"ΑΝ " του ΚΙΠΛΙΝΓΚ

Αν μπορείς στον κόσμο τούτο

να περιφρονείς τον πλούτο

κι αν οι έπαινοι τριγύρω

δε σου αλλάζουν το μυαλό...

Αν μπορείς στην τρικυμία

να κρατήσεις ψυχραιμία

κι αν μπορείς και στους εχθρούς

σου ν'απαντάς με το καλό...

Αν μπορείς με μιας να δώσεις

κάθε τι που΄χεις κερδίσει

στην καταστροφή ν'αντέξεις

και να βρείς μια νέα λύση...

Αν μπορείς να πειθαρχήσεις

σώμα,πνεύμα και καρδιά,

αν μπορείς όταν σε θίγουν

να κρατάς σιωπή βαθιά...

Αν μπορείς στην καταιγίδα

να΄χεις πάντα την ελπίδα

κι΄αν μπορείς να συνεχίσεις

κι'όταν σ΄έχουν αδικήσει...

Αν μπορέσεις τ'όνειρό σου

να μην γίνει ο χαλασμός σου

κι αν αγάπη σύ προσφέρεις

σ΄όσους σε έχουνε μισήσει...

Αν μπορείς να μείνεις ίδιος

στην χαρά μα και στη λύπη

κι αν η πίστη στο εγώ σου

μπρός σε τίποτα δε σβύνει...

Αν μιλώντας με τα πλήθη

την συνείδηση δεν χάνεις

κι αν μπορέσεις να πιστέψεις

πως μια μέρα θα πεθάνεις...

Αν ποτέ δεν σε ζαλίσει

του θριάμβου το κρασί,

κι αν σε ψέματα των άλλων

δε λες ψέματα και σύ...

Αν μπορείς με ψυχραμία

δίχως νεύρα ή δυσφορία

και τα ίδια σου τα λόγια

να τ'ακούς παραλλαγμένα...

Αν μπορείς κάθε στιγμή σου

να'ναι μια δημιουργία

και ποτέ σου να μη δείχνεις

τεμπελιά και αδιαφορία...

Αν οι φίλοι κι οι εχθροί σου

δεν μπορούν να σε πληγώσουν

κι αν οι σχέσεις με μεγάλους

τα μυαλά δε σου φουσκώσουν...

Αν τους γύρω λογαριάζεις

μα κανένα χωριστά,

κι αν μπορέσεις να κρατήσεις

και τα ξένα μυστικά...

Εμ...παιδί μου, μ΄όλα αυτά

θα μπορέσεις να τη ζήσεις

όπως πρέπει τη ζωή

θα 'σαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ σπουδαίος

και κυρίαρχος στην Γη!...


"Αν " του Κίπλινγκ

Ελεύθερη απόδοση Γιάννης Βάσος

***Αφιερωμένο ένα δικό μου ποίημα ,σε εκείνους (αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά ποιοί είναι ....), που ....

Όσοι την ποίηση δικάζουν

και τους δημιουργούς χλευάζουν

είναι απο την ελεημοσύνη

που η ψυχή τους έχει φτωχύνει.

Αντί για αγάπη

της δίνουν δάκρυ

και αντί για πίστη

έχουν μισήσει

οτι πιο ωραίο , οτι αγαπητό.

Αυτούς που στην αλαζονεία

και στην κακία έχουν πέσει

αυτούς λυπάμαι

και συμπονάω .

Γιατί έχουν πλέον αποδείξει

πως έχουν εξευτελίσει

το πιο μεγάλο το αγαθό

οτι πιο όμορφο , πιο ιερό !

Της Αγάπης, το πιο μεγάλο μυστικό!

Copyright Κατερίνα Κωστάκη

Συγγραφέας-ποιήτρια

ΚΩΔΙΚΑΣ BUSHIDO

Δεν έχω γονείς.

Ο Ουρανός και η Γη είναι οι γονείς μου.


Δεν έχω Θεία δύναμη.

Η υπακοή είναι τα μέσα μου.


Δεν έχω μαγική δύναμη.

Η εσωτερική δύναμη είναι η μαγεία μου.


Δεν έχω ζωή ούτε θάνατο.

