Showing posts with label ΑΡΘΡΑ. Show all posts
Showing posts with label ΑΡΘΡΑ. Show all posts

Sunday, December 4, 2011

Η δύναμη της Γνώσης


"Η  Γνώση είναι δύναμη" –Σερ Φράνσις Μπέικον


Η Γνώση βοηθάει να απελευθερωθούμε και αποτελεί μια λυτρωτική διαδικασία,ακόμη και αν φαίνεται αρκετές φορές επώδυνη.

Όταν γνωρίζεις, μαθαίνεις ,τότε εξελλίσεσαι.

Για ποιά Γνώση μιλάμε όμως ;




Στην εποχή της υπερπληροφόρησης , που μοιάζει με ποτάμι που ξεχυλίζει
 και παρασύρει με τα ορμητικά του νερά οτι βρεί στο διάβα του,κινδυνεύει κανείς να παρασυρθεί απο το ρεύμα ,και πολύ πιθανόν να χαθεί.

Μόνο ορίζοντας ή ακόμη καλύτερα οριοθετώντας τι είδους πληροφορίες χρειάζεται κανείς,αλλά και ποιά επεξεργασία οφείλει να κάνει 
σε αυτή την πληροφορία,πριν την αφήσει να πέσει
 στο κανάλι του υποσυνείδητου ,τότε αυτή η πληροφορία είναι ωφέλιμη.

Μιάς και μιλάμε για ποτάμια και χειμάρρους ,μαζί με το φουσκωμένο ρεύμα περνούν ξύλα,σκουπίδια ,απομεινάρια δέντρων και κλαδιών.

Όταν πιάνεις στην αποχή σου τα υπολλείματα ενός καταστροφικού ρεύματος ,δηλαδή τα υπολλείματα μιας διαστρεβλωμένης γνώσης (παραπληροφόρηση),
 και μιας μη υγιούς γνώσης (παραπλάνησης ),τότε το υποσυνείδητο αναμφίβολα γεμίζει σκουπίδια.

Ως συνήθως η απόχη τελικά είναι τα υπολλείματα ή σκουπίδια,και το θύμα εσυ!

Δυστυχώς ο κόσμος μας είναι γεμάτος τέτοια σκουπίδια και παγίδες.

Πολλές ωραιοποιημένες πληροφορίες παραμένουν σαν το χρυσωμένο χάπι ,που στην πραγματικότητα είναι πικρό.

Η τηλεόραση,η βιομηχανία του θεάματος ,ο κινηματογράφος είναι γεμάτα απο σκουπίδα και πραπλανητικές ιδέες , οι οποίες περνούν μέσα απο υποσυνείδητα μηνύματα.

Μέσα στον σωρό υπάρχουν όμως κρυμμένα μικρά διαμάντια.

Εκεί έγκειται η ικανότητα ενός υγιούς νου, με κριτική σκέψη ,στο να μπορεί να διαλέγει τα μικρά διαμάντια και να αφήνει τα σκουπίδια.

Πόσοι έχουν την δύναμη να αντισταθούν στα δήθεν ενημερωτικά δελτία, στις τρομολάγνες
 και μακάβριες  ειδήσεις , στα στημένες παρουσιάσεις λαιφ σταιλ ,την εθιστική κουτσομπολίστικη κουλτούρα του κανιβαλισμού;

Πόσοι κλείνουν τους δέκτες τους (τηλεοπτικούς και μη )μπροστά στην μεταλλακτική δύναμη της τηλεόρασης;

Ο εθισμός είναι μεγάλος , όπως και ο πειρασμός.

Οι άρχοντες της βιομηχανίας των τηλε-σκουπιδιών και του υπερθεάματος γνωρίζουν 
πολύ καλά την λάγνα κυριαρχία των κατώτερων ενστίκτων του ανθρώπου .

Αυτοί λοιπόν που κινούν τα νήματα  και τις μαριονέτες τους 
γνωρίζουν τις τακτικές ελέγχου της ανθρωπότητας,εφόσον γνωρίζουν
 την ανθρώπινη ψυχολογία .

Μόνο γνωρίζοντας μπορείς να ενδυναμώσεις πνευματικά, και να αντισταθείς στους ύπουλους πειρασμούς.

Εφόσον το γνωρίζεις ,μπορείς να μεταφέρεις το μήνυμα και σε άλλους συνανθρώπους σου.


Λοιπόν τι περιμένεις;



Copyright Κατερίνα Κωστάκη
Συγγραφέας-ποιήτρια


Επισκεφτείτε την νέα μου ιστοσελίδα , η οποία προς το παρόν
 είναι τόσο στην ελληνική, όσο και  στην αγγλική γλώσσα.



Επίσης στο κανάλι μου στο Youtube ,μπορείτε να παρακολουθήσετε
 αρκετά βίντεο τόσο στα ελληνικά ,όσο και στα αγγλικά.


Tuesday, December 29, 2009

Η Σπηλιά του Πλάτωνα και η Αλήθεια



Πόσοι αληθινά έχουν νιώσει αυτή την αίσθηση της "ενεργειακής αγάπης" να τους κατακλύζει όλο το τελευταίο διάστημα ;

Σίγουρα αρκετοί από εσάς , κάποιοι άλλοι ίσως όχι .

Όποια και να είναι η αίσθηση αυτής της ενέργειας από το σύνολο των ανθρώπων , η ενέργεια υπάρχει .

Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν μια - έστω και υποσυνείδητη - αίσθηση ότι κάτι διαφορετικό πλανιέται στην ατμόσφαιρα , κάτι που είναι έτοιμο να αποκαλυφθεί στον κόσμο.

Οι αλλαγές αυτές στην ανθρώπινη συνείδηση δεν είναι ως επί το πλείστον ορατές με γυμνό μάτι , αλλά γίνονται αντιληπτές μέσα από εσωτερική ανάλυση.
Όσοι τελικά δεν έχουν κοιτάξει ποτέ βαθύτερα σε ένα επίπεδο πολύ πιο πέρα από αυτό που αντιλαμβάνεται το ανθρώπινο μάτι ,τότε προφανώς έχουν εγκλωβιστεί σε μια ατομική
χρονοσφαίρα, δικής τους προέλευσης και δημιουργίας.

Έχει χτίσει με λίγα λόγια ο καθένας το δικό του κόσμο , στον οποίο κινείται χωρίς πολλές φορές και ο ίδιος να το αντιλαμβάνεται , γιατί η δυναμική αυτού του «κόσμου» είναι να δεσμεύει τον άνθρωπο, έτσι όλα να κινούνται με γνώμονα αυτό που αντιλαμβάνεται με τις πέντε αισθήσεις, άρα καθαρά υποκειμενικά .

Αυτός ο κύκλος περιλαμβάνει αρχετυπικά πρότυπα , πολλές φορές δελεαστικά, τα οποία δεν είναι στην πραγματικότητα παρά μόνο το δόλωμα για να οδηγήσουν την ανθρωπότητα , ή τουλάχιστον όσους τσιμπήσουν το δόλωμα, κατευθείαν στην κουνελότρυπα.

Ποτέ δεν ξέρεις ποιο είναι το δόλωμα, και φυσικά πόσο βαθειά είναι η κουνελότρυπα …

Αυτό μπορεί να το αντιληφθεί μόνο κάποιος που έχει την δυνατότητα να κοιτάζει «από ψηλά» , να κοιτάζει πάνω από αυτόν τον «κύκλο», μέσα στον οποίο είναι εγκλωβισμένη η ανθρωπότητα.

Μόνο έτσι βλέπει κανείς τις δυο πλευρές : την μια στην οποία ζει το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου , βυθισμένος στην ψευδαίσθηση , και από την άλλη πλευρά, όπου η ζωή ξετυλίγεται μέσα από την μαγεία της αλήθειας , της έμπνευσης , της δημιουργικότητας και της αγάπης.

Είναι πολύ εύκολο να γνωρίσει κανείς τους μεν και τους δε , γιατί η ίδια η συμπεριφορά τους προδίδει .

Όταν κάποιος ανήκει στην πρώτη πλευρά ζει μέσα στο άγχος , τον φόβο, στην αγωνία, στην αιώνια αναζήτηση της επικράτησης , του ελέγχου και της κυριαρχίας, επιδιώκοντας να εξυπηρετήσει τις προσωπικές του αγωνίες και ανασφάλειες σε βάρος των συνανθρώπων του.

