, ακόμη και ο ίδιος ο προορισμός του...αλλά δεν έχει σημασία.

Εδω στα μετόπισθεν δεν υπάρχουν αύρες αιθερικές, ούτε λαμπεροί ιππότες.

Έτσι κι αλλιώς οι ιππότες ανήκουν σε άλλες εποχές...


 

Εδω πίσω υπάρχουν άνθρωποι που δακρύζουν,και γελούν και υποφέρουν απο πολλές παθήσεις,μα πιο πολύ υποφέρουν απο άγνοια και βαριεστημάρα.

Αλλοτε υποφέρουν απο ζήλεια,αυτό το ξέρεις  απο πρώτο χέρι.

Η καρδιά τους είναι γεμάτη απο επιθυμίες να ζήσουν και η δημιουργική σου τρέλλα τους...αρρωσταίνει.

Πως μπορεί μια τρελλή σαν κι εσένα να τολμάει να ξεφεύγει απο το μαντρί;

Αστους εκείνους στις υποχθόνιες διαδρομές τους,γιατί έτσι έμαθαν να ζουν,και ζήσε λαμπερή σαν άστρο.

Λάμψε σαν αστέρι στον ουρανό της Αγάπης.

Πάρε το δικό σου διαστημόπλοιο, ξέρεις για ποιό μιλάω...για το διαστημόπλοιο της φαντασίας σου, και με καύσιμο την δημιουργικότητα σου ταξίδεψε.

Ταξίδεψε οσο πιο μακρυα μπορείς.Μόνο εσυ μπορείς !

Αν θέλουν κάποιοι άλλοι να σε ακολουθήσουν,καλοδεχούμενοι.

Αν οχι,δεν πειράζει.

Αστους να ζήσουν το δικό τους όνειρο, και εσυ ζωγράφισε με αγάπη και με συμπόνοια.

Γιατί εσυ ξέρεις,οσα εκείνοι δεν θα μάθουν ποτέ!

 Μικρές Ιστορίες-Εσώτερες Φωνές (Inner Voices within) 

Copyright by 

"Ο αναδυόμενος , φωτεινός εαυτός "

Ο ψυχαναγκασμός δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου, ούτε κι ο έλεγχος επίσης.

Γεννήθηκα μια ελεύθερη ψυχή, και έτσι τουλάχιστον πιστεύω ότι παραμένω!

Δεν έσταξε στην ψυχή μου η σκουριά της σιδερένιας αφροσύνης, ούτε εκείνη η απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας, αλλά και εκείνη ακόμη η όξινη σταγόνα της κακίας , την οποία τόσα χρόνια κάποιοι έσταζαν στην ψυχή μου.
Το μαρτύριο της όξινης σταγόνας της κακίας , που αντί να με οδηγήσει στον αργό και στυγερό θάνατο, μου έδωσε την δύναμη να προχωρήσω και να εξελιχθώ.

Ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό…

Ποτέ άλλοτε δεν έχει σημειωθεί τόσο μακρύς κατάλογος από επίδοξους χειραγωγούς, καταχραστές και καταπατητές της ύπαρξης ενός ανθρώπου , όσο αυτή που σημειώθηκε εδώ και τόσα (ανεπανάληπτα…) χρόνια..
Τόσοι πολλοί και τόσο αμετανόητοι άνθρωποι-θύματα της προσωπικής τους εγωκεντρικής νοημοσύνης, έραψαν το φόρεμα της καταπίεσης και της συκοφαντίας με απαξιωτικές αποχρώσεις .

Τι κρίμα όμως ….

Τόση δουλειά και κάματος στον βωμό της Αυθαιρεσίας, γιατί λίγες στιγμές μονάχα έφτασαν για να το σκίσω μόνη μου!

Το πλέγμα τους κατάρρευσε σαν γυάλινος τοίχος , γιατί κανένα οικοδόμημα που χτίζεται με σαθρά υλικά δεν έχει μέλλον.

Τα κτίσματα της αδικίας έχουν όλα μοιραίο τέλος …

Το Φως και η Αγάπη εξαϋλώνουν ότι δεν έχει πνευματική ουσία .
Το παραπέτασμα της απληστίας διεριγνύεται και αφήνει να φανεί ο αναδυόμενος , φωτεινός εαυτός , τόσο λαμπερός και αληθινός !