Το αιώνιο είναι η ζωή και ο θάνατός μου.


Δεν έχω σώμα.

Η ανδρεία είναι το σώμα μου.


Δεν έχω μάτια.

Η αστραπή είναι τα μάτια μου.

Δεν έχω αυτιά.

Η ευαισθησία είναι τα αυτιά μου.


Δεν έχω μέλη.

Η ταχύτητα είναι τα άκρα μου.


Δεν έχω σκοπούς.

Η ευκαιρία είναι οι σκοποί μου.


Δεν έχω θαύματα.

Το (πεπρωμένο) Kάρμα είναι το θαύμα μου.


Δεν έχω αρχές.

Οι αρχές μου είναι η προσαρμοστικότητα σε όλα τα πράγματα.


Δεν έχω φίλους.

Ο Νους είναι ο φίλος μου.



Μετάφραση απο τον κώδικα Bushido (samurai)απο τον πολύ καλό φίλο Κωνσταντίνο

Πηγή: http://poems.pblogs.gr/kwdikas-bushido.html

* http://en.wikipedia.org/wiki/Bushid%C5%8D

Όταν νιώθεις μόνος... να θυμάσαι....

Να θυμάσαι:

1. Υπάρχουν τουλάχιστον 2 άνθρωποι σ'αυτόν τον κόσμο που θα πέθαιναν για σένα.

2. Τουλάχιστον 15 σ'αυτόν τον κόσμο σ'αγαπούν με κάποιο τρόπο.

3. Ο μόνος λόγος που κάποιος μπορεί να σε μισήσει είναι επειδή θα ήθελε να είναι σαν κι εσένα.

4. Ενα χαμόγελό σου μπορεί να φέρει ευτυχία ακόμα και σε κάποιον που δεν σε συμπαθεί.

5. Κάθε βράδυ τουλάχιστον 1 άνθρωπος σε σκέφτεται πριν κοιμηθεί.

6. Είσαι ο κόσμος ολόκληρος για κάποιον.

7. Είσαι μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος.

8. Κάποιος που μπορεί να μην τον ξέρεις καν, σε αγαπάει.

9. Ακόμα και όταν κάνεις το μεγαλύτερο λάθος, κάτι καλό βγαίνει από αυτό.

10. Όταν σκέφτεσαι ότι όλος ο κόσμος είναι εναντίον σου, ξαναρίξε μια ματιά.

11. Πάντα να θυμάσαι τους επαίνους που δέχεσαι και να ξεχνάς τις προσβολές.

Οι καλοί φίλοι είναι σαν τα αστέρια...

Δεν τους βλέπεις πάντα, αλλά ξέρεις οτι υπάρχουν.

Άγνωστος συγγραφέας

ΖΗΤΩ Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ!

Μια απρόσμενη διακοπή ρεύματος μου έδωσε την ευκαιρία να γράψω δυο αράδες στο ημερολόγιο μου, ένα ακόμη ημερολόγιο που φτάνει προς το τέλος του.
Αυτό σηματοδοτεί την αγορά ενός νέου, όπου και αυτό , όπως και τα προηγούμενα θα περιλαμβάνει νέες ανεξιχνίαστες εμπειρίες και ανεπανάληπτα βιώματα.
Τουλάχιστον τα ημερολόγια έχουν ένα προτέρημα : παραμένουν εχέμυθοι και πάνω από όλα πιστοί φίλοι.
Όχι σαν κάποιους άλλους που σε αφήνουν στην μέση του πουθενά για να ακολουθήσουν το δρόμο τους (ή το συμφέρον τους).
Μπράβο στην διακοπή του ρεύματος , γιατί έτσι άφησα τον εαυτό μου να παραμείνει λίγο μακριά από την οθόνη του υπολογιστή.
Πριν από αυτό το γεγονός όμως διάβαζα ένα κείμενο μιας φίλης από το facebook, το οποίο δεν ήταν παρά προσωπικές φωτεινές διαπιστώσεις της .
Η αλήθεια είναι ότι ένιωσα περίεργα, γιατί από την μια πλευρά διαπίστωνα για μια ακόμη φορά πόσες κοινές εμπειρίες και βιώματα έχω με εκατοντάδες ανθρώπους σε ολόκληρη την υφήλιο , αλλά και από την άλλη ένιωσα μια μικρή ανησυχία και ένα παράπονο για το πόσο μόνη νιώθω χωρίς κάποια σημάδια στην ζωή μου , χωρίς καθοδήγηση …

«Εεε…Είμαι και εγώ εδώ…Μήπως με ξεχάσατε;»
«Μήπως έκανα κάτι λάθος;»

Τίποτα λάθος και καμία εγκατάλειψη….