Όσοι ζουν στην άλλη πλευρά, ήδη έχουν συναντήσει το ρεύμα της αρμονίας, την θεαματική ροή της ενεργειακής δύναμης, που προέρχεται από την αγάπη και την προσφορά και κατά επέκταση ζουν μέσα στο πνεύμα της ηρεμίας, και της πνευματικής ανάπτυξης.

Σίγουρα οι κατοικούντες στην πρώτη κατηγορία δύσκολα μπορούν να αντιληφθούν το μεγαλείο της δεύτερης, μιας και ο ιστός που περιτυλίγεται γύρω τους γίνεται περισσότερο σφιχτός .

Όπως ακριβώς περιγράφεται στην γνωστή πλέον « Η Σπηλιά του Πλάτωνα» όσοι βγαίνουν στο Φως και γνωρίζουν την αλήθεια, επιστρέφουν πίσω για να βοηθήσουν τους συντρόφους τους, οι οποίοι όμως δεν πιστεύουν την «αλήθεια», γιατί παραμένουν δεμένοι και ελεγχόμενοι από τις σκιές (ή και προσωπικούς τους δαίμονες).

Στα μάτια των ανθρώπων που συνεχίζουν να ζουν στο σκοτάδι της ψυχής τους , όσοι έφτασαν στο Φως και ονομάζουν την Αλήθεια μοιάζουν γελοίοι , τρελοί ή και επικίνδυνοι.

Κοιτάξτε όμως πόσο δύσκολες φαίνονται οι σημερινές καταστάσεις για τον κόσμο: βία, οικονομική κρίση , απειλές, επιθέσεις , άμυνα, κακοποίηση, εγκληματικότητα…πολύ μακρύς κατάλογος.

Οι περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν να αποφύγουν να συνδιαλεχθούν με την αλήθεια.

Με λίγα λόγια προτιμούν να αδιαφορήσουν εντελώς.

Επιθυμούμε όμως να ζούμε σε ένα τέτοιο κόσμο;

Πέρασε αρκετός καιρός απο τότε που διάβασα το βιβλίο της Μαρσίνιακ «Κομιστές της Αυγής» , στο οποίο οι Πλειάδειοι αναφέρουν ότι δεν πρέπει να σπρώχνουμε κάτω από το χαλάκι ότι φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε», και νομίζω οτι έχουν απόλυτο δίκιο.

Το να μην αντιμετωπίζουμε όσα μας φοβίζουν , φέρνει σαν αποτέλεσμα να επανέρχεται αυτός ο φόβος δριμύτερος.

Κανένας δεν πρέπει να αδιαφορεί ή να κρύβεται απο την αλήθεια (να στρουθοκαμηλίζει...) , αλλά να συμμετέχει με την καρδιά του, με τα αισθήματα του, με όλη του την ύπαρξη, ακόμη και σε αυτό που ονομάζεται «ψεύτικη πραγματικότητα», η οποία δεν είναι τίποτε άλλο παρά δημιούργημα των ίδιων των σκέψεων και πράξεων όλων των ανθρώπων.

Οι σκέψεις της βίας και της κακοποίησης αναπαράγουν το ίδιο πράγμα, δηλαδή επαναλαμβανόμενη βία και κακοποίηση.

Αν επιθυμούμε πραγματικά να εξαλειφθούν τα φαινόμενα αυτά, τότε οι σκέψεις μας είναι απαραίτητο να συντονίζονται με την αγάπη, ειρήνη, αρμονία.
Αυτή είναι η θεραπεία που μπορούμε να προσφέρουμε στην πληγωμένη κοινωνία μας, και κατ’ επέκταση στον πλανήτη πάνω στον οποίο ζούμε.

Ουσιαστικά αυτή είναι η ουσία όλων των διδαχών, μηνυμάτων, κειμένων, λόγων και διδασκαλιών, όλων των φωτεινών οδηγών ( και αναληφθέντων δασκάλων), που έζησαν ή ζουν στον κόσμο μας.

Είναι η Αγάπη που δίδαξε ο Ιησούς ,ο οποίος γνώριζε την ύστατη αλήθεια και την μετέδωσε στους συνανθρώπους του.

Είναι η αλήθεια που διδάχτηκε και μεταφέρθηκε με διάφορους τρόπους , αλλά οι άνθρωποι φρόντισαν να ξεχάσουν στο πέρασμα του χρόνου.

Αυτή η εποχή μας επιτρέπει να θυμηθούμε ποιοι είμαστε, να συνδεθούμε με την Ανώτερη Πηγή (Θεός), να επιτρέψουμε στην Αγάπη να επιστρέψει στην Εστία της (στο κέντρο της καρδιάς), και να μας οδηγήσει αυτή η ενέργεια πίσω στην πηγή των Πάντων , εκεί όπου πραγματικά ανήκουμε.

Αυτό το ταξίδι μας αποζημιώνει για όσα ζήσαμε, ζούμε και θα συνεχίσουμε να ζούμε, γιατί είναι ταξίδι της χαράς.

Είναι το τραγούδι της Αγάπης, που διαδίδεται από όλες τις ανθρώπινες καρδιές, που αφυπνίζονται η μια μετά την άλλη, και ενθυμούνται «ποιες είναι».

Ας το τραγουδήσουμε σαν παιδιά του αληθινού Θεού, γιατί πραγματικά το αξίζουμε.

Αξίζουμε μια καλύτερη ζωή, και πάνω από όλα τον σεβασμό και την εκτίμηση .

Αξίζουμε να ζήσουμε μέσα στην αγκαλιά της αγάπης και της ειρήνης .

Αξίζουμε να ζήσουμε μέσα στην αλήθεια και στο φως , αλλά αυτό θα επιτευχθεί όταν οι ίδιοι αναγνωρίσουμε την αξία μας και πολεμήσουμε γι αυτήν .


Copyright Κατερίνα Κωστάκη
Συγγραφέας-ποιήτρια


Thursday, October 29, 2009

ΚΟΣΜΙΚΗ ΔΙΑΝΟΙΑ





Copyright Κατερίνα Κωστάκη
Συγγραφέας - ποιήτρια

Wednesday, October 28, 2009

Σκέψεις

Πόσο εύκολο είναι για έναν άνθρωπο να εξετάσει όλες εκείνες τις μικρές αλήθειες που αποτελούν την στοιχειοθετημένη παρουσία του σε αυτή την πραγματικότητα ?
Είναι ένας μικρός απολογισμός πάνω σε όσα έχει ζήσει, πει ή πράξει συνειδητά ή ασυνείδητα, μια μικρή ή μεγάλη πορεία μέσα στον χρόνο σαν ένα ταξίδι πάνω σε έναν απέραντο αγεωγράφητο χώρο και σε έναν απροσδιόριστο χρόνο, σε ένα ιδεατό χωροχρόνο.
Όλα αυτά κάνοντας μια στροφή στο παρελθόν του, με αφετηρία την αρχή της ζωής του.
Φυσιολογικά το βέλος του χρόνου δεν γυρνάει πίσω, όμως η ανθρώπινη σκέψη καταφέρνει και μάλιστα με μεγάλη ταχύτητα !
Αυτή την σκέψη που φυλακίζουμε στο μυαλό μας και την δεσμεύουμε αντί να την αφήσουμε να ανθίσει, αποτελεί το μεγαλύτερο όπλο μας, ακόμη και αν δεν το έχουμε ακόμη συνειδητοποιήσει αρκετά καλά.
Κάποια στιγμή όσο και να μην το επιθυμείς πραγματικά η σκέψη στρέφει το ανήσυχο βλέμμα της στο παρελθόν.
Κοιτάζει σε κάποιο σημείο - της μέχρι τώρα πορείας σου - στο πέρασμα του χρόνου, που άφησε τα σημάδια του πάνω στον βιβλίο της ζωής σου, και τότε απλά…….. αναρωτιέσαι!
Αναρωτιέσαι όχι τι έπραξες, αλλά τι δεν έπραξες! Οι επιλογές που είχες να κάνεις και δεν τις έκανες, οι ενέργειες που έπρεπε να ολοκληρώσεις και δεν το κατόρθωσες και οι πράξεις που δε έγιναν , ενώ έπρεπε να γίνουν.
Τώρα που κάθεσαι αμέριμνος στην μοναξιά της σκέψης, έχοντας σαν μόνο κριτή τον ίδιο τον εαυτό σου, δεν υπάρχει σημείο που μπορείς να κρυφτείς, να φυλαχτείς ή να παραβλέψεις.
Ίσως τότε αναλογίζεσαι ότι μεγαλύτερη σημασία έχει να κάνεις ευσυνείδητες και σοφές επιλογές, που καρπίζουν αργά –αργά και ανθοφορούν με τον καιρό ανεβάζοντας στα ύψη σε μια σταθερή λαμπροφορούσα πορεία, παρά ασυνείδητες και παράλογες, που σαν κομήτη σε ανεβάζουν και μετά σε ρίχνουν πίσω στην Γη.
Άλλωστε- όπως είπε κάποιος σοφός- ο καθένας κρίνεται όχι γιατί έπραξε κάτι σκοτεινό και σκόπιμο, αλλά γιατί ενώ είχε την ευκαιρία να πράξει το φωτεινό και ωφέλιμο, δεν το έκανε!
Οι αξίες σμιλεύονται, οι πράξεις καταγράφονται, τα έργα αναδεικνύουν.