*Μικρές Ιστορίες

Copyright Κατερίνα Κωστάκη

http://www.endless-journey.gr/

http://endlessjourney.ning.com/
27/10/2009

Αστερόσκονη απο όνειρα

Ένα άσχετο, από κοσμικά μυστήρια, άτομο μπορεί να αποκαλέσει ανοησία ή βλακεία το να αναφέρει κάποιος εμπειρίες από μια άγνωστη περιοχή ,όπως είναι η «ονειροχώρα».
Ο καθένας μπορεί να έχει περισσότερες ή λιγότερες ονειρικές εμπειρίες κατά την διάρκεια μιας ζωής.
Μερικές από αυτές είναι ολόκληρα νοητικά οικοδομήματα σε ένα μη γεωγραφικό χάρτη του υποσυνείδητου μας.
Είμαι ένα άτομο, όπου τα όνειρα λειτουργούν αποτελεσματικότερα και πιο σωστά από ότι η αληθινή ζωή πράττει.

Τι είναι πραγματική ζωή τέλος πάντων ;

Μερικές φορές αισθάνομαι ότι η μόνη αληθινή ζωή που έχω βιώσει μέχρι σήμερα είναι η ονειρική ζωή.
Μοιάζει σαν κάποιος να πατάει ένα κουμπί και πλέω στο αληθινά αξιαγάπητο μονοπάτι της ζωής μου.
Βαδίζω στην αστερόσκονη των ονείρων και το απολαμβάνω!
Μερικές φορές τα όνειρα μοιάζουν με μια μαλακή λίμνη από καθαρό ήσυχο νερό , που είναι γνήσια ροή ενέργειας.
Εδώ και εκεί εξαιρετικές πνευματικές οντότητες παρεμβαίνουν σε αυτή την ηρεμία του πνεύματος., μοιραζόμενες μια κοινή ζωή και τις ονειρικές ευκολίες με εμένα σαν να είμαστε γείτονες στην ίδια γειτονιά.
Είναι τόσο γνωστές, αλλά και σε απόσταση από εμένα, αλλά ουσιαστικά είναι καλόβολες και εξυπηρετικές ,ώστε παραδέχομαι να πω ότι είναι η αγαπητή μου οικογένεια.
Μια οικογένεια από μια κοσμική περιοχή , που κατοικεί στο υποσυνείδητο και περιμένει να εμφανιστεί όταν κοιμάμαι ή μια κοσμική σύνδεση με ανώτερες δυνάμεις που εκπληρώνεται κάτω από ένα μη κατανοητό για τους ανθρώπους τρόπο;
Πιστεύω ότι οι άνθρωποι δεν είμαστε πλέον μοναχικές οντότητες σε αυτή την πραγματικότητα και είμαστε μέρος ενός αγαπημένου Σύμπαντος.
Πλέοντας στην αστρόσκονη των ονείρων είναι αποκλειστική απόδειξη ότι η Κοσμική Δύναμη μας προτρέπει να ακολουθήσουμε απροσδιόριστα μονοπάτια με τυφλή πίστη με σκοπό να κερδίσουμε την σταθερότητα μας και την ενδυνάμωση μας μαζί με την υπομονή σύμφωνα με ένα Θεϊκό Σχέδιο.

*Μικρές ιστορίες

Copyright Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-ποιήτρια

http://endlessjourney.ning.com/

http://www.endless-journey.gr/

ΖΗΤΩ Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ!

Μια απρόσμενη διακοπή ρεύματος μου έδωσε την ευκαιρία να γράψω δυο αράδες στο ημερολόγιο μου, ένα ακόμη ημερολόγιο που φτάνει προς το τέλος του.
Αυτό σηματοδοτεί την αγορά ενός νέου, όπου και αυτό , όπως και τα προηγούμενα θα περιλαμβάνει νέες ανεξιχνίαστες εμπειρίες και ανεπανάληπτα βιώματα.
Τουλάχιστον τα ημερολόγια έχουν ένα προτέρημα : παραμένουν εχέμυθοι και πάνω από όλα πιστοί φίλοι.
Όχι σαν κάποιους άλλους που σε αφήνουν στην μέση του πουθενά για να ακολουθήσουν το δρόμο τους (ή το συμφέρον τους).
Μπράβο στην διακοπή του ρεύματος , γιατί έτσι άφησα τον εαυτό μου να παραμείνει λίγο μακριά από την οθόνη του υπολογιστή.
Πριν από αυτό το γεγονός όμως διάβαζα ένα κείμενο μιας φίλης από το facebook, το οποίο δεν ήταν παρά προσωπικές φωτεινές διαπιστώσεις της .
Η αλήθεια είναι ότι ένιωσα περίεργα, γιατί από την μια πλευρά διαπίστωνα για μια ακόμη φορά πόσες κοινές εμπειρίες και βιώματα έχω με εκατοντάδες ανθρώπους σε ολόκληρη την υφήλιο , αλλά και από την άλλη ένιωσα μια μικρή ανησυχία και ένα παράπονο για το πόσο μόνη νιώθω χωρίς κάποια σημάδια στην ζωή μου , χωρίς καθοδήγηση …