Όλα είναι στο μυαλό , μια απελπισμένη προσπάθεια του νου να κρατηθεί μπροστά από τις καταστάσεις σαν ηγέτης στην ζωή μου .
Δυστυχώς για τον νου και της εσωτερικής κριτικής τα μηνύματα έρχονται με διάφορους τρόπους…

Όπως αυτόν εδώ!

Φαινομενικά η ζωή μοιάζει να είναι στατική χωρίς εξέλιξη .Όλα μοιάζουν αδρανή .

Είναι όμως;

Μέσα μου νιώθω μια αλλαγή .Κάτι σαν κύμα ρευστής ενέργειας .
Σαν να με αγκαλιάζει μια αόρατη , φωτεινή , αύρα μια ενεργειακή δίνη , ένα πέπλο αγάπης .
Πάντα προστατευτικό και τόσο ζωντανό σαν μανδύας που με κάνει να νιώθω διάφανη και δυνατή παράλληλα.

«Πως λες ότι είσαι μόνη σου;»

Και συνεχίζει με εκείνη την ζαφειρένια απόχρωση…

«Μάλλον φταίει εκείνο το σημείο του εαυτού σου , που θέλει να τα εκλογικεύει τα πάντα και να θέλει αποδείξεις για καθετί , ακόμη και για τον αέρα που αναπνέει…»

«Is that air that you breath?»

Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη από την ίδια την Αγάπη;

«Για να γράψεις για την Αγάπη οφείλεις να την γνωρίσεις .

Όλα τα πράγματα χρειάζονται πρώτα μια ατομική, εσωτερική γνωριμία.
Πώς να βιώσεις την αγάπη αν δεν την ζήσεις?
Η ψυχή ζητάει να μάθει».

Το ρεύμα επέστρεψε και έφυγε πάλι , αλλά ποιος ενδιαφέρεται;

Το εσωτερικό Φως πάντα ζει μέσα μας , αλλά πόσοι το γνωρίζουν αυτό;
Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι βυθισμένοι στις ιδιοτελείς και επίπλαστες επιδιώξεις τους και στα εξωτερικά ερεθίσματα.
Κάποιοι μαθαίνουν και κάποιοι όχι.
Κάποιοι επιμένουν να στρέφουν τα μάτια τους σε οτιδήποτε άλλο παρά στην Αγάπη .

Οι παλιές εικόνες μας κρατούν δέσμιους και η στροφή στην Αγάπη σημαίνει νέες εικόνες , πάλη και αγώνα.

Πόσοι αντέχουν κάτι τέτοιο;

Ακόμη μιλάμε για μίσος, πικρία και οργή;
Μάλλον θα μιλάμε ακόμη , μέχρι να φτάσει η στιγμή να διώξουμε από μέσα μας όλα τα παράσιτα που τόσο ύπουλα έσπειραν μέσα μας.

Ποιοι έχουν το θάρρος να βγουν έξω ανοικτά να μιλήσουν για όλα αυτά ;

«Κάποιοι επιλέχτηκαν γι’ αυτό τον σκοπό και ακολουθούν την αποστολή τους , όσο δύσκολη και να φαίνεται.

Γι’ αυτό μην νιώθετε μόνοι σας , γιατί δεν είστε!
Είστε πιο κοντά από ποτέ σε αυτό που ονομάζουμε σύνδεση με την Πηγή και να που σύντομα θα δούμε το Φως να λάμπει στο βάθος του ορίζοντα σαν ένα μακρινό αστέρι στον Ουρανό της δικής μας Βηθλεέμ» .

*Μικρές ιστορίες

Copyright Κατερίνα Κωστάκη
25/10/2009

http://endlessjourney.ning.com/

http://www.endless-journey.gr/