Η πορεία μέσα στην ζωή πάντα το επιβεβαιώνει ….
Ίδωμεν!

Copyright Κατερίνα Κωστάκη
Συγγραφέας-Αρθρογράφος


Υ. Γ .Οι καλύτερες απαντήσεις σε όλα είναι σίγουρα κάπου μέσα μας .Αρκεί να κάνουμε επιτέλους εκείνο το μικρό ταξίδι, που όλο ξεκινάμε, αλλά σταματάμε. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν….

Tuesday, October 27, 2009

Αστερόσκονη απο όνειρα


Ένα άσχετο, από κοσμικά μυστήρια, άτομο μπορεί να αποκαλέσει ανοησία ή βλακεία το να αναφέρει κάποιος εμπειρίες από μια άγνωστη περιοχή ,όπως είναι η «ονειροχώρα».
Ο καθένας μπορεί να έχει περισσότερες ή λιγότερες ονειρικές εμπειρίες κατά την διάρκεια μιας ζωής.
Μερικές από αυτές είναι ολόκληρα νοητικά οικοδομήματα σε ένα μη γεωγραφικό χάρτη του υποσυνείδητου μας.
Είμαι ένα άτομο, όπου τα όνειρα λειτουργούν αποτελεσματικότερα και πιο σωστά από ότι η αληθινή ζωή πράττει.

Τι είναι πραγματική ζωή τέλος πάντων ;

Μερικές φορές αισθάνομαι ότι η μόνη αληθινή ζωή που έχω βιώσει μέχρι σήμερα είναι η ονειρική ζωή.
Μοιάζει σαν κάποιος να πατάει ένα κουμπί και πλέω στο αληθινά αξιαγάπητο μονοπάτι της ζωής μου.
Βαδίζω στην αστερόσκονη των ονείρων και το απολαμβάνω!
Μερικές φορές τα όνειρα μοιάζουν με μια μαλακή λίμνη από καθαρό ήσυχο νερό , που είναι γνήσια ροή ενέργειας.
Εδώ και εκεί εξαιρετικές πνευματικές οντότητες παρεμβαίνουν σε αυτή την ηρεμία του πνεύματος., μοιραζόμενες μια κοινή ζωή και τις ονειρικές ευκολίες με εμένα σαν να είμαστε γείτονες στην ίδια γειτονιά.
Είναι τόσο γνωστές, αλλά και σε απόσταση από εμένα, αλλά ουσιαστικά είναι καλόβολες και εξυπηρετικές ,ώστε παραδέχομαι να πω ότι είναι η αγαπητή μου οικογένεια.
Μια οικογένεια από μια κοσμική περιοχή , που κατοικεί στο υποσυνείδητο και περιμένει να εμφανιστεί όταν κοιμάμαι ή μια κοσμική σύνδεση με ανώτερες δυνάμεις που εκπληρώνεται κάτω από ένα μη κατανοητό για τους ανθρώπους τρόπο;
Πιστεύω ότι οι άνθρωποι δεν είμαστε πλέον μοναχικές οντότητες σε αυτή την πραγματικότητα και είμαστε μέρος ενός αγαπημένου Σύμπαντος.
Πλέοντας στην αστρόσκονη των ονείρων είναι αποκλειστική απόδειξη ότι η Κοσμική Δύναμη μας προτρέπει να ακολουθήσουμε απροσδιόριστα μονοπάτια με τυφλή πίστη με σκοπό να κερδίσουμε την σταθερότητα μας και την ενδυνάμωση μας μαζί με την υπομονή σύμφωνα με ένα Θεϊκό Σχέδιο.

*Μικρές ιστορίες

Copyright Κατερίνα Κωστάκη
Συγγραφέας-ποιήτρια

Monday, October 26, 2009

ΖΗΤΩ Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ!


Μια απρόσμενη διακοπή ρεύματος μου έδωσε την ευκαιρία να γράψω δυο αράδες στο ημερολόγιο μου, ένα ακόμη ημερολόγιο που φτάνει προς το τέλος του.
Αυτό σηματοδοτεί την αγορά ενός νέου, όπου και αυτό , όπως και τα προηγούμενα θα περιλαμβάνει νέες ανεξιχνίαστες εμπειρίες και ανεπανάληπτα βιώματα.
Τουλάχιστον τα ημερολόγια έχουν ένα προτέρημα : παραμένουν εχέμυθοι και πάνω από όλα πιστοί φίλοι.
Όχι σαν κάποιους άλλους που σε αφήνουν στην μέση του πουθενά για να ακολουθήσουν το δρόμο τους (ή το συμφέρον τους).
Μπράβο στην διακοπή του ρεύματος , γιατί έτσι άφησα τον εαυτό μου να παραμείνει λίγο μακριά από την οθόνη του υπολογιστή.
Πριν από αυτό το γεγονός όμως διάβαζα ένα κείμενο μιας φίλης από το facebook, το οποίο δεν ήταν παρά προσωπικές φωτεινές διαπιστώσεις της .
Η αλήθεια είναι ότι ένιωσα περίεργα, γιατί από την μια πλευρά διαπίστωνα για μια ακόμη φορά πόσες κοινές εμπειρίες και βιώματα έχω με εκατοντάδες ανθρώπους σε ολόκληρη την υφήλιο , αλλά και από την άλλη ένιωσα μια μικρή ανησυχία και ένα παράπονο για το πόσο μόνη νιώθω χωρίς κάποια σημάδια στην ζωή μου , χωρίς καθοδήγηση …

«Εεε…Είμαι και εγώ εδώ…Μήπως με ξεχάσατε;»
«Μήπως έκανα κάτι λάθος;»

Τίποτα λάθος και καμία εγκατάλειψη….

Όλα είναι στο μυαλό , μια απελπισμένη προσπάθεια του νου να κρατηθεί μπροστά από τις καταστάσεις σαν ηγέτης στην ζωή μου .
Δυστυχώς για τον νου και της εσωτερικής κριτικής τα μηνύματα έρχονται με διάφορους τρόπους…

Όπως αυτόν εδώ!

Φαινομενικά η ζωή μοιάζει να είναι στατική χωρίς εξέλιξη .Όλα μοιάζουν αδρανή .

Είναι όμως;

Μέσα μου νιώθω μια αλλαγή .Κάτι σαν κύμα ρευστής ενέργειας .
Σαν να με αγκαλιάζει μια αόρατη , φωτεινή , αύρα μια ενεργειακή δίνη , ένα πέπλο αγάπης .
Πάντα προστατευτικό και τόσο ζωντανό σαν μανδύας που με κάνει να νιώθω διάφανη και δυνατή παράλληλα.

«Πως λες ότι είσαι μόνη σου;»

Και συνεχίζει με εκείνη την ζαφειρένια απόχρωση…

«Μάλλον φταίει εκείνο το σημείο του εαυτού σου , που θέλει να τα εκλογικεύει τα πάντα και να θέλει αποδείξεις για καθετί , ακόμη και για τον αέρα που αναπνέει…»

«Is that air that you breath?»

Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη από την ίδια την Αγάπη;

«Για να γράψεις για την Αγάπη οφείλεις να την γνωρίσεις .

Όλα τα πράγματα χρειάζονται πρώτα μια ατομική, εσωτερική γνωριμία.
Πώς να βιώσεις την αγάπη αν δεν την ζήσεις?
Η ψυχή ζητάει να μάθει».