«Εεε…Είμαι και εγώ εδώ…Μήπως με ξεχάσατε;»
«Μήπως έκανα κάτι λάθος;»

Τίποτα λάθος και καμία εγκατάλειψη….

Όλα είναι στο μυαλό , μια απελπισμένη προσπάθεια του νου να κρατηθεί μπροστά από τις καταστάσεις σαν ηγέτης στην ζωή μου .
Δυστυχώς για τον νου και της εσωτερικής κριτικής τα μηνύματα έρχονται με διάφορους τρόπους…

Όπως αυτόν εδώ!

Φαινομενικά η ζωή μοιάζει να είναι στατική χωρίς εξέλιξη .Όλα μοιάζουν αδρανή .

Είναι όμως;

Μέσα μου νιώθω μια αλλαγή .Κάτι σαν κύμα ρευστής ενέργειας .
Σαν να με αγκαλιάζει μια αόρατη , φωτεινή , αύρα μια ενεργειακή δίνη , ένα πέπλο αγάπης .
Πάντα προστατευτικό και τόσο ζωντανό σαν μανδύας που με κάνει να νιώθω διάφανη και δυνατή παράλληλα.

«Πως λες ότι είσαι μόνη σου;»

Και συνεχίζει με εκείνη την ζαφειρένια απόχρωση…

«Μάλλον φταίει εκείνο το σημείο του εαυτού σου , που θέλει να τα εκλογικεύει τα πάντα και να θέλει αποδείξεις για καθετί , ακόμη και για τον αέρα που αναπνέει…»

«Is that air that you breath?»

Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη από την ίδια την Αγάπη;

«Για να γράψεις για την Αγάπη οφείλεις να την γνωρίσεις .

Όλα τα πράγματα χρειάζονται πρώτα μια ατομική, εσωτερική γνωριμία.
Πώς να βιώσεις την αγάπη αν δεν την ζήσεις?
Η ψυχή ζητάει να μάθει».

Το ρεύμα επέστρεψε και έφυγε πάλι , αλλά ποιος ενδιαφέρεται;

Το εσωτερικό Φως πάντα ζει μέσα μας , αλλά πόσοι το γνωρίζουν αυτό;
Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι βυθισμένοι στις ιδιοτελείς και επίπλαστες επιδιώξεις τους και στα εξωτερικά ερεθίσματα.
Κάποιοι μαθαίνουν και κάποιοι όχι.
Κάποιοι επιμένουν να στρέφουν τα μάτια τους σε οτιδήποτε άλλο παρά στην Αγάπη .

Οι παλιές εικόνες μας κρατούν δέσμιους και η στροφή στην Αγάπη σημαίνει νέες εικόνες , πάλη και αγώνα.

Πόσοι αντέχουν κάτι τέτοιο;

Ακόμη μιλάμε για μίσος, πικρία και οργή;
Μάλλον θα μιλάμε ακόμη , μέχρι να φτάσει η στιγμή να διώξουμε από μέσα μας όλα τα παράσιτα που τόσο ύπουλα έσπειραν μέσα μας.

Ποιοι έχουν το θάρρος να βγουν έξω ανοικτά να μιλήσουν για όλα αυτά ;

«Κάποιοι επιλέχτηκαν γι’ αυτό τον σκοπό και ακολουθούν την αποστολή τους , όσο δύσκολη και να φαίνεται.

Γι’ αυτό μην νιώθετε μόνοι σας , γιατί δεν είστε!
Είστε πιο κοντά από ποτέ σε αυτό που ονομάζουμε σύνδεση με την Πηγή και να που σύντομα θα δούμε το Φως να λάμπει στο βάθος του ορίζοντα σαν ένα μακρινό αστέρι στον Ουρανό της δικής μας Βηθλεέμ» .

*Μικρές ιστορίες

Copyright Κατερίνα Κωστάκη
25/10/2009

http://endlessjourney.ning.com/

http://www.endless-journey.gr/