Το ρεύμα επέστρεψε και έφυγε πάλι , αλλά ποιος ενδιαφέρεται;

Το εσωτερικό Φως πάντα ζει μέσα μας , αλλά πόσοι το γνωρίζουν αυτό;
Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι βυθισμένοι στις ιδιοτελείς και επίπλαστες επιδιώξεις τους και στα εξωτερικά ερεθίσματα.
Κάποιοι μαθαίνουν και κάποιοι όχι.
Κάποιοι επιμένουν να στρέφουν τα μάτια τους σε οτιδήποτε άλλο παρά στην Αγάπη .

Οι παλιές εικόνες μας κρατούν δέσμιους και η στροφή στην Αγάπη σημαίνει νέες εικόνες , πάλη και αγώνα.

Πόσοι αντέχουν κάτι τέτοιο;

Ακόμη μιλάμε για μίσος, πικρία και οργή;
Μάλλον θα μιλάμε ακόμη , μέχρι να φτάσει η στιγμή να διώξουμε από μέσα μας όλα τα παράσιτα που τόσο ύπουλα έσπειραν μέσα μας.

Ποιοι έχουν το θάρρος να βγουν έξω ανοικτά να μιλήσουν για όλα αυτά ;

«Κάποιοι επιλέχτηκαν γι’ αυτό τον σκοπό και ακολουθούν την αποστολή τους , όσο δύσκολη και να φαίνεται.

Γι’ αυτό μην νιώθετε μόνοι σας , γιατί δεν είστε!
Είστε πιο κοντά από ποτέ σε αυτό που ονομάζουμε σύνδεση με την Πηγή και να που σύντομα θα δούμε το Φως να λάμπει στο βάθος του ορίζοντα σαν ένα μακρινό αστέρι στον Ουρανό της δικής μας Βηθλεέμ» .

*Μικρές ιστορίες

Copyright Κατερίνα Κωστάκη
25/10/2009

Thursday, October 22, 2009

Προσφορά και πρόθεση : Η θριαμβευτική πορεία της Γαίας προς το Φως



Πέρασε καιρός από την πρώτη στιγμή που άρχισα συνειδητά να γράφω τα βιώματα μου , και όλα όσα προέρχονται από την καρδιά, τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο μπορώ να μοιραστώ μαζί σας την αγάπη μου και το ενδιαφέρον μου, αλλά και να προσθέσω και εγώ με την σειρά μου ένα μικρό πετραδάκι στο ολόλαμπρο οικοδόμημα του Σύμπαντος .
Το πετραδάκι αυτό ονομάζεται «προσφορά» και η θέληση μας να το θέσουμε πάνω στον άϋλο τοίχο της Συμπαντικής διασύνδεσης ονομάζεται «πρόθεση».
Προσφέρουμε από την ψυχή μας , έστω αυτό το ελάχιστο που μπορούμε να προσφέρουμε .
Ένα μικρό δώρο χαράς και ευγνωμοσύνης προς τους συνανθρώπους μας.

Ένα μυστικό : Η πρόθεση να προσφέρουμε είναι πολύ πιο σημαντική σαν ενέργεια πιο πολύ και από την ίδια την προσφορά.

Φανταστείτε έναν κόσμο , όπου ο καθένας στέλνει αυτό το μικρό απόθεμα ψυχής σε φίλους και συνανθρώπους , υποστηρίζοντας κάθε ύψιστο αγαθό με την προσωπική του προσπάθεια και βούληση.
Δημιουργείται σιγά –σιγά ένας μικρός συναισθηματικός , ψυχικός , κοινωνικός ιστός , πάντα αόρατος από τα ανθρώπινα μάτια, αλλά υπαρκτός και διαισθήσιμος (ίσως για τους λίγους…).
Η συνοχή και αντοχή του είναι εφικτή και αποτελεσματική παρά μόνο σε σύνδεση με άλλους ιστούς.
Πολύ απλά δημιουργούμε τις απαραίτητες διασυνδέσεις για μια καλύτερη κοινωνία-ανθρωπότητα , όπου εκλείπουν οι αρνητικότητες.
Ήδη στον πλανήτη μας ( δεν το διαισθάνεστε; ) έχουν δημιουργηθεί αλυσιδωτές ενεργειακές διασυνδέσεις μέσα από κοινότητες, οργανισμούς, ομάδες, μέσα από τις οποίες μεταφέρονται τα μηνύματα της αγάπης και της αρμονίας από στόμα σε στόμα .
Σίγουρα αυτό που συμβαίνει είναι πρωτόγνωρο για τα ανθρώπινα δεδομένα .
Για πρώτη φορά το Φως συσπειρώνεται και συσπειρώνει την ανθρωπότητα και την οδηγεί σε άλλες διαστάσεις.
Σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για μια μετάβαση υπερφυσική, και όχι μόνο πολιτική – οικονομική-κοινωνική.
Αυτή την φορά το Φως ξεδιπλώνεται τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά και οδηγεί όσους ακολουθούν με πίστη και θέληση αυτό το φωτεινό μονοπάτι.
Επίσης οι ρίζες και οι δυνάμεις της οπισθοδρόμησης – όπως κάποιοι ονομάζουν τις σκοτεινές δυνάμεις - που επιθυμούν μια ανθρωπότητα σκοτεινή , κόβονται και οι άνθρωποι βαδίζουν στον δρόμο του πεπρωμένου ελεύθεροι από πνευματικά, νοητικά, συναισθηματικά δεσμά.
Αυτός είναι ο θρίαμβος του Φωτός απέναντι στην κατοχή της Γαίας από σκοτάδι χιλιετηρίδων.

Copyright Κατερίνα Κωστάκη
22/10/2009

Monday, October 19, 2009

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ!



Τι αισθήσεις μπορεί να αναδυθούν στο μυαλό διαβάζοντας ένα άρθρο για σχέσεις ?

Είναι ποτέ δυνατόν ένας τίτλος να δώσει αφορμή για εικόνες και σχέδια? Ο συγκεκριμένος..... πιθανόν ναι!

Η πρώτη εικόνα που σχηματίστηκε στο μυαλό μου διαβάζοντας αυτόν τον κατά τα άλλα γλαφυρό τίτλο-ήταν η εικόνα ενός ειδυλλιακού τοπίου βαπτισμένο στα χρώματα ενός φωτεινού ηλιοβασιλέματος (από κάποιο επίγειο τροπικό παράδεισο ....), όπου στην μέση δεσπόζουν οι ελκυστικές φιγούρες δυο ατόμων, που ολοκληρώνουν την παρουσίαση ενός αγαπημένου ζευγαριού.

Στο βάθος του ορίζοντα ταξιδεύουν μερικά αμέριμνα πουλιά, πάνω από μια ήρεμη ιριδίζουσα θάλασσα, μέσα από μια υποψία χουχουλιαστών σύννεφων.... Φανταστικό?

Κάπως έτσι μοιάζει η βάρκα της επονομαζόμενης « ερωτικής » σχέσης, η οποία ταξιδεύει σε ένα ανοικτό πέλαγος, χωρίς όμως να γνωρίζει ότι παρότι η θάλασσα ακύμαντη στο βάθος καραδοκούν μικρά, ύπουλα συννεφάκια.

Πριν τα σύννεφα φέρουν καταιγίδα, στο ανέφελο ξεκίνημα μιας σχέσης ή κάπου σε εκείνο το σημείο « μηδέν », πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι δεν υπάρχει πάντοτε κάποιο σημάδι ή σύνθημα αποτρεπτικό ή εκφοβιστικό. Όλα μοιάζουν τέλεια σκηνοθετημένα, σε μια παρτίδα σκακιού με συγκεκριμένους παίκτες, όρους και όρια. Κάποτε κοιτούσατε στην ίδια κατεύθυνση ( ή ο ένας στα μάτια του άλλου!).

Πως θα σας φαινόταν, αν σήμερα ο καθένας κοιτάει πλέον αλλού ? Οι σχέσεις των ανθρώπων και ιδιαίτερα των δυο φύλων όμως δεν είναι πάντοτε σταθερές ή συμπαγείς, εφόσον δεν είναι και τα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα . Οι γυναίκες και οι άνδρες λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο και αυτό οφείλεται στην συνεχή εξέλιξη (γενετική και ορμονική) του ανθρώπου .

Οι εποχές άλλαξαν, οι αντιλήψεις όμως?

Η διαφορετικότητα στην αντίληψη κάνει την εμφάνισή της κυρίως μέσα από την επικοινωνία. Καθώς ορθώνονται ανάμεσα μας τοίχοι που μας εμποδίζουν να καταλάβουμε τον σύντροφο μας και εκείνον εμάς, πρέπει να στραφούμε πρώτα στον εαυτό για να αναζητήσουμε τις απαντήσεις στα καίρια ερωτήματα:


Ποια είναι η καθημερινή μας ζωή?

Ποιες φροντίδες έχουμε αναλάβει?

Ποιο είναι το δυναμικό μας?

Τι αναζητάμε εν τέλει από την σχέση μας?

Η πιο ειλικρινής υπενθύμιση που μπορούμε να κάνουμε είναι το γεγονός ότι η ζωή μας κατακλύζεται από άπειρα γεγονότα, υποχρεώσεις, ευθύνες, προτεραιότητες κλπ.


Ο κατάλογος είναι ανεξάντλητος! Αν επιθυμείτε μπορείτε με την σειρά σας να προσθέσετε κάποια σημεία.....

Αυτό άλλωστε είναι το εύκολο κομμάτι! Το δύσκολο ξεκινάει όταν καλούμαστε να βρούμε ηχηρές απαντήσεις σε αυτό που λέγεται «αποκωδικοποίηση του συντρόφου».

Οι απαντήσεις όμως έρχονται μέσα από την ίδια την ζωή, που είναι μια συνεχής πηγή εμπειριών και γνώσης.

Κάθε σχέση και κατά συνέπεια και η ερωτική είναι απλούστατα η δημιουργία μιας ατέρμονης σύνδεσης διαφορετικών τρόπων, σκέψεων και συμπεριφορών. Τα πάντα στηρίζονται στην διαφορετικότητα, στην συνεχιζόμενη αλλαγή, στο απρόσμενο.

Τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο!

Κατά συνέπεια η προσπάθεια να αποφύγουμε ή να αποδράσουμε από μια σχέση με τον σύντροφο μας, όταν αυτή δεν αποδεικνύεται τόσο ευλύγιστη ή ικανοποιητική μοιάζει με την προσπάθεια να αποδράσουμε από τον εαυτό μας. Η προσπάθεια μας να αποκωδικοποιήσουμε τον σύντροφό μας είναι μια προσπάθεια να αποκωδικοποιήσουμε τα δικά μας αισθήματα, τον δικό μας εαυτό, γιατί μόνο εμείς έχουμε το προνόμιο να καθορίζουμε τελικά τι είναι εκείνο που πραγματικά επιθυμούμε η αναζητάμε στην προσπάθεια μας να κάνουμε την σχέση μας καλύτερη (δεν θα τολμούσα να πω τέλεια, γιατί δεν ξέρω αν υπάρχει τέλεια σχέση).

Τα αισθήματα και οι αισθήσεις μας αποτελούν κομμάτι της δικής μας προσωπικότητας και εμείς οι ίδιες καλούμαστε να τα διαχειριστούμε, όπως ακριβώς πιστεύουμε, σύμφωνα με το δικό μας « σύστημα αξιών ».

Είτε αυτό ονομάζεται επικοινωνία, κατανόηση, συζήτηση, γλώσσα του σώματος, είτε εσωτερική αναζήτηση και αγώνας, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι αυτός ο αγώνας γίνεται πρώτα μέσα μας και ότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένες οδηγίες ή manual, που να καθορίσουν πως θα οδηγήσουμε την βάρκα της σχέσης μας.

Σημασία έχει να πάρουμε στα χέρια μας το τιμόνι της ζωής μας, και να αναλάβουμε τις πρωτοβουλίες που θα μας οδηγήσουν σε μια ήρεμη, ισορροπημένη σχέση, στην οποία και τα δυο μέλη εκφράζουν τον καλύτερο, αληθινό και γεμάτο αρμονία εαυτό τους.


Καλή προσπάθεια!


Copyright Κατερίνα Κωστάκη


Συγγραφέας-Αρθρογράφος



Thursday, October 15, 2009

Δημιουργικός Οραματισμός


Δημιουργικός Οραματισμός είναι η τεχνική, όπου χρησιμοποιώντας την φαντασία μας μπορούμε να δημιουργήσουμε όλα όσα επιθυμούμε στην ζωή. Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή την τεχνική για να ασκήσουμε κάποιου είδους « έλεγχο» πάνω στην θέληση των ανθρώπων .

Οτιδήποτε δημιουργούμε επιστρέφει πίσω σε εμάς, είτε αυτό αναφέρεται σε συναισθήματα αγάπης, βοήθειας, συμπόνιας, είτε αρνητικά συναισθήματα.


Ο Δημιουργικός Οραματισμός λειτουργεί ως εξής:

> Πρώτα από όλα το Φυσικό Σύμπαν είναι ενέργεια και μαγνητίζει (έλκει).

> Η φυσική ενέργεια ακολουθεί την ιδέα , δηλαδή την νοητική ενέργεια.

> Οτιδήποτε στέλνουμε στο Σύμπαν επιστρέφει ή αντανακλάται σε εμάς .


Ποια βήματα πρέπει να ακολουθήσουμε στον Δημιουργικό Οραματισμό.
> Θέτουμε έναν στόχο.

> Δημιουργούμε μια καθαρή ιδέα ή εικόνα

> Συγκεντρωνόμαστε σε αυτή συχνά.

> Δίνουμε θετική ενέργεια.



1.Κάποια σημεία που είναι σημαντικά, ώστε να τα διατηρούμε καλά φυλαγμένα στο μυαλό μας είναι τα παρακάτω :

Είναι σημαντικό να ηρεμούμε, όταν χρησιμοποιούμε την τεχνική του Δημιουργικού Οραματισμού.

Όταν βρισκόμαστε σωματικά και νοητικά σε κατάσταση ηρεμίας , τότε αλλάζουμε την κυματική κατάσταση του εγκεφάλου μας.


2.Κάνουμε θετικές δηλώσεις σε ενεστώτα χρόνο, οι οποίες μας επιτρέπουν να αντικαταστήσουμε τα παλιά, φθαρμένα συστήματα του μυαλού μας και επιτρέπουν σε νέες ιδέες και σχέδια να εισχωρήσουν.

3.Επιτρέπουμε στον εαυτό μας να « είναι », να « υπάρχει » και οδηγούμε τον εαυτό μας μακριά από αγώνες, μάχες σκληρή προσπάθεια ή διαχείριση ανθρώπων και καταστάσεων.

4.Πηγαίνουμε με το « ρεύμα », ή την « ροή » του ποταμού της ζωής , δηλαδή δεν προσπαθούμε να πάμε εκεί που θέλουμε να πάμε, αλλά θέτουμε ξεκάθαρα στο Σύμπαν ότι θέλουμε να φθάσουμε κάπου και απλώς ακολουθούμε το ρεύμα της ζωής να μας οδηγήσει εκεί.

5.Αποδεχόμαστε το καλό. Αρκετοί από εμάς έχοντας ακολουθήσει αισθήματα μη αξίας σε μικρή ηλικία δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε ότι αξίζουμε να δεχτούμε « όλα τα καλά » από την ζωή.
Με τον Δημιουργικό Οραματισμό μαθαίνουμε να δεχόμαστε και να αγαπάμε την ζωή και τον εαυτό μας .

6.Μαθαίνουμε να προσφέρουμε, να δίνουμε και αποδεχόμαστε την καλοσύνη του Σύμπαντος.
Με αυτό τον τρόπο μοιραζόμαστε αλλά αφήνουμε χώρο για να έρθει (κυλήσει) ενέργεια σε εμάς.

Η ενέργεια μπορεί να έχει την μορφή της Αγάπης, συμπάθειας, φιλίας, υλική κατοχή, αναγνώριση κλπ.


Τέλος πρέπει να ανακαλύψουμε τον ανώτερο εαυτό μας, που δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια συνεργασία στην προσπάθεια μας να δημιουργήσουμε σε αυτή την ζωή, όπου συσχετιζόμαστε με διάφορα πράγματα που αγαπάμε να κάνουμε και έρχονται με ευκολία σε εμάς.

Μέσα μας γνωρίζουμε καλύτερα τι θέλουμε πετύχουμε και ποιος είναι ο Ανώτερος αυτός Σκοπός.

Τώρα θα καταλάβει κανείς ότι σο περισσότερο ερχόμαστε σε συμφωνία-εναρμόνιση με τον Ανώτερο Σκοπό μας σε συνδυασμό με τον Δημιουργικό Οραματισμό, τόσο περισσότερο πετυχαίνουμε σε υψηλό βαθμό ότι επιθυμούμε.

Χρειάζεται υπομονή και σύνδεση με την εσωτερική μας φωνή.

Τότε αρχίζουμε να βλέπουμε ορατά αποτελέσματα στην ζωή μας.



Copyright Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας- Αρθρογράφος




Monday, October 12, 2009

Πνευματικότητα :το τελευταίο μας οχυρό


Είναι μια μέρα ξεκούρασης και βρίσκω επιτέλους τον απαιτούμενο χρόνο να ξεφυλλίσω μια –κατά τα άλλα - ευυπόληπτη και σεβαστή ελληνική εφημερίδα , και ομολογώ πως νιώθω άκομψα απέναντι στους πηγαίους τίτλους με θέματα , που απασχολούν τον κόσμο, ελληνικό και μη.
Η πρώτη σκέψη που έρχεται στον νου μου είναι η αναφορά σε φαινόμενα και γεγονότα , που συμβαίνουν ανά την υφήλιο, και τα οποία είναι κατά την ταπεινή μου γνώμη τα πιο σημαντικά.
Γεγονότα που δεν πρέπει να μας αφήνουν αδιάφορους , γιατί αποτελούμε όλοι μας τους μικρούς κόκκους μιας τεράστιας κοινωνίας , η οποία περιλαμβάνει όχι μόνο το έθνος μας, αλλά και όλα τα έθνη του κόσμου.
Η αλήθεια είναι ότι περίμενα καιρό για να γράψω ένα άρθρο, το οποίο να υπερβαίνει τις επιφανειακές δηλώσεις των όποιων παραγόντων (πολιτικών και μη ), που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της κοινωνίας μας, στην πορεία μας ως έθνος, και εν τέλει στην γενικότερη επιβίωση μας μέσα σε μια μεταβαλλόμενη ανθρωπότητα .
Αυτή η διστακτικότητα μου να εκθέσω προσωπικές σκέψεις, βασιζόταν στην διαίσθηση μου ( η οποία σε τελική ευθεία ορίζει και την γραφή μου ), και η οποία έχει κάποιους λόγους ύπαρξης.
Είναι πολύ δύσκολο μία Ελληνίδα, πολίτης αυτής της χώρας, και συγγραφέας (αρθρογράφος κλπ., κλπ.) να μιλήσει ανοικτά για θέματα που ξεκινούν από πολιτική βάση, προχωράνε στην κοινωνική και καταλήγουν στην πνευματική ολοκλήρωση, χωρίς να μην αντιμετωπίσει μυριάδες αντιθέσεις, εμπόδια, σχόλια, ακόμη και αντιπαραθέσεις .
Μέσα σε μια περίοδο εκλογών και πολιτικών αντιπαραθέσεων, υφαρπαγών σκέψεων και ιδεών, εμβολισμό σκοπιμοτήτων, η λέξη « πνευματικότητα » μοιάζει με ένα ηχηρό αστείο στα προγραμματισμένα - από το σύστημα (Matrix) - αυτιά των ανθρώπων.
Πνευματικότητα σε μια εποχή προπαγάνδας και μοίρασμα μασημένης –και άνοστης φευ- πολιτικής τροφής στον πεινασμένο και διψασμένο –για πνευματικότητα – κόσμο, ο οποίος ψάχνει να βρει λίγο Φως μέσα στα κλειστά παραθυρόφυλλα της συμβατικής πραγματικότητας?
Σίγουρα αυτοί που κρατάνε κλειστά τα παραθυρόφυλλα επιμένουν να τρέφουν τον κόσμο με ψευδαισθήσεις, και να τον λούζουν με παραπλανήσεις κάθε τύπου.
Μήπως εμείς οι ίδιοι το επιτρέπουμε ?
Να μην παραπονιόμαστε για την παρακμή και την απαξίωση που επικρατεί γύρω μας, εφόσον για όλα υπάρχει αιτία και αποτέλεσμα.
Τίποτε δεν γίνεται τυχαία….
Η δεύτερη σκέψη μου είναι ότι σαν πνευματικός άνθρωπος (σε πείσμα κάποιων, που δήλωσαν ότι δεν είμαι! ) οφείλω να ανιχνεύω τις ποικίλες τάσεις και τις ψυχολογικές ( και όχι μόνο ) προεκτάσεις των γεγονότων που διαδραματίζονται γύρω μας .
Γεγονότα τα οποία δεν είναι αμιγώς πολιτικό-κοινωνικά , αλλά και μεταφυσικά…
Πέρα από τα παραπάνω, πιστεύω ότι σαν Έλληνες πολίτες οφείλουμε να διερευνούμε τα γεγονότα βαθύτερα, και όχι απλά επιφανειακά , όσο και να επιμένει το μυαλό μας να σκαρφίζεται τρόπους να μας κρατάει στην επιφάνεια των γεγονότων.
Να τα διερευνούμε με γνώμονα την Αγάπη και όχι το συμφέρον, γιατί οι ενέργειες μας επενεργούν πάνω στην ζωή του συνόλου της ανθρωπότητας, είτε αυτό μεταφράζεται σαν Ελλάδα , είτε σαν χώρες του εξωτερικού.
Οι εποχές όπου οι άνθρωποι ζούσαν διαχωριστικά και μεμονωμένα έχουν περάσει προ πολλού .
Σήμερα η ιδέα των Πόλεων –Κρατών , ή των αυτοκρατοριών και θαλασσοκρατόρων έχει δώσει την θέση της σε μια πιο Συμπαντική εικόνα , όπου όλοι είμαστε Ένα .
Ίσως τα συγκεκριμένα μηνύματα να μην έχουν φτάσει στα αυτιά κάποιων Ελλήνων, γιατί το νοσηρό σύστημα παλεύει λυσσαλέα να σταματήσει τις δημιουργικές και πνευματικές προσπάθειες των δημιουργών, αλλά «η πένα είναι πιο δυνατή από το ξίφος » (αγγλική παροιμία)…
Είτε το θέλουμε , είτε όχι εκτός από πολιτικά όντα είμαστε και πνευματικά.
Πάνω από όλα πνευματικά!
Πως μπορούμε να αποκοπούμε από τις δαγκάνες του συστήματος, όταν είμαστε πορωμένοι μέχρι το τελευταίο μας κύτταρο?
Αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να ανιχνεύσουμε με κάθε τρόπο.
Όταν κάποιος λογοδοτεί σε ένα διαβρωμένο σύστημα θεωρεί την πνευματικότητα σαν ανταγωνίστρια ή άκρως επικίνδυνη για την υγεία του συστήματος !
Εντελώς νοσηρό!
Η αλλοτρίωση είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο και για να ανατραπεί , δεν χρειάζεται συνεχής πόλεμος , όπως κάποιοι θα πρότειναν.

Ότι πολεμάς επιστρέφεις σε εσένα πιο δυνατό.

Μόνο όταν γίνεσαι εσύ ο ίδιος η αλλαγή τότε έρχεται η αλλαγή.

"You must be the change you want to see in the world." – Gandhi, δηλαδή «Πρέπει να γίνεις η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο.

Φυσικά η λέξη αλλαγή δεν είναι παρά η βελτίωση , η πνευματική εξέλιξη μας και προς αυτό το σημείο οφείλουμε να καταβάλουμε προσπάθειες.

Μόνο όταν κινείσαι με γνώμονα την Αγάπη , μπορείς να φέρεις Αγάπη.
Όταν νιώσουμε αγάπη για το σύνολο της ανθρωπότητας , εργαζόμαστε για το σύνολο.
Τότε μπορούμε να αποκρούσουμε όλους εκείνους που ζουν με το « εγώ » τους , γιατί πλέον τους κόβουμε την «τροφή ».
Δεν θέλω να επαναλάβω το «όπου πάω η Ελλάδα με πληγώνει », γιατί γράφτηκε από έναν έξοχο δημιουργό ( Γιώργος Σεφέρης, ποιητής, βραβείο Νόμπελ ), που είναι όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρος και ο οποίος όντως πληγώθηκε από την Ελλάδα.
Πέρασαν χρόνια από τότε , και ακόμη η Ελλάδα μας πληγώνει?
Μήπως η Ελλάδα πρέπει να ακούσει πλέον τα καλέσματα?
Αυτό που λείπει από αυτόν τον τόπο είναι γνώση και πνευματικότητα .
Ας επιλέξουμε λοιπόν περισσότερη πνευματικότητα και γνώση, γιατί αυτό αποτελεί την «ουσία» μας σαν οντότητες .
Να είναι η πνευματικότητα η πρώτη μας επιλογή και όχι η τελευταία..
Ας κλείσουμε επιτέλους τα αυτιά μας στις Σειρήνες της εποχής μας, και να επιτρέψουμε στην χρυσή εσωτερική φωνή μας να ακουστεί .
Είναι η φωνή που μας οδηγεί σε ένα πιο δίκαιο και φωτεινό κόσμο, όπου το μόνο που υπάρχει είναι η απέραντη και γνήσια Αγάπη.


Copyright Κατερίνα Κωστάκη
11-10-2009

Tuesday, October 6, 2009

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ



Λένε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου είναι ο ίδιος του ο εαυτός. Κάποτε οι πόλεμοι λάμβαναν μέρος σε ανοικτούς χώρους, κάτω από το ανελέητο βλέμμα μιας πρωτόγονης φύσης, κάτω από άγνωστους ουρανούς, μέσα από τα σκοτεινά μονοπάτια της ίδιας της ανεξήγητης πορείας του ανθρώπου, όπου τα πάντα φάνταζαν απροσδιόριστα.

Σήμερα η εποχή μας επιτάσσει να αναζητήσουμε τον σκοτεινό δρόμο της αυτογνωσίας μέσα στον ίδιο μας τον εαυτό, εκεί όπου το μόνο όπλο που μπορεί να διαφωτίσει το χάος και το απρόσμενο είναι η ίδια μας η Πίστη και η εσωτερική Δύναμη που επιδεικνύουμε απέναντι στο «άγνωστο».

Σας πληροφορώ ότι ούτε ο δρόμος, ούτε τα μέσα είναι γνωστά , αλλά και το αποτέλεσμα αμφιλεγόμενο. Δεν είναι όμως με κανένα τρόπο μάταιο!

Όσα εμπόδια και αν υψωθούν, εσωτερικά ή εξωτερικά , το ίδιο το ταξίδι αποζημιώνει .

Μοιάζει με ένα μικρό καράβι που ταξιδεύει με τα κουπιά της ψυχής μας μέσα από άγνωστα νησιά, Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες, δελεαστικές Σειρήνες και αδηφάγα θηρία. Αυτή την μικρή μας « Οδύσσεια » καταγράφουμε ξανά και ξανά από την αρχή κάθε ημέρα με άλλα λόγια και σκέψεις.

Εκείνο που μένει στο τέλος κάθε ιστορίας είναι η Δύναμη της Αγάπης και ο οραματισμός που δείχνουμε σε κάθε μας προσπάθεια.

Κάθε ματαιοδοξία και απληστία εξαϋλώνεται μπροστά σε αυτή την Δύναμη και εκείνο που μένει στο τέλος είναι η καθαρή ανάσα μια ονειρεμένης και εξαγνισμένης πορείας.

Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-Αρθρογράφος


Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα "Ταχυδρομικός Κόσμος" (Απρίλιος 2006)



Saturday, October 3, 2009

"Ο ΔΡΟΜΟΣ Ο ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΤΑΞΙΔΕΜΕΝΟΣ"


Εκείνες τις στιγμές που νιώθεις να σε παρασέρνει το κύμα της νοσταλγίας, τότε που νιώθεις να ταξιδεύουν οι σκέψεις μέσα στα μονοπάτια του μυαλού, εκείνες τις στιγμές αισθάνεσαι ότι μέσα σου γεννιέται ένα νέο τραγούδι.

Το τραγούδι που σε συγκινεί, που σε απογειώνει, που σε ταξιδεύει σε ένα δρόμο που καταλήγει στα μύχια της καρδιάς.

Τότε αναλογίζεσαι πόσο μακρύς και μοναχικός υπήρξε ο δρόμος της ζωής σου, παρότι κόσμος πολύς τριγύρω.

Στον δρόμο εκείνο που ξεκίνησες να βαδίζεις, δεν γνώριζες ούτε την αρχή, αλλά ούτε και το τέλος του.

Στο διάβα του υπήρχαν ολόασπρες λαμπάδες, πυρωμένα ιδεώδη, φωτεινές αξίες ιερά στοιχεία ενός ολοζώντανου συστήματος αξιών, αλλά στην γωνιά του μονοπατιού καραδοκούσε το άγνωστο.

Βαθύ σκοτάδι επικρατούσε στο σταυροδρόμι, αλλά το φως σκόρπιζε το σκότος και έφερνε τις σταγόνες ευτυχίας.

Μια μυστική φωνή σου ψιθυρίζει στο αυτί σου, ένας παλμός κτυπάει στην καρδιά σου, ένα μήνυμα καταγράφεται στο μυαλό σου με χρυσά γράμματα: Προχώρα!!! .......

και εσύ προχωράς στο δρόμο εκείνο που χάραξε η ψυχή σου, εκείνο που ζωγράφισε η ματιά σου με τα πινέλα της αγάπης και της αλήθειας.

Προχωράς ακόμη και όταν οι άλλοι σε χλευάζουν, γιατί διάλεξες αυτό το δύσβατο μονοπάτι και όχι το εύκολο, γιατί δεν ενέδωσες τις ευκολίες, την υποτίμηση και τον ευτελισμό των ηθικών αξιών.

Προχωράς πέρα από την απαξίωση και την παρακμή που κάποιοι επέβαλλαν στο οικείο περιβάλλον σου.

Προχωράς πέρα από τον πειρασμό και την ομαδοποίηση, που δημιουργούν οι συνθήκες της ζωής , γιατί εσύ πιστεύεις στο σύνολο, στην ενότητα αλλά όχι στην « κιμαδοποίηση » και στην σύνθλιψη της προσωπικότητας, στην υπέρβαση και όχι στον εκμαυλισμό.

Προχωράς σε εκείνον τον δρόμο που οι περισσότεροι διστάζουν ή αρνούνται, αν και κατά βάθος επιθυμούν να ακολουθήσουν, φθονώντας όσους πιστά τον ακολουθούν.

Προχωράς γιατί ξέρεις ένα και μοναδικό πράγμα: ότι είσαι εν τέλει τυχερός που βρίσκεσαι εδώ σε αυτό το μονοπάτι, μετά από αιματηρούς κόπους και ανυπέρβλητες προσπάθειες, κοιτάζοντας « τα σημάδια του πεπρωμένου σου ».

Χαίρεσαι παρότι έχεις πονέσει αμέτρητες φορές από τα κτυπήματα των συνανθρώπων σου, από τις αμετανόητες αδικίες που διαπράχτηκαν εις βάρος σου γιατί εσύ δεν μολύνθηκες, δεν υπέκυψες και έκανες την πιο σοφή επιλογή .

Βαδίζεις σε αυτόν τον δρόμο, που επέλεξες εσύ και δεν στον επέβαλαν, τήρησες την προσωπική σου συμφωνία με την καθαρή σου συνείδηση .

Βαδίζεις τον δρόμο τον « λιγότερο ταξιδεμένο » και βαδίζεις πάνω από όλα ελεύθερος και μόνος.


***Αφιερωμένο σε όσους συνεχίζουν να παλεύουν....


Copyright Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-αρθρογράφος


Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες "Ταχυδρομικός Κόσμος" και "Καταιγίς"


Tuesday, September 29, 2009

Ο ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ




Ένας από τους πιο σημαντικούς Συμπαντικούς Νόμους είναι ο νόμος της Απόσπασης, που δηλώνει ότι κάποιος πρέπει να αποστασιοποιηθεί από το αποτέλεσμα , ώστε να ελκύσει αυτό που περισσότερο επιθυμεί.


Με το να προσκολλάτε στο αποτέλεσμα όλα τα αντίθετα στην επιθυμία σας στοιχεία θα προσελκυσθούν εκτός από αυτά που περιμένετε.Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να στηριχτούμε στην Θέληση του Θεού εφόσον οτιδήποτε αποκτιέται μέσω της Απόσπασης, η οποία βασίζεται στο βαθύ αίσθημα της στήριξης στην πλήρη χάρη Του.


Προσκόλληση σημαίνει σύνδεση με την ανησυχία και την ανασφάλεια .


Και οι δυο προκαλούν δυστυχία.


Η εξέλιξη έρχεται όταν οι άνθρωποι αποστασιοποιούνται από την ασφάλεια και το γνωστό και ακολουθούν το μονοπάτι της αβεβαιότητας.


Μόνο κάντε μια δήλωση των επιθυμιών και των ονείρων σας και αφήστε τον εαυτό σας να αποσπαστεί από το πώς και πότε αυτά μπορεί να δηλωθούν στην ζωή σας.Παραδοθείτε στην Θέληση του Θεού και την αιώνια Συμπαντική βοήθεια.


Είναι ένα Σύμπαν γεμάτο Αγάπη, ιδέες και έλεος. Κανένας δεν πρέπει να νιώθει εγκατελελειμένος ή μόνος.


Ήμαστε όλοι παιδιά ενός συμπονετικού Θεού, του Θεού Πατέρα μας.


Είναι η μεγαλύτερη Θεία Δύναμη που κατοικεί μέσα μας και παρέχει στα αγαπημένα του παιδιά φανταστικά δώρα.


Αληθινά είναι ένα Σύμπαν γεμάτο συμπόνια με ανοικτές πύλες σε θαυμαστούς κόσμους , ορατούς και μη ορατούς σε ταξιδιώτες της φαντασίας και Πίστης.


Πρέπει να αποδεσμεύσουμε τους εαυτούς μας από τα επιζήμια, δηλητηριώδη , αρνητικά συναισθήματα , όπως η εγκατάλειψη , μίσος ,κακία, θυμός και να τα αντικαταστήσουμε με Αγάπη.Η Αγάπη είναι νοητική θεραπεία .


Η Αγάπη καθαρίζει την συνείδηση .


Ευθυγραμμιστείτε με την Θεϊκή Παροχή και παραλάβετε την Θεία Χάρη και εκπλήρωση.


Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-αρθρογράφος

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ: "ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ Ο ΘΕΣΣΑΛΟΣ"-"ΟΤΑΝ Η ΑΓΑΠΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ"

Monday, February 16, 2009

Κοσμική Διάνοια




Κοσμική Διάνοια

Η πηγή του Σύμπαντος, η Πηγή της Ζωής.
Η Ουράνια επικοινωνία, η σύνδεση με το Φως, τον ουράνιο ποταμό της Αγάπης.
Ροή μέσα σε ένα φωτεινό ενεργειακό κύμα, σε μια δίνη συναισθημάτων σε ένα ωκεανό έλλογης Αγάπης.
Εκεί όπου επιθυμούμε να βρεθούμε, να ταξιδέψουμε, να αφεθούμε στην μητρική αγκαλιά της αιωνιότητας.
Εκεί όπου ανήκουμε, από εκεί απ’ όπου προερχόμαστε.
Μια τεράστια αγκαλιά, όπου κανένας δεν είναι διαιρεμένος, αλλά μέρος μιάς τεράστιας Συμπαντικής Οικογένειας.
Η Οικογένεια μου, η σύνδεση μου με τα αληθινά αδέλφια μου, με τους πραγματικούς φίλους μου.
Εκεί από όπου προήλθα, εκεί όπου θα καταλήξω…

Στην Πηγή της Ζωής.
Στην Συμπαντική Πηγή.

Κατερίνα Κωστάκη

Wednesday, May 9, 2007

ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΤΟΠΙΟ


Η μελωδία της Ζωής, ένα ονειρικό συνειρμικό ταξίδι μέσα στην ποίηση της Φύσης.
Καταπράσινα βοσκοτόπια, απέραντες εκτάσεις γης, κατάσπαρτες με λογής δέντρων, υπέροχα γαλαζοπράσινα ποτάμια και γάργαρες πηγές.
Τόποι και χώροι πάνω σε ένα άγνωστο αγεωγράφητο χάρτη της Μητέρας Γης .
Νύμφες που κάποτε τριγύριζαν μέσα στα πυκνόφυλλα δάση, Μούσες που εξυμνούσαν γλυκόλαλα τραγούδια, Ποιητές που έπλαθαν μεθυστικούς στίχους για την αγάπη, υμνώντας έτσι την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη και την αλληλεξάρτηση της από την Θεϊκότητα.
Θεϊκές οντότητες που συνυπήρχαν με το ανθρώπινο είδος σε μια αρχέγονη επικοινωνία.

Μήπως αυτή δεν είναι η πραγματική μορφή της Φύσης και τα δώρα της που μας προσφέρει απλόχερα;


Η γοητεία και η μαγεία της Φύσης είναι το ανεκτίμητό μας κληροδότημα μέσα σε μια χαώδη και αντιφατική κοινωνία.
Όταν όλα γκρεμίζονται και ισοπεδώνονται κάτω από την άντληση της ανθρώπινης ματαιοδοξίας, η Φύση είναι εκεί με ένα χάδι σαν μοναδικό όπλο απέναντι σε όσα μας βασανίζουν.
Η ύπαρξη της Φύσης είναι η καλύτερη θεραπεία στα καθημερινά αδιέξοδα.

Πόσες φορές δεν έχουμε διαπιστώσει την διατήρηση και ύπαρξη του πολιτισμού μας μέσα από τις μοναδικές διαδρομές των ανθρώπων στα περάσματα της Φύσης;


Πόσες φορές δεν έχουμε στρέψει το βλέμμα μας εκεί, σε εκείνους τους τόπους, όπου η διαστρέβλωση δεν έχει ακόμη ακουμπήσει αναζητώντας μια διέξοδο από τις αντιξοότητες.


Η Φύση είναι πανταχού παρούσα έτοιμη να δεχτεί την αγάπη μας και το ενδιαφέρον μας...

Κατερίνα Κωστάκη
συγγραφέας-αρθρογράφος

Άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ταχυδρομικός Κόσμος" -Μαϊος 2006

Friday, April 27, 2007

ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ



Όλα ξεκινούν από τις όμορφες ιδέες που ταξιδεύουν μέσα στο μυαλό σου και μοιάζουν με μικρά πουλιά που αναζητούν κλαδί να σταθούν.


Μετά οι ιδέες κουρνιάζουν στην ζεστή γωνιά και παίρνουν μορφή .


Αλλάζουν σχήματα, χρώματα και τότε διάφορες εικόνες κάνουν την εμφάνιση τους σαν μικρός χείμαρρος που ρέει γρήγορα, αναζητώντας διέξοδο.


Ένας εκκωφαντικός συνωστισμός , ένα παλλόμενο τοπίο, μια αστείρευτη πηγή γνώσεων .
Τότε αναζητάς τρόπο και μέσο να γράψεις! Καταγράφεις ότι βλέπεις και ακούς, την στιγμή που κανένας άλλος δεν μπορεί ούτε να δει, ούτε να ακούσει!


Είσαι έτοιμος να δεις το όνειρο σου να παίρνει μορφή, να υλοποιείται και νιώθεις περήφανος για το δημιούργημα σου.


Είναι το πνευματικό σου παιδί και το αγαπάς .


Είσαι έτοιμος να μεταφέρεις στον κόσμο όσα έχεις γράψει και απεικονίσει με τα καλύτερα λόγια .


Είσαι έτοιμος να βγεις στον κόσμο και να μεταφέρεις τα μηνύματά σου....
Η συγγραφή είναι ποίηση, είναι ταλέντο και χάρισμα. Πέρα από τις λέξεις κρύβεται ένας ολόκληρος κόσμος, που δεν μπορεί κανείς να φανταστεί ή να επινοήσει.


Η συγγραφή είναι όντως τραγούδι για λίγους.


Είναι μελωδία για όσους αφήνουν τον εαυτό τους αδέσμευτο από κάθε περιορισμό.
Αρκεί να ταξιδέψει σε αυτό το μονοπάτι της συγγραφής, να αφήσει τον εαυτό του ελεύθερο, να βαπτιστεί μέσα στον ωκεανό των λέξεων και εικόνων. Το λυτρωτικό αρμένισμα στο χώρο της συγγραφής είναι o κανόνας της αγέρωχης και ελεύθερης σκέψης που ορίζουμε.


Copyright by

DREAM JOURNAL >>> CLICK ON THE IMAGE TO PURCHASE NOW!

DREAM JOURNAL >>> CLICK ON THE IMAGE TO PURCHASE NOW!
A Journey along the Pathway to Light
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...